به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از جهانبین نیوز؛ ماه رمضان که می‌آید همه به دنبال راهی برای کسب ثواب بیشتر هستند و این موضوع سالیان سال است که مطرح بوده و اگر نگاهی به سنت‌هایی که میراثی از گذشتگان است، نظر کنیم خواهیم دید که در همه این آئین‌ها نیز به‌نوعی مردم به دنبال همین هدف بوده‌اند.

در برخی از شهرها مردم نخودهایشان را در روز عید فطر پخته و بعد از طعم‌دار کردن، آن را به‌عنوان صبحانه به نمازگزاران عید می‌دهند، اما برخی دیگر آشی برپا می‌کنند و با عنوان آش نخود بین مردم پخش می‌کنند و افرادی که این نذر را دارند باید تا سال آینده قبل از ماه رمضان آش نخود خود را طبخ و در بین مردم پخش کنند.

در گذشته رسم بر این بود که به جای نخود از نُقل استفاده می‌شد و نُقل‌هایی که ذکر به آن‌های گفته می‌شد بعد از ماه رمضان و در روز عید فطر به‌عنوان شیرینی در بین نمازگزاران پخش می‌شد.

مردمی که نخود می‌‎گردانند به آن به‌عنوان نذر اعتقاد بالایی دارند، اگر کسی حاجتی داشته باشد نیت می‌کند و از یکی از بزرگان که معمولا سید هم هست می‌خواهد که تکه‌ای نبات را و تعداد پنج عدد به ازای یک پنج تن یا 12 عدد نخود به ازای یک دوازده امام از روی نخودهای دیگران بردارد که اگر حاجت‌روا شد سال آینده او نیز تعداد 500 یا یک هزار و 200 نخود را به‌عنوان نذر بردارد و ذکر را بگوید.

یکی از دلایلی که مردم این نذر را انتخاب می‌کنند این است که نه‌تنها در ماه مبارک رمضان زبان را از غیبت، تهمت و سایر گناهان زبانی باز می‌دارد بلکه باعث می‌شود ذکری مدام بر زبان زنان باشد.

با وجود اینکه رسم نخودگردانی قدمت بالایی دارد اما هنوز گم‌نام مانده است و می‌توان یکی از دلایلی که این رسم تا به امروز مانده انتقال آن از نسلی به نسل دیگر بوده و مادران آن را به دخترانشان معرفی کردند تا به امروز رسیده است.

براساس تحقیقات صورت گرفته این رسم در غرب شهرکرد، هفشجان و فرخشهر در بین مردم رواج دارد اما درحال کم‌رنگ شدن است و شاید روزی به فراموشی سپرده شود.

انتهای پیام/