به گزارش خبرنگار سیاسی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در حالی که طی هفته های اخیر افشای پرونده فساد اپستین و حضور بسیاری از چهره ها و مقامات غربی در این پرونده فحشا، واکنش های گسترده ای را به دنبال داشته است، اما مولوی عبدالحمید، امام جمعه زاهدان در سکوتی عجیب از هر گونه اظهارنظر در این خصوص خودداری کرده است.
مولوی عبدالحمید که عمدتا در موضع گیری های خود با تهییج افکار عمومی و تحریک مردم، تلاش میکند با ساختار فکری غربی، جمهوری اسلامی ایران را متهم کند این بار اما نه در مسئله اقدامات تروریستی دی ماه و نه در خصوص هتک حرمت به اسلام در پرونده اپستین موضعی نگرفت.
طرح مسائل شاذ از تریبون نماز جمعه
مولوی عبدالحمید در جریان ناآرامی های سال 1401 نگاه مذهبی را در کشور عامل اعتراضات مردمی دانسته و در مواضعی گفته بود: تمام فریادها و اعتراضهای شهروندی و حتی پایین آمدن ارزش پول ملی به دلیل همین نگاه مذهبی حکومت به مسایل است، نگاه مذهبی نتوانسته باعث برابری و عدالت در ایران شود!
او در موضع گیری دیگر در همان سال تلاش کرد با طرح مسئله رفراندوم، برخی نهادها و ارکان حاکمیت از جمله نیروهای امنیتی را به حاشیه براند. عبدالحمید عنوان کرد رفراندوم تنها راه نجات ایران است!
به رسمیت شناختن حقوق بهائیان!
امام جمعه زاهدان حتی در مواضعی خواستار به رسمیت شناختن حقوق بهائیان در کشور شده بود و در ماجرا نسل کشی صهیونیست ها پس از 7 اکتبر، رژیم صهیونیستی را به عنوان یک کشور مستقل دانست و گفت باید بین فلسطین و اسرائیل صلح پایدار و عادلانه رقم بخورد!
او پس از ماجرا "زن، زندگی، آزادی" در جریان سخنرانی های نماز جمعه مسجد مکی، هر هفته مردم زاهدان را برای تجمع و ناآرامی تحریک می کرد به طوری که پس از جمعه خونین زاهدان در هشتم مهر همان سال، مواضع او بخش ثابتی از ناآرامی های هر هفته زاهدان شده بود.
اظهارنظرهای گاه و بی گاه مولوی عبدالحمید با هدف حمله به جمهوری اسلامی ایران در حالی بوده که او نه در خصوص اقدامات تروریستی دی ماه در کشور موضع گیری کرد و نه در خصوص افشای پرونده اپستین و هتک حرمت به اسلام در این پرونده موضعی گرفت.
در اقدامات تروریستی دی ماه، رد پای سرویس های جاسوسی غربی- صهیونیستی در میان بود و در ماجرای هتک حرمت به مقدسات اسلام در پرونده اپستین، براساس اخبار پشت پرده، رد پای آل سعود و شیوخ امارات در میان به چشم می خورد.
شاید، اما سرمایه گذاری سرویس های جاسوسی برای تبدیل کردن "مولوی عبدالحمید" به عنصر تقابل و ضدیت با جمهوری اسلامی ایران، امروز عاملی است که وی سکوت معنادار در پیش گرفته و در حوادث مهم داخلی و خارجی که بخشی از آن مربوط به جهان اسلام، موضعی نداشته باشد.