علیاکبر رائفیپور، دبیرکل حزب صبح ایران، در گفتوگو با خبرنگار شبکه اطلاعرسانی راه دانا با اشاره به ابعاد بازدارندگی جمهوری اسلامی ایران و تأثیر آن بر محاسبات آمریکا و متحدانش، اظهار داشت: مسئله اصلی درباره ایران این نیست که آیا میتوان جنگی را آغاز کرد یا نه؛ با هر کشوری میتوان درگیری را شروع کرد. سؤال اساسی این است که پایان جنگ در اختیار چه کسی خواهد بود. امروز نگرانی غربیها دقیقاً همین نقطه است.
وی با بیان اینکه تجربه تاریخی ایران در مواجهه با متجاوزان در ذهن تصمیمسازان غربی وجود دارد، افزود: آنها سابقه ایران را در جنگ تحمیلی دیدهاند. پس از حمله صدام، راهبرد جمهوری اسلامی «تعقیب متجاوز» و «جنگ تا رفع فتنه» بود. این تجربه تاریخی باعث شده امروز نیز این ذهنیت وجود داشته باشد که ایران اگر وارد درگیری شود، رها نمیکند و پایانبخش جنگ طرف مقابل نخواهد بود.
رائفیپور با اشاره به اظهارات مقامات آمریکایی در سالهای گذشته تصریح کرد: حتی در دوره ریاستجمهوری باراک اوباما نیز این تحلیل مطرح شد که میتوان با ایران جنگ را آغاز کرد، اما تمامکننده آن آمریکا نخواهد بود. در دوره دونالد ترامپ نیز نگرانی اصلی مسئله «هزینه» بود؛ اینکه پس از ضربه زدن به زیرساختها، چه اتفاقی برای منافع آمریکا در منطقه خواهد افتاد.
وی ادامه داد: آمریکا باید محاسبه کند که پس از هرگونه اقدام نظامی، چگونه میخواهد نفت را از خلیج فارس منتقل کند؟ وضعیت عبور کشتیها از منطقه چه خواهد شد؟ در عراق، لبنان، سوریه و سایر نقاط منطقه چه واکنشی متوجه منافعش میشود؟ آیا سفارتخانهها و پایگاههایش در امان خواهند بود؟ آسیب زدن آسان است، اما ساختن و حفظ منافع بسیار دشوارتر است.
دبیرکل حزب صبح ایران با تأکید بر شکنندگی شاهراههای حیاتی انرژی و تجارت در منطقه گفت: کافی است یکی از آبراههای مهم دچار ناامنی شود. حتی یک زیر دریایی میتواند یک نفتکش را زمینگیر کند. کشتیهای نظامی لزوماً قادر نیستند همه تهدیدات نامتقارن را کشف و خنثی کنند. بستن یکی از این شاهراهها برای مدت کوتاه، معادلات جهانی انرژی را برهم میزند و همین مسئله، طرف مقابل را نگران کرده است.
وی افزود: به همین دلیل آمریکا ترجیح میدهد با نمایش قدرت و نشان دادن چنگ و دندان، بدون ورود به یک درگیری پرهزینه، اهداف خود را پیش ببرد. تعجب آنها از این است که چرا ایران کوتاه نمیآید. حتی پیامهایی منتقل شده بود مبنی بر اینکه نقطهای هدف قرار گیرد و ایران واکنشی محدود، مثلاً در حد شلیک یک گلوله، نشان دهد تا آبروی طرف مقابل حفظ شود؛ اما پاسخ روشن است: ایران بازیچه نیست.
رائفیپور با تأکید بر هویت تاریخی و تمدنی ایران گفت: ما کشور باهویت و باقدمت هستیم. زمانی که ایران دارای تمدن بود، بسیاری از کشورهای مدعی امروز در وضعیت ابتدایی زندگی میکردند. ایران از کهنترین دولتـملتهای جهان است. یافتههای تمدنی بیش از پنج هزار سال در مناطق مختلف کشور وجود دارد.
وی با اشاره به کشفیات باستانشناسی در شهر سوخته و جیرفت تصریح کرد: در شهر سوخته، پنج هزار سال پیش نمونههایی از پیشرفتهای پزشکی مانند چشم مصنوعی کشف شده است. در جیرفت نیز آثار تمدنی کمنظیری به دست آمده که برخی پژوهشها آن را با منطقهای موسوم به «اَرَت» در متون کهن مرتبط میدانند؛ منطقهای که حتی تمدنهای بینالنهرین از آن بهعنوان محل الهام و کمک برای ساخت شهرهای خود یاد کردهاند.
وی افزود: ایرانی که چنین پشتوانه تمدنی دارد، نابودشدنی نیست. ایران بوده، هست و خواهد بود. این یک شعار نیست، بلکه مبتنی بر تجربه تاریخی است. مغولها به ایران حمله کردند، اما در نهایت در فرهنگ و تمدن این سرزمین هضم شدند و حتی مسلمان شدند. این نشاندهنده قدرت نرم و عمق تمدنی ایران است.