به گزارش خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در پی حملات نظامی اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی به خاک جمهوری اسلامی ایران و شهادت مقام معظم رهبری و شمار زیادی از هموطنان، جامعه هنری کشور با صدایی رسا و واحد وارد میدان شد. هنرمندان، سینماگران، نویسندگان و فعالان فرهنگی با انتشار یادداشتها، بیانیهها و حضور میدانی، ضمن محکوم کردن این تجاوز آشکار، بر لزوم ایستادگی، همبستگی ملی و تداوم راه شهدا تأکید کردند. این گزارش، تجمیعی از واکنشها و مواضع چهرههای شاخص هنری ایران در این بزنگاه تاریخی است.
محکومیت تجاوز و افشای چهره دشمن
هنرمندان در پیامهای خود، حملات به خاک ایران و ترور شخصیتهای برجسته را نقض آشکار قوانین بینالمللی و جنایتی ضد بشریت توصیف کردند.
رسول صدرعاملی این رخداد را «تجاوزی آشکار» در مقطعی که قرار بود دیپلماسی حاکم باشد، نامید و شهادت رهبر انقلاب در کنار خانواده و شهادت کودکان میناب را محکوم کرد.
مجید مجیدی با انتقاد از سکوت سازمانهای به اصطلاح بشر دوستانه، این سکوت را همپیمانی با جنایتکاران دانست و تأکید کرد که دشمنان فهم درستی از مفهوم شهادت و فرهنگ مقاومت ایرانی ندارند.
شهرنوش پارسیپور نیز با وجود مواضع انتقادیاش، حمله نظامی را محکوم کرد و تأکید کرد که هیچ کشوری با حمله خارجی آزاد نمیشود و قربانی اصلی این جنگها مردم عادی هستند.
ستایش مقاومت و شخصیت شهید رهبری
یکی از محورهای اصلی پیامها، تمجید از ایستادگی و شجاعت رهبر شهید در برابر دشمنان بود. کمال تبریزی با اشاره به تاریخ ایران، ایستادگی رهبر شهید را در برابر تجاوز بیگانگان کمسابقه و الگویی برای تاریخ آینده دانست.
سیدرضا میرکریمی در وصف رهبر شهید نوشت: نه فرار کردی، نه پنهان شدی، نه ترسیدی... تا آخرین لحظه از استقلال و سربلندی ایران گفتی. وی همچنین با استعاره از مسابقه تاریخی بوکس میان محمدعلی کلی و جورج فورمن، گفت: آخرین راند را نباید واگذار کرد.
مجتبی راعی نحوه شهادت مقام معظم رهبری را عالیترین تفسیر از شخصیت ایشان برشمرد و گفت تا خداوند هست، حق و امید هست.
محمدعلی باشهآهنگر نیز با اشاره به شهادت فرمانده کل قوا، نوشت که ایشان جان خود را برای اعتلای کشور و دین تقدیم کرد.
مریلا زارعی نیز در دلنوشته ای احساسی نوشت: چه کسی تصور میکرد که بعد از آن شبهای تلخ دیماه که با دل شکسته رنج معترضان را بر جان خریدی رفتنت در میان هلهلههای شادی فریب خوردگان رسانههای دشمن اینگونه حماسه آفرین شود؟ و هر چه میگذرد من غمگینتر میشوم؛ غمگینتر و شرمگین که تمام این سالها فرصت حضور در محضر صمیمی و مهربانت را از دست دادم.
فرهاد قائمیان در پیامی نوشت: وقتی مردی میرود که ترازوی حق بود؛ جهان مدتی بیتعادل میشود. نه فقط به خاطر فقدان، به خاطر مسئولیتی که بر دوش ما جا میماند. اگر او رفت راهش هنوز هست، اما رفتن در آن راه دل میخواهد و جرأت. از پروردگار طلب میکنم ما را به انصاف نزدیکتر کند.
تأکید بر وحدت ملی و ادامه راه دفاع
هنرمندان بر این باورند که تنها راه نجات، ایستادگی و وحدت کلمه است. ابراهیم حاتمیکیا با بیان اینکه ما داغ تمامی تاریخ را یکجا دیدهایم»، تأکید کرد: ننگمان باد اگر در میان این مصاف ملت حسین(ع) با تمامی حرامیان یزید زمان، سر به دیوار کوفته و زانوی غم در بغل بگیریم.
محمدعلی باشهآهنگر با اشاره به تهدید تجزیه کشور، نوشت: باید پشت به پشت هم داده و با توکل بر خدا از کشور دفاع کنیم. پیروزی از آن مردم خواهد بود.
محمد مهدی عسگرپور، مدیرعامل خانه هنرمندان، در پیامی ابراز اطمینان کرد که قصه پرغصه ایران با برکت خون شهدا به سرانجامی نیکو خواهد رسید، چرا که «خون مظلوم پایمال نخواهد شد.
همدردی با مردم و دفاع از حقوق کودکان
بخش دیگری از واکنشها بر رنج مردم و نقض حقوق کودکان تمرکز داشت. رضا کیانیان با نگاهی حقوقی، هدف قرار دادن کودکان را نقض آشکار قوانین بینالمللی دانست و تأکید کرد که حق حفاظت از کودکان نباید قربانی جنگ شود.
پرویز پرستویی و آزیتا ترکاشوند نیز نسبت به تلفات انسانی و کشته شدن غیرنظامیان واکنش نشان دادند و بر لزوم دفاع از وطن در برابر تجاوز تأکید کردند.
مازیار میری و ایرج طهماسب نیز با پیام هایی عاطفی، از ویرانیها و اندوه برای وطن سخن گفتند.
حضور میدانی و اقدامات عملی
فراتر از بیانیهها، برخی هنرمندان با حضور در صحنه، حمایت خود را عملی کردند. جمشید هاشمپور بازیگر پیشکسوت، با حضور در ایستهای بازرسی بسیج و در کنار نیروهای مسلح، ضمن ابراز همدردی، روحیهای مضاعف به نیروها بخشید.
سیروس همتی نیز با اعلام داوطلب شدن خود، خواستار کمک در بازسازی مدرسهها و تدریس به کودکان (فرشتههای آسمانی) شد تا سهمی در جبران خسارات داشته باشد.
مسئولیت تاریخی هنر در ثبت خاطرات
چهرههای فرهنگی به نقش هنر در حفظ حافظه تاریخی اشاره کردند. مرتضی سرهنگی و مصطفی شوقی بر لزوم روایت صادقانه واقعیتهای اجتماعی و ادبیات جنگ برای تقویت تابآوری جامعه و نسلهای آینده تأکید کردند.
لیلی عاج و حسین کیانی نیز رخدادها را در چارچوب مفاهیم عاشورایی و دشمنیهای تاریخی آمریکا تحلیل کردند.
حمید ابراهیمی با انتشار بخشی از نمایشنامه «کمان آبرو»، چنگال اهریمن و هجوم بدخواهان به میهن را به تصویر کشید.
هنرمندان ایران در این روزهای حساس، خود را بخشی از پیکر جامعه و در کنار مردم میدانند. از پیامهای حماسی و استعاری گرفته تا حضور میدانی و داوطلبی رای خدمت، همه حاکی از یک اراده مشترک برای دفاع از کیان کشور، پاسداری از خون شهیدان و امید به پیروزی نهایی است. هنر در این بزنگاه تاریخی، بار دیگر رسالت خود را به عنوان راوی دردها و امیدهای یک ملت ایفا کرده است.
مقداد ذکیزاده