به گزارش خبرنگار انرژی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ آخرین آمارها نشان می‌دهد شبکه برق ایران با بیش از ۱۰۰ نیروگاه تولید برق و ظرفیت اسمی بیش از ۹۳ هزار مگاوات، یکی از بزرگ‌ترین و متنوع‌ترین شبکه‌های برق در منطقه غرب آسیا است. تنوع سوخت نیروگاه‌ها از گاز طبیعی و مازوت گرفته تا نیروگاه‌های برق آبی، انرژی خورشیدی و هسته‌ای، این شبکه را در برابر تهدیدات خارجی مقاوم ساخته است.

در سوی مقابل، رژیم صهیونیستی تنها ۲۱ نیروگاه حرارتی با ظرفیت اسمی ۱۵ هزار و ۷۰۰ مگاوات در اختیار دارد [عکس]. نکته قابل توجه این است که تنها ۵ نیروگاه بیش از ۵۰ درصد از کل برق این رژیم را تأمین می‌کنند [عکس]. این تمرکز شدید تولید برق در تعداد محدودی نیروگاه، مهم‌ترین نقطه ضعف شبکه برق اسرائیل محسوب می‌شود.

نیروگاه‌های کلیدی اسرائیل؛ اهداف استراتژیک

بر اساس اطلاعات موجود، پنج نیروگاه اصلی تأمین‌کننده برق رژیم صهیونیستی عبارتند از:

جمع ظرفیت این پنج نیروگاه حدود ۳,۶۷۷ مگاوات است که بیش از ۲۳ درصد از کل تولید برق اسرائیل را تأمین می‌کنند. این در حالی است که کل شبکه برق ایران با بیش از ۱۰۰ نیروگاه، از تنوع جغرافیایی و توزیع مناسبی برخوردار است که آن را در برابر حملات احتمالی مقاوم‌تر می‌کند.

 خاموشی کامل اسرائیل با اصابت به این پنج نقطه

تحلیلگران نظامی و کارشناسان انرژی معتقدند با توجه به تمرکز تولید برق اسرائیل در تعداد محدودی نیروگاه، اصابت همزمان به این پنج نیروگاه می‌تواند شبکه برق این رژیم را با اختلالی بی‌سابقه مواجه کند. اما واقعیت تلخ‌تر برای صهیونیست‌ها این است که حتی اصابت به تنها سه نیروگاه اصلی نیز برای فروپاشی شبکه کافی است.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، اسرائیل خود به این آسیب‌پذیری اذعان دارد. یک مطالعه از دانشگاه آریل در اسرائیل هشدار داده است که این رژیم با چهار آسیب‌پذیری اصلی در شبکه برق مواجه است: وابستگی ۷۰ درصدی به گاز فراساحلی بدون ذخایر استراتژیک، شکاف پیش‌بینی شده بین عرضه و تقاضا تا سال ۲۰۲۶، حداقل ذخیره انرژی و تمرکز بالای تولید که با اصابت به یک پلتفرم می‌تواند کل شبکه را فلج کند .

با خاموشی اسرائیل چه می‌شود؟

خاموشی کامل شبکه برق اسرائیل پیامدهای فاجعه‌باری به دنبال خواهد داشت که برخی از آنها عبارتند از:

۱. فلج شدن سیستم آب شیرین‌کن‌ها: حدود ۷۰ درصد آب آشامیدنی اسرائیل از طریق آب شیرین‌کن‌های دریایی تأمین می‌شود که همگی وابسته به برق هستند. قطع برق به معنای قطع آب آشامیدنی برای میلیون‌ها شهرک‌نشین صهیونیست است.

۲. اختلال در سیستم ارتباطات و اینترنت: قطع برق باعث خاموشی دکل‌های مخابراتی، مراکز داده و زیرساخت‌های ارتباطی خواهد شد.

۳. توقف بیمارستان‌ها و مراکز درمانی: بیمارستان‌ها هرچند دارای ژنراتورهای اضطراری هستند، اما این ژنراتورها تنها برای ساعات محدودی قابل استفاده‌اند.

۴. فلج شدن حمل‌ونقل: راه‌آهن، مترو و چراغ‌های راهنمایی از کار خواهند افتاد.

۵. اختلال در صنایع نظامی: تأسیسات تولید تسلیحات و مهمات اسرائیل برای ادامه جنگ به برق نیاز دارند.

۶. فروپاشی سیستم بانکی: تمامی تراکنش‌های بانکی وابسته به برق و اینترنت است.

۷. اختلال در ذخیره‌سازی مواد غذایی: زنجیره سرد مواد غذایی از کار می‌افتد و کمبود مواد غذایی تشدید می‌شود.

سناریوی دوم؛ خاموشی پایگاه‌های آمریکا در منطقه

اما این پایان ماجرا نیست. مقامات ایرانی بارها تأکید کرده‌اند که در صورت تداوم تجاوز، هر کشوری که خاک خود را در اختیار آمریکا برای حمله به ایران قرار دهد، در زمره اهداف قرار خواهد گرفت. بر این اساس، در مرحله دوم، همه کشورهای مبدأ و میزبان پایگاه‌های آمریکا در منطقه می‌توانند هدف حملات متقابل قرار گیرند.

در حال حاضر، آمریکا پایگاه‌های نظامی متعددی در کشورهای مختلف منطقه از جمله بحرین، قطر، امارات، کویت، عربستان سعودی، عراق، اردن و ترکیه دارد. خاموشی این پایگاه‌ها که همگی وابسته به شبکه برق کشورهای میزبان هستند، ضربه‌ای مهلک به توان عملیاتی آمریکا در منطقه وارد خواهد کرد.

واکنش اسرائیل؛ تمرین برای سناریوی خاموشی

نکته قابل توجه این است که خود اسرائیل به شدت نگران این سناریو است. بر اساس گزارش‌های منتشر شده، شرکت برق اسرائیل (IEC) در ماه‌های اخیر تمرین‌های اضطراری گسترده‌ای را با سناریوی حمله موشکی به نیروگاه‌ها و خاموشی گسترده انجام داده است .

این تمرین‌ها شامل سناریوهای اصابت مستقیم به تأسیسات برق، آتش‌سوزی در مقیاس بزرگ در داخل نیروگاه‌ها و عملیات امداد و نجات در شرایط آتش‌بار بوده است. با این حال، مقامات اسرائیلی نیز اذعان دارند که حمله به شبکه برق فقط یک مسئله زیرساختی نیست، بلکه مستقیماً بر جمعیت غیرنظامی تأثیر می‌گذارد و می‌تواند جامعه را فلج کند .

 شواهد میدانی؛ هشدارهایی که جدی گرفته نشد

رویدادهای اخیر نشان داده که حملات به زیرساخت‌های انرژی اسرائیل نه تنها ممکن، بلکه در حال وقوع است. در تاریخ ۱۹ مارس ۲۰۲۶ (۲۸ اسفند ۱۴۰۴)، یک حمله موشکی ایران به پالایشگاه حیفا باعث اختلال موقت در تأمین برق بخش‌هایی از شمال اسرائیل شد .

وزیر انرژی اسرائیل، الی کوهن، اگرچه خسارت را محدود و غیرقابل توجه توصیف کرد، اما تأیید کرد که خطوط برق در منطقه حیفا مورد اصابت قرار گرفته و برق حدود ۴۵ دقیقه قطع بوده است . این حادثه تنها یک هشدار کوچک بود؛ هشداری که نشان می‌دهد زیرساخت‌های برق اسرائیل در تیررس موشک‌های ایران قرار دارند.

 پاسخ ایران؛ سیاست «صفر محدودیت»

در واکنش به حملات اخیر به تأسیسات انرژی ایران، مقامات ایرانی سیاست جدیدی را اعلام کرده‌اند. عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، هشدار داده است که در صورت حمله مجدد به زیرساخت‌های ایران، تهران با سیاست «صفر محدودیت» پاسخ خواهد داد . این عبارت نشان می‌دهد که هرگونه پاسخ متقابل می‌تواند گسترده‌تر، سریع‌تر و شدیدتر از قبل باشد.

محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، نیز در واکنش به نفوذ موشک‌های ایران به منطقه دیمونا (نزدیک تأسیسات هسته‌ای اسرائیل) تأکید کرد که این اقدام نشان‌دهنده ورود به فاز جدیدی از نبرد است .

به گزارش راه دانا؛ معادله برق میان ایران و اسرائیل، معادله‌ای یک‌طرفه نیست. ایران با بیش از ۱۰۰ نیروگاه و ظرفیت ۹۳ هزار مگاوات، شبکه‌ای توزیع‌شده و مقاوم دارد که از تنوع جغرافیایی و سوخت برخوردار است. در مقابل، اسرائیل با ۲۱ نیروگاه و ظرفیت ۱۵ هزار مگاواتی، شبکه‌ای متمرکز و شکننده دارد که با اصابت به تنها ۵ نیروگاه اصلی آن، بیش از نیمی از تولید برق از دست می‌رود.

آنچه امروز در میدان رخ می‌دهد، اثبات عملی این واقعیت است. حملات به پالایشگاه حیفا نشان داد که زیرساخت‌های انرژی اسرائیل در تیررس موشک‌های ایران قرار دارند. تمرین‌های اضطراری شرکت برق اسرائیل نیز نشان می‌دهد که این رژیم به خوبی از آسیب‌پذیری خود آگاه است.

در نهایت، ایران با اعلام سیاست «صفر محدودیت» و نمایش توانایی در حمله به اهدافی در فاصله ۲۵۰۰ مایلی، پیام روشنی را به دشمنان خود ارسال کرده است: هرگونه حمله به زیرساخت‌های ایران، با پاسخی متقابل و گسترده‌تر مواجه خواهد شد که می‌تواند تمامی سرزمین‌های اشغالی و پایگاه‌های آمریکا در منطقه را در تاریکی فرو ببرد.