به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ زهرا فتورهچی در گفتوگویی اظهار کرد: شاخص دلار آمریکا که قدرت این ارز را در برابر شش ارز اصلی جهان اندازهگیری میکند، در جریان تنشهای نظامی میان ایالات متحده و ایران بیش از ۳ درصد افزایش پیدا کرد و به بالاترین سطح دهماهه خود یعنی ۱۰۰.۶۴ واحد رسید. این جهش ناگهانی بازتاب مستقیم هجوم سرمایهگذاران به سمت داراییهای امن بود؛ پدیدهای که هر بار در آستانه بحرانهای ژئوپلیتیک تکرار میشود.
وی افزود: همزمان با افزایش دلار، قیمت نفت نیز صعود کرد و طلا برخلاف انتظار بسیاری کاهش پیدا کرد، چرا که دلار قوی خود نقش پناهگاه امن را ایفا میکرد، اما با اعلام آتشبس، تصویر بازار به سرعت تغییر کرد. شاخص دلار بیشتر سودهای ناشی از دوران جنگ را از دست داد و به محدوده ۹۸.۰۷ واحد بازگشت که تنها حدود نیم درصد بالاتر از سطح پیش از آغاز درگیری است.
کارشناس اقتصادی ادامه داد: این عقبنشینی ترامپ نشان میدهد که آتشبس موقت اشتهای سرمایهگذاران برای ورود به ارزها و داراییهای پرریسکتر را دوباره زنده کرده است، با این حال سرمایهگذاران معتقدند که تقاضای قوی برای داراییهای آمریکایی و چشمانداز رو به کاهش برای کاهش نرخ بهره فدرال رزرو، باید دلار را در برابر افتهای شدیدتر محافظت کند.
فتورهچی تاکید کرد: در اینجا باید به یک واقعیت مهم اشاره کرد. تورمی که جنگ به اقتصاد آمریکا تحمیل کرد، دست فدرال رزرو را برای اعمال سیاست پولی انبساطی بست. وقتی تورم بالاست، بانک مرکزی نمیتواند نرخ بهره را کاهش دهد و همین محدودیت، انتظار دلار قویتر را در بازار شکل داده است. اما این سکه روی دیگری هم دارد. دلار قوی در چارچوب جنگ ارزی میان آمریکا و چین بهطور مستقیم به ضرر صادرات آمریکا تمام میشود و رقابتپذیری کالاهای آمریکایی در بازارهای جهانی را کاهش میدهد، این تضاد میان منافع کوتاهمدت و بلندمدت، سیاستگذاران واشنگتن را در موقعیت دشواری قرار داده است.
وی توضیح داد: نکته قابل توجه دیگر این است که دلار در نیمه اول سال ۲۰۲۵ پیش از آغاز جنگ، ۱۱ درصد کاهش یافته بود، این افت ریشه در سیاستهای تعرفهای تهاجمی ترامپ و حملات او به فدرال رزرو داشت که نگرانیهای جدی سرمایهگذاران را درباره جایگاه آمریکا بهعنوان پناهگاه امن جهانی برانگیخته بود، اما جالب اینجاست که همین سرمایهگذاران، با آغاز جنگ ایران دوباره به سمت دلار و بازارهای آمریکا هجوم بردند.
کارشناس اقتصادی بیان کرد: این رفتار نشان داد که باوجود تمام تردیدها، بازارهای آمریکا هنوز در ذهن سرمایهگذاران جهانی بهعنوان امنترین مقصد در زمان بحران شناخته میشوند، در نتیجه در حالی که دلار میتواند عقبنشینی خود را ادامه دهد، سرمایهگذاران نسبت به عبور از پایینترین سطح سال جاری یعنی ۹۵.۵۵ واحد تردید جدی دارند.
فتورهچی عنوانکرد: برای اینکه دلار همچنان در مسیر سقوط باقی بماند، به دو شرط اساسی نیاز است؛ خروج سرمایه از ایالات متحده یا حداقل کاهش قابل توجه ورود سرمایه به این کشور و اعمال سیاستهای پولی انقباضی قویتر و سرسختتر توسط بانکهای مرکزی اروپا و سایر کشورهای جهان در مقایسه با فدرال رزرو، اما فراتر از همه این عوامل فنی و اقتصادی، مهمترین و کلیدیترین متغیر، نتیجه نهایی جنگ ایران و آمریکاست.
وی یادآورشد: اگر آمریکا نتواند بهعنوان پیروز این درگیری از میدان خارج شود، هژمونی دلار و ارزش آن میتواند به شدت فرو بریزد و معادلات مالی جهان را به کلی دگرگون کند. در سوی دیگر بازار، بازار سهام آمریکا مسیر متفاوتی را طی کرد، روز جمعه پس از آنکه ایران اعلام کرد تنگه هرمز را برای کشتیهای تجاری غیرایرانی باز کرده است، شاخصهای اصلی سهام به شدت افزایش پیدا کردند و رکوردهای جدیدی ثبت کردند. این خبر نگرانیها درباره رکود تورمی ناشی از بحران انرژی را بهطور قابل توجهی کاهش داد.
کارشناس اقتصادی گفت: شاخصهای S&P ۵۰۰ و Nasdaq ۱۰۰ هر کدام ۰.۷ درصد افزایش پیدا کردند و شاخص داو جونز بیش از یک درصد رشد کرد. قیمت نفت خام و فراوردههای نفتی نیز پس از اعلام مشترک ایران و ترامپ برپایه آزاد بودن ترافیک نفتکشها در تنگه هرمز، کاهش پیدا کرد و راه را برای بازگشت عرضه انرژی به سطح عادی هموار کرد. با بهبود احساسات ریسکپذیری در بازار، شرکتهای حوزه هوش مصنوعی و فناوری پیشتاز رشد شدند.
وی ادامه داد: سهام آمازون، مایکروسافت، انویدیا و تسلا هر کدام بیش از یک درصد افزایش یافتند و سهام اوراکل سه درصد رشد کرد. در مقابل، سهام نتفلیکس پس از آنکه پیشبینیهای سهماهه دوم آن کمتر از انتظارات بازار بود، بیش از 10 درصد کاهش پیدا کرد و Truist Financial نیز پس از انتشار گزارش درآمدی خود با افت روبهرو شد. میانگین سه شاخص اصلی برای سه هفته متوالی رشد بیش از 3 درصد را تجربه کردند که نشانهای از بازگشت اعتماد به بازار است.
فتورهچی تصریح کرد: آنچه از مجموع این تحولات میتوان استنباط کرد این است که بازارهای مالی جهانی در یک نقطه عطف حساس قرار دارند. دلار میان فشارهای ساختاری ناشی از سیاستهای تعرفهای و تنشهای داخلی از یک سو و جذابیت سنتی خود بهعنوان پناهگاه امن از سوی دیگر، در حال یافتن تعادل جدیدی است. بازار سهام نیز با وجود انعطافپذیری قابل توجه، همچنان در معرض ریسکهای ژئوپلیتیکی است که هر لحظه میتوانند معادلات را تغییر دهند. در این فضا، سرمایهگذاران باید با دقت بیشتری هر تحول را رصد کنند، چراکه نتیجه نهایی بحران منطقهای میتواند نهتنها ارزش دلار، بلکه ساختار کلی نظام مالی بینالملل را تحت تأثیر قرار دهد.