علی بهادری جهرمی، سخنگوی دولت شهید آیت‌الله رئیسی، در گفت‌وگو با خبرنگار شبکه اطلاع‌رسانی راه دانا، با اشاره به ویژگی‌های برجسته رئیس‌جمهور فقید، تأکید کرد که "مردمی بودن" اصلی‌ترین و تعیین‌کننده‌ترین خصیصه شهید رئیسی بود.

وی با بیان اینکه شهید رئیسی "جزئی از مردم" بود و مردم نیز او را "یکی از خودشان" می‌دانستند، توضیح داد: "در طول بیش از چهل سال از انقلاب، با وجود اینکه ایشان همواره در سمت‌های حاکمیتی از دادستانی شهرستان تا ریاست دستگاه قضا، ریاست جمهوری و تولیت آستان قدس رضوی مشغول به خدمت بودند، اما مردم هیچ‌گاه چهره‌ای حاکمیتی از او نمی‌شناختند، بلکه او را عضوی از جامعه خود تلقی می‌کردند و با او احساس نزدیکی و راحتی داشتند."

بهادری جهرمی به نقل از یکی از بازیگران مشهور که در جلسه‌ای حضور داشته، گفت: "ایشان بیان کرده بودند که خودمانی بودن و صمیمیت شهید رئیسی به ما جسارت می‌داد تا راحت با او صحبت کنیم، دلایل و مطالباتمان را بدون پرده بیان کنیم و هر آنچه بر دل داشتیم، بگوییم." این نزدیکی و راحتی، بستری برای بیان آزادانه و طرح مطالبات فراهم می‌کرد.

شهید رئیسی سربازی محض برای ولایت بود

سخنگوی دولت شهید رئیسی، ویژگی اساسی او را "یکی از خود مردم بودن، از مردم بودن، برای مردم بودن و هرگز جز مردم نیندیشیدن" دانست و افزود: "او مانند همه مردم، سربازی محض برای ولایت بود."

وی، در ادامه سخنان خود با ذکر خاطره‌ای از شهید آیت‌الله رئیسی به تبیین مفهوم ولایت‌مداری پرداخت.

بهادری جهرمی گفت: در دوران مسئولیت شهید رئیسی، گاه پیش می‌آمد که جمع‌بندی اعضای دولت یا نگاه کارشناسی، با یکی از فرمایشات رهبری انطباق نداشت. این مسئله به‌ویژه در موضوعات اختلافی میان دستگاه‌ها و جناح‌های سیاسی متعارف بود.

وی تصریح کرد: شهید رئیسی در چنین مواقعی در جلسات دولت خطاب به اعضا می‌فرمودند که مصادیق این موضوع را به خاطر بسپارند. ایشان تأکید داشتند که اقتضای ولایت‌مداری، تبعیت در مواقعی نیست که فرمایش ولی امر به نفع جناح سیاسی یا دستگاه متبوع شما باشد.

سخنگوی دولت سیزدهم در پایان گفت: از نگاه شهید رئیسی، عیار حقیقی ولایت‌مداری آنجا سنجیده می‌شود که فرمایش رهبری به ضرر جریان سیاسی یا نهاد مورد علاقه شما باشد و شما در اختلاف میان دو دستگاه احساس کنید که این تبعیت به نفع رقیب سیاسی شما تمام می‌شود. شهید رئیسی معتقد بود در چنین شرایطی است که میزان تبعیت از عمق وجود نسبت به امر ولی آشکار می‌شود.