به گزارش خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در دهههای اخیر و بهویژه با گسترش شبکههای اجتماعی، جایگاه سلبریتیها در جامعه دستخوش تغییرات قابل توجهی شده است. این افراد دیگر صرفاً در حوزههای هنری، ورزشی یا سرگرمی شناخته نمیشوند، بلکه به دلیل برخورداری از مخاطبان گسترده و امکان ارتباط مستقیم با افکار عمومی، به کنشگران اثرگذار در فضای اجتماعی و رسانهای تبدیل شدهاند. در چنین شرایطی، موضعگیری یا سکوت آنان در برابر رویدادهای مهم اجتماعی و ملی، همواره مورد توجه و ارزیابی افکار عمومی و رسانهها قرار میگیرد.
وقتی سکوت هم دیده میشود
در همین چارچوب، واکنش دیرهنگام امیرحسین قیاسی، کمدین و فعال فضای مجازی، به جنگ اخیر و حواشی پیرامون آن، نمونهای قابل بررسی از چگونگی مواجهه سلبریتیها با بحرانهای اجتماعی و انتظاراتی است که جامعه از آنان دارد.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، قیاسی در هفتههای ابتدایی جنگ موضعگیری مستقیمی درباره این رویداد نداشت. این سکوت در شرایطی رخ داد که بسیاری از کاربران شبکههای اجتماعی انتظار داشتند چهرههای شناختهشده نسبت به تحولات و پیامدهای انسانی آن واکنش نشان دهند.
نخستین فعالیت او در این زمینه حدود پنجاه روز پس از آغاز درگیریها و در قالب مطلبی در فضای مجازی منتشر شد. با این حال، محتوای آن بیشتر به توضیح درباره کمفعالیتی او در شبکههای اجتماعی اختصاص داشت و اشاره مستقیمی به خود جنگ یا پیامدهای آن نمیکرد. همین مسئله موجب شد برخی کاربران و رسانهها این سکوت را به عنوان نوعی انفعال یا فاصله گرفتن از مسائل اجتماعی تفسیر کنند.
نسبت میان شهرت، نفوذ و مسئولیت اجتماعی
در ادامه و پس از افزایش انتقادات، امیرحسین قیاسی با انتشار متنی نسبتاً مفصل به این حواشی واکنش نشان داد. او در این پیام با لحنی احساسی اذعان کرد که سکوت در دوره جنگ «اشتباه» بوده است و تلاش کرد دیدگاهها و تجربههای شخصی خود را با مخاطبان در میان بگذارد.
در بخشی از این نوشته، او به خاطرات پدرش از هشت سال جنگ ایران و عراق اشاره میکند و از یکی از بستگان خود که در آن جنگ شهید شده سخن میگوید. قیاسی در ادامه بیان میکند که پیشتر تصور میکرد جنگ پدیدهای متعلق به گذشته است، اما مشاهده حوادث اخیر و تصاویر قربانیان جنگ باعث شده این تصور تغییر کند.
در بخش دیگری از این پیام، او به تجربههای شخصی خود در جریان این بحران اشاره میکند و مینویسد که در این مدت، علاوه بر فشارهای روحی و شغلی، همراه با همسرش «بخشی از وجودشان» را از دست دادهاند. هرچند جزئیات بیشتری درباره این موضوع ارائه نشده، اما بیان این نکته نشان میدهد که او نیز از نظر عاطفی تحت تأثیر شرایط ایجادشده قرار گرفته است.
قیاسی همچنین بر این نکته تأکید میکند که بسیاری از رنجها و تجربههای افراد در چنین شرایطی برای دیگران قابل مشاهده نیست و هر شخص ممکن است با دشواریهایی مواجه باشد که در فضای عمومی بیان نشود.
در بخش پایانی پیام، قیاسی موضع خود را به صورت روشن بیان میکند و تأکید میکند که در هر شرایطی در کنار ایران قرار دارد. او با اشاره به تهدیدهایی که متوجه کشور و زیرساختهای آن شده است، اعلام میکند که حتی در صورت سکوت نیز موضع او در برابر کسانی که به کشور آسیب میزنند مشخص است.
همچنین او خاطرنشان میکند که اگر در آینده به هر دلیل ارتباطات مجازی محدود شود، مخاطبانش بدانند که دیدگاه او در این زمینه تغییر نخواهد کرد.
ماجرای واکنش امیرحسین قیاسی بار دیگر بحث درباره مسئولیت اجتماعی سلبریتیها را در شرایط بحرانی مطرح میکند. بسیاری از تحلیلگران رسانهای معتقدند که چهرههای مشهور به دلیل نفوذ گسترده در افکار عمومی، میتوانند در زمان بحران نقش مهمی در افزایش آگاهی، ایجاد همدلی اجتماعی و جلب توجه عمومی به مشکلات ایفا کنند.
در عین حال، برخی نیز بر این باورند که موضعگیری در چنین شرایطی نیازمند دقت و مسئولیتپذیری است و چهرههای مشهور باید از انتشار اطلاعات نادرست یا واکنشهای شتابزده پرهیز کنند.
واکنش امیرحسین قیاسی به جنگ و حواشی پیرامون آن نشان میدهد که در عصر ارتباطات دیجیتال، رفتار سلبریتیها در زمان بحران به سرعت در معرض قضاوت افکار عمومی قرار میگیرد. در چنین فضایی، سکوت نیز میتواند به اندازه اظهار نظر صریح مورد توجه قرار گیرد و به بحثهای گسترده اجتماعی منجر شود.
از این رو، چهرههای شناختهشده ناگزیرند میان زندگی شخصی، فعالیت حرفهای و انتظارات اجتماعی تعادل برقرار کنند. تعادلی که در بسیاری از موارد به یکی از چالشهای مهم حضور آنان در فضای عمومی تبدیل شده است.