به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  مراسم رونمایی از اثر جدید جلیل رسولی هنرمند عرصه خوشنویس و نقاشی خط که به یاد شهدای میناب به تصویر کشیده شده بود، عصر دوشنبه ۱۸ خرداد و با یاد ماکان نصیری و حضور جمع کثیری از هنرمندان پیشکسوت در موسسه هنرمندان پیشکسوت برگزار شد.

در این مراسم، سیدعباس عظیمی مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت، احمد مسجدجامعی، داریوش ارجمند، هوشنگ توکلی، رضا فیاضی و حجت‌الاسلام خسروپناه دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی سخنرانی کردند.

جلیل رسولی هنرمند و خوشنویس پیشکسوت در مراسم رونمایی از اثر هنری خود برای شهدای کودک میناب، با اشاره به دشواری‌های خلق این اثر، گفت: کار بسیار سنگینی بود و مدت‌ها ذهنم درگیر آن بود. احساس می‌کردم باید به سهم خود ادای دینی انجام دهم و به همین دلیل این اثر را خلق کردم. حتی تلاش می‌کردم نام تک‌تک ۱۶۸ کودک را پیدا کنم تا بتوانم در اثرم از آنها یاد کنم. شاید از منظر هنری این شیوه چندان متعارف نباشد، اما برای من مهم‌تر از هر چیز یاد و نام این کودکان بود.

وی با بیان اینکه هدفش از خلق این اثر تنها برگزاری یک مراسم رونمایی نبوده است، عنوان کرد: آرزو می‌کنم پدران و مادران این عزیزان وقتی این اثر را می‌بینند، اندکی آرامش پیدا کنند و احساس کنند که جامعه و هنرمندان کشور غم آنها را فراموش نکرده‌اند.

این هنرمند پیشکسوت بیان کرد: هنگام کار روی این اثر مدام به این فکر می‌کردم که هر یک از این دختران و پسران می‌توانستند در آینده به جایگاه‌های بزرگی برسند؛ می‌توانستند قهرمان، هنرمند، دانشمند یا شخصیت‌های تأثیرگذار جامعه باشند اما متأسفانه فرصت زندگی از آنها گرفته شد.

وی اظهار کرد: متنی را که برای این اثر انتخاب کردم، با تمام احساس و باور خود نوشتم و تلاش کردم آنچه را در قلبم می‌گذرد به تصویر بکشم.

رسولی با اشاره به مسئولیت هنرمندان در قبال مسائل اجتماعی و انسانی بیان کرد: این اثر تنها ادای دینی کوچک از سوی من است و امیدوارم هر یک از هنرمندان کشور نیز در حوزه و زبان هنری خود بتوانند برای تسکین آلام مردم داغدار و زنده نگه داشتن یاد این کودکان گامی بردارند.

این هنرمند نقاش و خوشنویس، در پایان با بغض و تأثر از کودکان جان‌باخته یاد کرد و گفت: من خودم فرزند و نوه دارم و می‌دانم داغ فرزند چه معنایی دارد. وقتی تصاویر این کودکان را می‌دیدم، به‌ویژه آن پسر بچه‌ای (ماکان نصیری) که تصاویرش در رسانه‌ها منتشر شده بود، قلبم به درد می‌آمد. این اندوهی نیست که به سادگی فراموش شود و امیدوارم خداوند به خانواده های این کودکان آرامش اعطا کند.