[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نسیم خنداب، شهرستان خنداب با مساحت حدود 1365 کیلومتر مربع و جمعیتی بالغ بر 59727 نفراز شمال به شهرستان های کمیجان ، از شرق به شهرستان های اراک ، از جنوب به شهرستان شازند، از غرب به شهرستان استان همدان محدود می شود.

این شهرستان دارای دو شهر به نام های خنداب و جاورسیان و دو بخش به نام های قره چای و مرکزی و دهستان هایی به نام اناج، سنگ سفید و دهچال است.

 این شهرستان تا سال 1368 بخشی از شهرستان اراک به شمار می رفت، پس از این زمان به عنوان شهرستان جدید وارد نقشه جغرافیای استان شد. 

محدوده ای که امروزه به نام خنداب معروف است از اتصال مجموعه ای از سکونت گاهها به نام های حصار و خنداب و قلعه تشکیل شده است ،اگر احتمال در ارتباط بودن نام خنداب با خندق آب درست باشد به طور حتم در محل این شهر استقرار گاه هایی از دوره های پیش از اسلام وجود داشته است، زیرا در ناحیه چزان به مواردی از قلاعی که در اطراف آنها آثار خندقی وجود دارد برخورد خواهیم کرد.

شهرستان خنداب دارای 84 روستا است که برخی از آنها به لحاظ گردشگری مناسب و قدمت تاریخی بالایی دارند.

 روستای آدشته
 در بخش قره چای از  توابع شهرستان خنداب واقع شده است، حدود 1340 نفر در قالب 340 خانوار در این روستا زندگی می کنند که اغلب به کشاورزی و دامداری اشتغال دارند.

بهترین نوع انگور شهرستان از باغ های روستای آدشته تولید و به صورت تره بار در شهرهای تهران، اراک، خرم آباد و بروجرد عرضه می شود از دیگر محصولات تولیدی در این روستا می توان به گردو، بادام، گندم، جو و یونجه اشاره نمود.

روستای آدشته در دامنه کوه بزرگ واقع شده است که در ابتدای این دره و کوه بزرگ یک دشت وجود دارد که به همین دلیل آدشته نام گرفته است، بنابر گفته بزرگان و قدیمی های روستا سابقه تاریخی آدشته به بیش از هزار سال قبل برمی گردد.

محل روستا بیش از 3 مرتبه جابجا شده است که اولین جایگاه آن در مسیر جاده بین المللی قرار داشته و زانرین عتبات عالیات و خانه خدا از آن عبور می کردند، علمای بزرگی از روستای آدشته برخواستند که از جمله آنها آیت الله العظمی حاج شیخ محمد ابراهیم انصاری اراکی را می توان نام برد، مردم مومن و معتقد روستا با تقدیم 14 شهدی والامقام دین خود را به انقلاب و نظام مقدس جمهوری اسلامی ادا نمودند.

روستای کرکان
روستای کرکان یکی از قدیمی ترین روستاهای بخش قره چای در شهرستان خنداب به حساب می آید که بنا به گفته محققین و معبرین روستا سابقه تاریخی آن به هزار سال پیش برمی گردد که علت نامگذاری روستا کوه کرکون است که زیستگاه کبک ها است.

آب و هوای روستا معتدل و کوهستانی، حدود 1500 نفر جمعیت دارد که بیشتر آنها به کشاروزی و دامداری مشغول هستند، مهمترین محصولات کشاورزی روستا را می توان انگور، جو، گندم، لوبیا و یونجه نام برد.

روستای کرکان در بین روستاهای بخش قره چای بیشترین میزان باسوادی را به خود اختصاص داده بطوری که 130 نفر معلم و تعدادی پزشک تحویل جامعه داده است.

این روستا دارای یک برج تاریخی به نام چهار برج متعلق به دوره قاجار است.

روستای گازران
این روستا از توابع بخش مرکزی شهرستان خنداب و در فاصله 6 کیلومتری شهر خنداب و در مجاورت مجتمع آب سنگین اراک قرار دارد.

گازران از شمال به قشلاق گازران، از جنوب به رودخانه قره چای و روستای استوه، از غرب به قلعه خنداب و از شرق به روستای ایجان محدود می شود.

1540 نفر در غالب 435 خانوار در این روستا زندگی می کنند ترکیب جمعیت روستا از اقوام ترک، لر و فارس تشکیل شده که اکثریت قریب به اتفاق ترک هستند و به زبان ترکی صحبت می کنند، شغل اصلی آنان کشاورزی و دامپروری است و از جمله محصولات تولیدی آنها انگور، بادام، گردو، گندم و جو است.

امکانات زیربنایی موجود در روستای گازران شامل مدرسه ابتدایی و راهنمایی، خانه بهداشت، مسجد، نانوایی، مخابرات و پست بانک می باشد.

 از نظر سابقه تاریخی قدمت روستا به 500 سال پیش برمی گردد، درباره علت نام گذاری روستا برخی از بزرگان نقل کرده اند که وجود رنگرزی های متعددی است که در زمان قدیم در سطح روستا دایر بوده و از طرفی گازران به معنای رنگرزی است.

 از شخصیت های مهمی که در این روستا متولد شده اند می توان به دانشمند بزرگ ادیب الممالک فراهانی اشاره کرد که از مفاخر ملی به شمار می آیند، شاید برخی بر این معتقدند که ادیب الممالک متعلق به فراهان است، اما دکتر موسوی گرمارودی در کتاب اشعار و زندگانی ادیب که نتیجه چندین سال تحقیقات میدانی این دانشمند بزرگ است با استناد به مدارک و شواهد معتبر این امر را به اثبات رسانده است که منظور از گازران همان گازران شهرستان خنداب است و ادیب زاده این روستا است، پسوند فراهانی بدلیل این است که در ایام قدیم بخشی از خنداب جزء فراهانات محسوب می شده است.

 ادیب تا 15 سالگی در گازران بوده و پس از مرگ پدرش و بر اثر فشار طلب کاران و ظلم شاهزاده عبدالمجید ناصرالدوله به تهران رفت و با پایمردی حسنعلی خان امیر نظام گروسی به دستگاه طهماسب میزا مویدالدوله راه یافت.

ادیب علاوه بر شاعری و روزنامه نگاری در علوم فلسفی، حکمت و نجوم تبحر خاصی داشته است، از جمله آثار و تالیفات او می توان صیقل المرات در جغرافیا سماء الدنیا در هیات جدید، تابش مهر، فلک المشحون و الوالی در عروض را نام برد.

روستای گوره زار
در سینه کش کوه سنگ شکسته  روستایی واقع شده که زمستهان های سرد و تابستان های زیبا و دل انگیز و درختان پر از میوه هلو، سیب و گیلاس مناظر چشم نوازی را پدید می آورد.

روستایی که به اندازه تاریخ تشکیل غار کیخسرو حرف برای گفتن دارد، آری سخن درباره گوره زار است، مامن پیروان حضرت مسیح(ع) و پیامبر خاتم  محمد مصطفی (ص) که سالهای طولانی در کمال صلح و آرامش در کنار یکدیگر زندگی کره اند.

روستای گوره زار در بخش قره چای شهرستان خنداب واقع شده است که اخیرا به عنوان منطقه نمونه گردشگری انتخاب شده است.

گوره زار کلمه باستانی است که در مورد آن 3 روایت وجود دارد، بنابر اسناد موجود در شاهنامه( ابیات 3051 تا 3057) برف شدیدی منطقه را در بر می گیرد و باعث مرگ هفت همراه شاه کیخسرو می شود و  سپس بعضی از سران ایران از جمله رستم دستان و گودرز به دنبال شاه و یارانش به این منطقه می آیند و بعد از یک هفته یاران گمشده خود را پیدا نموده و پس از دفن آنها از فرط ناراحتی بر مزارشان زارزار گریه می کنند به این دلیل مکان قبرها گریه زار و بعد ها به گوره زار تبدیل شد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نسیم خنداب,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,

, ,

دومین روایت این است که بنابر روایات و افسانه های کهنی که سینه به سینه نقل شده برف سرخی باریده و در اثر زهر آن یاران شاه مسموم گشته اند، لذا قبرهای آنها را گورزهر نامیدند، این کلمه در طول قرنها به گوره زا تبدیل شده است و سومین مورد در صفحه 120 از کتاب آب و کوه در اساطیر هند و ایرانی نوشته امان ا.. قریشی آمده است، که در ایران باستان کلمه گور به معنای جایی که آب فراوان در آن یافت می شود مانند شهر گور که از شهر های باستانی دوره ساسانی است ممکن است گوره زار نیز به دلیل آب زیاد موجود در این منطقه نامگذاری شده باشد.

درباره سکونت ارامنه در روستای گوره زار در کتاب تاریخ جلفای اصفهان مطالبی وجود دارد که نشان می دهد در حدود سال 1800 میلادی نوادگان شخصی بنام مراد ارمنی از روستای خسبیجان به گوره زار نقل مکان کرده و به عنوان تنها ساکنین روستا خانه های خود را بنا کردند.

همزیستی مسالمت آمیز مسلمانان و ارامنه در گوره زار از حدود 1953 میلادی(1332 شمسی) و به دنبال مهاجرت ارامنه آغاز شد و این روند یعنی از روزی که اولین مسلمان وارد گوره زار شد تا روزی که آخرین ارمنی از روستا رفت 5 سال طول کشیده است.

ارامنه گوره زار که از روستا مهاجرت نموده اند هر سال برای برگزاری جشن انگور به روستا مراجعه و در گورستان ارامنه برای ادای احترام به گذشتگان خود نیز حضور پیدا می کنند.

در حال حاضر مردم روستا همگی مسلمان و شیعه اثنی عشری و به کشاورزی و باغداری مشغول هستند.
انتهای پیام/ر

,
,
,
,
,
,
,
,
,
]