نظر مقام معظم رهبری درباره‏ ی اشتغال زن در بیرون از منزل نظری کاملاً مثبت است که در اینجا بیان ایشان را آورده­ ایم و سپس به ظرایف این نقش در اجتماع از زبان ایشان اشاره می­ کنیم.

 

ایشان ارزش حضور زنان مؤمن و متدین را در جامعه چنین به تصویر می‏کشند: «زن با نقاط قوّت زنانه‌ى خود – که خداى متعال در وجود او به ودیعه گذاشته و مخصوص زن است- همراه با ایمان عمیق، همراه با استقرار ناشى از اتکاء به خداوند، و همراه با عفت و پاکدامنى- که فضاى پیرامون او را نورانیت مى‌بخشد- مى‌تواند در جامعه یک نقش استثنایىِ این‌گونه ایفا کند؛ هیچ مردى قادر به ایفاى چنین نقشى نیست.مثل کوه استوارى از ایمان، در عین حال مثل چشمه‌ى جوشانى از عاطفه و محبت و احساسات زنانه، تشنگان و محتاجان نوازش را از چشمه‌ى صبر و حوصله و عاطفه‌ى خود سیراب مى‌کند. انسان­ ها در چنین آغوش پُربرکتى مى‌توانند تربیت شوند. اگر زن با این خصوصیات در عالمِ وجود نبود، انسانیت معنا پیدا نمى‌کرد. این، معناى ارزش زن و تشخُّص زن است؛ چیزى که مغز متحجرِ مادى غربى‌ها نمى‌تواند آن را بفهمد. کسانى که از دین و معنویت بهره‌ای نبرده‌اند، نمى‌توانند چنین عظمتى را درک کنند. آن­هایى که شاخصه‌ى زن را در زیور و آرایش و سبک‌سرى و بازیچه قرار گرفتن در دست مردان مى‌دانند، نمى‌توانند اساس هویت زنانه را در منطق اسلام و در نظر اسلام درک کنند.»

 

ایشان می‏فرمایند: «اشتغال بانوان از جمله‌ چیزهائى است که ما با آن موافقیم. بنده با انواع مشارکت­هاى اجتماعى موافقم؛ حالا چه از نوع اشتغال اقتصادى باشد، چه از نوع اشتغالات سیاسى و اجتماعى و فعالیت­هاى خیرخواهانه و از این قبیل باشد؛ اینها هم خوب است.»

 

ایشان ارزش حضور زنان مؤمن و متدین را در جامعه چنین به تصویر می‏کشند: «زن با نقاط قوّت زنانه‌ى خود – که خداى متعال در وجود او به ودیعه گذاشته و مخصوص زن است- همراه با ایمان عمیق، همراه با استقرار ناشى از اتکاء به خداوند، و همراه با عفت و پاکدامنى- که فضاى پیرامون او را نورانیت مى‌بخشد- مى‌تواند در جامعه یک نقش استثنایىِ این‌گونه ایفا کند؛ هیچ مردى قادر به ایفاى چنین نقشى نیست. مثل کوه استوارى از ایمان، در عین حال مثل چشمه‌ى جوشانى از عاطفه و محبت و احساسات زنانه، تشنگان و محتاجان نوازش را از چشمه‌ى صبر و حوصله و عاطفه‌ى خود سیراب مى‌کند. انسان­ها در چنین آغوش پُربرکتى مى‌توانند تربیت شوند. اگر زن با این خصوصیات در عالمِ وجود نبود، انسانیت معنا پیدا نمى‌کرد. این، معناى ارزش زن و تشخُّص زن است؛ چیزى که مغز متحجرِ مادى غربى‌ها نمى‌تواند آن را بفهمد. کسانى که از دین و معنویت بهره‌ای نبرده‌اند، نمى‌توانند چنین عظمتى را درک کنند. آن­هایى که شاخصه‌ى زن را در زیور و آرایش و سبکسرى و بازیچه قرار گرفتن در دست مردان مى‌دانند، نمى‌توانند اساس هویت زنانه را در منطق اسلام و در نظر اسلام درک کنند.»

 

ایشان همچنین گفتند: «اگر می خواهیم نگاه ما نسبت به مسئله‌ى زن، نگاه سالم و منطقى و دقیقى باشد، شرط اوّل آن این است که ذهنمان را از این حرفهایى که غربى‌ها در مورد زن می زنند – در مورد اشتغال، در مورد مدیریّت، در مورد برابرى جنسى – باید بکلّى تخلیه کنیم. یکى از بزرگ‌ترین خطاهاى تفکّر غربى در مورد مسئله‌ى زن، همین عنوان «برابرى جنسى» است. عدالت یک حق است؛ برابرى گاهى حق است، گاهى باطل است؛ چرا باید انسانى را که از لحاظ ساخت طبیعى – چه از لحاظ جسمى، چه از لحاظ عاطفى – براى یک منطقه‌ى ویژه‌اى از زندگى بشر ساخته شده، از آن منطقه‌ى ویژه جدا کنیم، به منطقه‌ى ویژه‌ى دیگرى که براى یک ساخت دیگر، براى یک ترکیب دیگرى خداى متعال آماده کرده بکشانیم؟ چرا؟ این چه منطق عقلایى دارد، چه دلسوزى‌اى در این هست؟ چرا باید کارى که مردانه است به زن داده بشود؟ این چه افتخارى است براى زن، که کارى را انجام بدهد که مردانه است؟ »

 

رهبر انقلاب درباره مسئله اشتغال بانون نیز خاطرنشان کردند: «مسئله‌ى اصلى را باید پیدا کرد. به نظر من مسئله‌ى اصلى، یعنى یکى از مسائل اصلى، مسئله‌ى خانه و خانواده است: امنیّت زن در محیط خانواده؛ فرصت زن در محیط خانواده و خانه‌دارى براى بُروز استعدادها؛ [چیزى‌] مانع درس خواندن او، مانع مطالعه کردن او، مانع فهمیدن او، مانع نوشتن او نشود – [براى] کسى که اهل این چیزها است – میدان براى این کارها فراهم باشد؛ این اساس قضیّه است.مسئله‌ی اشتغال بانوان، جزو مسائل اصلى نیست. البتّه ما با اشتغال بانوان مخالف نیستیم؛ بنده خودم نه با اشتغالشان، نه با مدیریّتهاشان مخالفتى ندارم، مادامى‌که با آن مسائل اصلى معارضه و تنافى پیدا نکند؛ اگر معارضه پیدا کرد، آن مقدّم است. یکى از کارهایى که در این زمینه‌ى سوّم که عرض کردیم باید انجام بگیرد، طبعاً این است که نگاه کنند ببینند آن مشاغلى که متناسب با این خصوصیّت زن است چیست. بعضى از مشاغل هست متناسب با ساخت زن نیست، خب اینها را دنبال نکنند. یکى از کارها این است که آن تحصیلاتى را که به آن مشاغل منتهى می شود، بر زن تحمیل نکنند. این بحث دانشگاه و تحصیلات و مانند اینها که باز بعضى‌ها جنجال می کنند که در تحصیلات تبعیض است، این تبعیض همه‌جا بد نیست. تبعیض آنجایى که ضدّ عدالت باشد بد است. والّا فرض کنید وقتى‌که شما در یک تیم فوتبال، یکى را می گذارید مهاجم، یکى را میگذارید مدافع، یکى را می گذارید دروازه‌بان، خب این تبعیض است دیگر. اگر آن کسى که باید در خط دفاع وایستد، گذاشتند مهاجم، خب تیم خواهد باخت. آن کسى که باید مهاجم باشد اگر گذاشتند دروازه‌بان که بلد نیست این کار را، خب تیم می بازد. این تبعیض است، [امّا] این تبعیض، عین عدالت است؛ یکى را اینجا می گذارند، یکى را آنجا می گذارند، یکى را آنجا می گمارند. [پس باید] ببینیم با توجّه به آن اهداف بلند چه درسى براى بانوان مناسب است، آن درس را در اختیارشان قرار بدهیم؛ نه اینکه مجبورش کنیم که شما چون در کنکور این‌جورى شرکت کردى، و این‌جورى نمره آوردى، حتماً باید بروى فلان درس را بخوانى، که این درس نه با طبیعت زنانه‌ى او سازگار است، نه با اهداف عالى او سازگار است، نه شغلى که به دنبال این درس به او داده می شود، متناسب با او است. این چیزها را به نظر من در زمینه‌ى اشتغال زنان باید در نظر گرفت. و خلاصه این را که زن نتواند همه‌ى مشاغلى را که مرد به عهده میگیرد به عهده بگیرد، نباید ننگ دانست یا نقص دانست؛ نخیر، آن چیزى بد است که متناسب با طبیعت الهى [نباشد]».

 

همچنین می‏فرمایند: «یک کشور اگر مى‌خواهد به معناى واقعى بازسازى کند، باید بیش­ترین تکیه و بیش­ترین نگاه و توجّهش، به انسان و نیروى انسانى باشد. وقتى که صحبت از نیروى انسانى است، باید توجّه کنیم که نصف جمعیت کشور و نیمى از نیروى انسانى، بانوان کشورند. اگر بینش غلطى در مورد زن وجود داشته باشد، بازسازى به معناى حقیقى و در سطح وسیع آن، شدنى نیست. هم خودِ بانوان کشور باید نسبت به موضوع زن از نظر اسلام، داراى آگاهى کافى و لازم باشند، تا بتوانند با اتّکا به نظر والاى دین مقدس اسلام، از حقوق خود به طور کامل دفاع کنند، و هم همه‌ى افراد جامعه و مردان در کشور اسلامى باید بدانند که نظر اسلام در مورد زن، حضور زن در عرصه‌هاى زندگى، فعّالیت زنان، تحصیل زنان، کار و تلاش اجتماعى و سیاسى و اقتصادى و علمى زنان، نقش زن در خانواده و نقش زن در بیرون از خانواده چیست.»

 

در سومین نشست “اندیشه های راهبردی” با موضوع زن و خانواده در حضور رهبر معظم انقلاب در سال ۹۰ از تصویربرداران زن در مراسم نشان می دهد که ایشان مخالف اشتغال و حضور در صحنه های اجتماعی نیستند. ضمن اینکه انتخاب تصویربردار زن برای دیدار بانوان با رهبری نشان از احترام و اهمیت به این قشر بوده است.

حضور تصویربرداران زن در دیدار رهبر انقلاب با زنان برگزیده