شاعر متعهدی که ۷۷ سال از برای ایران سرود/ از جنگ جهانی دوم تا شب‌های حکومت نظامی، «سرود درد» سبزواری شد
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح توس، این روزها مردم شعردوست و هنرمندپرور ایران، شاهد از دست دادن شاعری بزرگ هستند که بی‌گمان آثار ماندگاری را در تاریخ ادب و هنر کشور ایران از خود برجای گذاشته است. این گزارش روایتی کوتاه است از زندگانی پرفراز و نشیب شاعر گرانقدر؛ حمید سبزواری.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح توس,

حسین ممتحنی معروف به حمید سبزواری متولد سال ۱۳۰۴ در سبزوار است. آثار وی شامل اشعار حماسی، عرفانی اعم از قصیده، غزل، دوبیتی، رباعی و شعر نوست. سبزواری مدال درجه یک هنر در رشته ادبیات را از آن خود کرده و اولین شاعری است که در سال ۱۳۷۵ کتاب شعرش با نام«سرود درد» را به‌عنوان کتاب سال برگزیدند.

,

شاعری درد آشنا

, شاعری درد آشنا,

او از ۱۴سالگی شعر می‌سرود و اشعار اجتماعی‌اش را در دفتری به نام «فریادنامه» ثبت می‌کرد؛ اشعار آن روزهایش تحت تأثیر جریانهای سال ۱۳۲۰، ورود متفقین به ایران و مشکلات اقتصادی و معشیتی مردم ایران بود. اما کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ برای وی همراه با بروز گرفتاری بود، چراکه تحت تعقیب قرار گرفت و باعث شد تا اسفراین را برای مخفی شدن برگزیند.

,

آشنایی حمید سبزواری با افراد آگاه آن روزگار چون مرحوم محمدتقی‌شریعتی و سپس نشستن‌ پای‌درس شیخ حـسین نـوری، مسیر زندگیش را به سمتی سوق داد تابا توجه بیشتر به مسأله معاد، مطالعات اسلامی خود را نیز افزایش دهد.

,

در زمان رضاخان وضعیت اقتصادی مردم به وخامت گرایید و این وضعیت با ورود نیروهای متفقین به ایران بدتر شد، شمال ایران دست روسیه بود و جنوب ایران هم در تملک انگلستان قرار گرفته بود. در همین اوضاع نابسامان، شرایط برخی شهر‌های خراسان خیلی وخیم شده بود. قحطی وگرانی تا جایی گسترش یافته بود که تهیه نان به سختی صورت می‌گرفت. دیدن این شرایط و تحمل آن برای این شاعر خراسانی بسیار دردآور بود، بنابراین دردها و غم‌های خویش را در شعرهایش نمایان می‌کرد:

,

نان گران است وغم فراوان است/ قندکمیاب وغصه‌ ارزان است

,

گوشت هرچند پربهاست ولی/ قلب‌ها جای گوشت بریان است

,

یک دل شاد نیست در ایران/خلق را سیل خون بی امان است

,

تولد دوباره

, تولد دوباره,

سید نور‌الدین شیرازی (رهبر حزب برادران) که به‌ سبزوار آمد، با زمان‌شناسی، درک شرایط و ارائه راه‌حل‌ برای وحدت مـردم مـسلمان توانست توجه حمید سبزواری را به سمت روحانیون‌ جلب کند. او بعدها با دکتر علی شریعتی روابط نزدیکی را برقرار کرد و پس از انتقال به تهران، راه جدیدی برایش گشوده شد. آیت الله طالقانی، شهید‌ مطهری‌ و آیت الله خامنه‌ای ثبات‌دهندگان به عقاید دینی سبزواری بودند.

,

وی در پنجمین دهه از عـمر خـویش با‌ اندیشه‌ها و اهداف‌ امام خمینی (ره) آشنا‌ شد و سرانجام وارد مسیر اصلی زندگی‌اش یعنی طریق اسلام و انقلاب اسلامی شد. در بحبوحه انقلاب اسلامی، همزمان با کار در بانک، شعر انقلابی می‌سرود و آنها را تبدیل به شعار می‌کرد تا در راهپیمایی‌ها و نماز جمعه خوانده شوند. سرودهای خمینی ای امام، الله اکبر، این بانگ آزادی است، برخیزید ای شهیدان، ای مجاهد شهید مطهر، همپای جلودار (درباره‌ فلسطین) و خجسته باد این پیروزی (درباره آزادسازی‌ خرمشهر) ازجمله اشعار و سرودهای ماندگار انقلابی است که از این شاعر به یادگار باقی مانده است.

,

مبارزه شاعرانه!

, مبارزه شاعرانه!,

حمید سبزواری به هر طریق که می‌توانست از انقلاب و مردم حمایت می کرد. او سروده‌هایش را شب تا صبح همراه با دوستانش می‌خواند و ضبط می کرد. شب های حکومت نظامی نیز شعارهای تظاهرات را در جمع دوستانش می‌سرود. او سرودهای ضبط شده را از تهران به مشهد می‌برد و نوارهایش را در مساجد مختلف، پخش می‌کرد.

,

اما هویت شاعر این سروده‌ها تا مدت‌ها مخفی بود، چون از یکسو شاعران هدفی جز پیروزی انقلاب نداشتند و به کسب شهرت فکر نمی‌کردند، لذا نامی از آنها برده نمی‌شد. از سوی دیگر شناخته شدن شاعر این سرودها باعث می‌شد تا آنها گرفتار ساواک شوند، اتفاقی که بارها برای حمید سبزواری رخ داده بود.

,

هفت یادگاری

, هفت یادگاری,

آثار حمید سبزواری به دو بخش دوران اختناق و دردآور پیش از انقلاب اسلامی و دوران رشد و شکوفایی پس از آن تقسیم می‌شود که در تمامی آنها رنگ و بوی شرایط حاکم بر جامعه در عصر خویش، به وضوح قابل لمس است. از این شاعر بزرگ هفت دفتر شعر به چاپ رسیده است که شامل موارد زیر است:

,

سرود درد (چاپ شده به سال ۱۳۶۷)، سرود سپیده (چاپ شده به سال ۱۳۶۸)، کاروان سپیده(چاپ شده به سال ۱۳۷۳)، یاد یاران (چاپ شده به سال ۱۳۷۶)، گزیده ادبیات معاصر (جلد ۳۵ این مجموعه شعر به اشعار این شاعر اختصاص دارد)، به رنگ آمده دشمن (چاپ شده به سال ۱۳۶۸)، سرودی دیگر (چاپ شده به سال ۱۳۸۱).

,

انتهای پیام/رض

]
او از 14سالگی شعر می‌سرود و اشعار اجتماعی‌اش را در دفتری به نام «فریادنامه» ثبت می‌کرد.