١. مغز انسان افعال منفی را نمیفهمد، به جای داد نزن بگویید آرام باش، به جای ندو بگویید آرامتر راه برو، به جای جیغ نزن بگویید آرامتر حرف بزن. 

 

 ٢. به جای تاکید بر کارهای اشتباه فرزندتان، به او کار خوب را بیاموزید. بهتر است کار خوب را با لذت گره بزنید تا نهادینه شود.

 

 تشویق کردن و جایزه دادن و جدول ستاره ها تا هفت سالگی بهترین روش برای اموختن کار خوب است. زمانی که انسان کادو و جایزه میگیرد هورمون دوپامین که هورمون شادی است ترشح میشود و به مرور کودک شرطی میشود و کار خوب در او نهادینه میشود. 

 

 ٣. به او حق انتخاب دهید.

 

 "الان حمام میری یا قبل از خواب؟" "بشقابتان داخل سینی میگذاری  یا روی کابینت؟" به او حق انتخاب دهید تا بتواند قسمتی از تصمیم گیری شما باشد. می توانید از او بپرسید کی می خواهد درس بخوانید؟ چند ساعت تکالیفش طول می کشد؟ اگر به مرحله نوجوانی رسیده اند از آنها بخواهید برنامه ریزی کند و بعد به شما اطلاع دهد. 

 

 ٤. در انجام کارهایش به او کمک کنید تا همکاری را بیاموزد.

 در تمیز کردن اتاق، جمع کردن لباسها، صاف کردن رو تختی با او هم قدم شوید. این اوقات را به لحظات شاد تبدیل کنید. به او اجازه دهید از همکاری با شما لذت ببرد.  

 

٤.انتظارات خود را تعدیل دهید. شادی کودکانه آنها را فدای نظم و انضباط نکنید. بگذارید کودک درونتان با دیدن آنها دوباره کودکی کند. در اخر سوال کنید "خب حالا چطور خانه  رو به شکل اول برگردانیم؟"

 

  ٥. به فرزندتان یاد دهید از اشتباهاتش بیاموزد نه آنکه به اشتباهاتش بیاویزد، اگر به خاطر هر اشتباه او داد بزنید تهدید کنید یا تنبیه کنید فرزندتان بخشندگی و مهربانی با خود و افراد زندگیش را نمی آموزد. گاهی اجازه دهید اشتباهات بی خطر کند و بعد بدون منت به او بیاموزید چگونه جبران کند. 

 

 ٦. تا زمانی که کار فرزندتان صدمه ای به دنبال ندارد به کار او بی اعتنا باشید. گاهی دادن توجه به کار کودک حتی اگر داد زدن یا تنبیه باشد فقط کار اشتباه کودک را تقویت میکند. 

 

 ٧. فرزند خود را بهتر بشناسید. اگر مشکلی دارد بهتر است به جای فشار آوردن بیشتر به او، ریشه مشکل را ریشه یابی کنید. 

 

 8. احساسات فرزندانتان را تایید کنید" می دانم  عصبانی هستی، می دانم  ناراحتی، می دانم ترسیدی، می دانم خسته شدی" به او بیاموزید احساساتش درست است اما رفتارش بر پایه آن احساسات صحیح نیست "اما اجازه نداری کتک بزنی، اما تا وقتی جیغ بزنی من حرفهایت و نمی فهمم، اما اجازه نداری حرف زشت بزنی..." 

 

 ٩. الگوی خوبی باشید. تا وقتی شما کنترل رفتار و گفتار خود را ندارید، تا وقتی فرزندتان از شما یاد می گیرد وقت عصبانیت داد بزند، جیغ بزند زور بگوید، نمی توانید موفق به تصحیح رفتار فرزندتان شوید. باید خونسرد، آرام و محکم باشید.

 

  ١٠. به دنبال فرزند حرف گوش کن نباشید. کودکی که حرف شما را گوش میکند، فردا در اجتماع به حرف دیگران هم گوش خواهد داد. کودکی که نه گفتن را نیاموخته چگونه نه گفتن به سیگار و مواد مخدر را بداند؟ چگون وقتی عاشق کسی شد در مقابل خواسته های نابجایش نه بگوید؟ 

 

 ١١. ما که عاقل و بالغ هستیم ، اگر استاد ما، همسر ما، رئیس ما در اثر اشتباهاتمان ما را تنبیه کند یا بی احترامی کند حال بدی را تجربه خواهیم کرد، بچه ها چون ناتوان و نیازمندند حال بسیار بدتری خواهند داشت. احترامی که لایق خود می دانید را در با عمل کردن در رفتارتان به فرزندتان بیاموزید. 

 

 ١٢. با بچه ها بخشنده و مهربان باشید تا همه عمر با خود و فرزندانشان بخشنده و مهربان باشند. 

 

 ١٣. اگر فرزندتان جیغ می زند گریه می کند لگد می زند از او عصبانی نشوید. او با رفتارش به شما این پیام را می دهد که من دارم درد م کشم رنج می برم بهم کمک کن.

 

 ١٤. کودکان نه مجرم هستند نه دشمن ما، آنها موجودات کوچکی هستند که در دنیای پرقانون بزرگسالان گیج و بی پناهند، به آنها زندگی کردن را بیاموزید، مبادا با سختگیری و فشار آنها را به جایی برسانید که فقط زنده اند اما نیاموختند چگونه زندگی کنند.

 

کارشناس اجتماعی : عظیم دارایی فاضلی