ایستادگی و ایثارگری زوج جوان در بیمارستان روحانی بابل تا پایان غبار کرونا

ایستادگی و ایثارگری زوج جوان در بیمارستان روحانی بابل تا پایان غبار کرونا
زوج جوانی بابلی از زمان شروع ویروس کرونا التیامی بر درد و رنج بیماران بخشیدند و مردانه ایثارگری می‌کنند و قول دادند تا پایان غبار کرونا ایستادگی می‌کنند
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛زمانی که از پشت قاب تلویزیون سختی و مشکلات مردم چین در مقابله با کرونا را نظاره گر بودیم فکرش را هم نمی‌کردیم که ممکن است روزی دامنگیر ما شود.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,

نه ما بلکه کشورهای پشرفته اروپایی و آمریکایی که در روزهای شیوع کرونا در کشور ما ذره‌بین به دست می‌گرفتند و آمار تک تک متبلایان به کرونا کشور ما را در اختیار داشتند از وضعیت کشور خودشان غافل شدند و دلخوش به اندک محدودیت‌های ایجاد شده در کشور خودشان در روی سکوهای ورزشگاه‌های فوتبال برای مردم چین و دیگر کشورهای مبتلا به کرونا دست تکان می‌دادند غافل از اینکه کرونا زودتر پیشتر از حضور جمعیت در روی سکوها منتظر قربانی بود.

,

کرونا این روزها به بیماری فراگیر قرن تبدیل شده است، روز به روز به تعداد مبتلایان و قربانیان این بیماری اضافه می‌شود و کمتر کسی می‌تواند از گزند این بیماری در امان باشد مگر اینکه شرایط سخت گیرانه بهداشتی را اعمال کند.

,

ماسک، گان و دستگاه‌های تنفسی مهمترین نیاز این بیماری در مراکز درمانی بود و مواد شوینده و ضدعفونی کننده پیش نیاز برای جلوگیری از ابتلا پس از آن نیروی پای کار برای ایستادگی در برابر درمان که از جان خویش مایه بگذارد.

,

کادر درمانی علاوه بر تعهد قانونی باید درس ایثارگری را هم از قبل آموخته باشند، بالاخره عقل حکم می‌کند در زمان شیوع بیماری و یا حادثه اول افراد نسبت به حفظ جان خویش اقدام کنند و پس از آن اگر رمقی وجود داشت برای کمک به دیگران آستین همت بالا بزنند، اقدامی که در کشورهای غربی اتفاق افتاد.

,

اما قصه مقابله با کرونا در کشور ما با سایر کشورها متقاوت است، در کشور ما الگوهای زیادی برای ترویج فرهنگ ایثارگری و رشادت وجود دارد.

,

بزرگترین الگوی تاریخ بشریت اسلام امام حسین(ع) و یارانش و پس از آن رشادت های رزمندگان دوران دفاع مقدس و پس از آن ایثارگری و رشادت مدافعان حرم و در راس آن حاج قاسم سلیمانی زنجیزه کامل از رشادت و از خودگذشتگی در کشور است که در زمان سختی‌ها و مشقات مورد استفاده ایثارگران قرار می‌گرد و روز به روز به پرونده قطور ایثارگری و گذشت اضافه می‌کند.

,

این روزها تصویرگران رشادت و ایثارگری مدافعان سلامت هستند که ابراز و لوزام در دست گرفته و قرار است نقش زیبای از تلاش و همدلی را در کشور به تصویر بکشند.

,

مدافعان سلامت با جان و مال این روزها پای درد و رنج مردم آزار دیده از کرونا ایستادگی کردند و تا پای جان برای حفظ این سرزمین تلاش می‌کنند.

,

روایت ایثارگری این صفحه زوج پرستاری هستند در بیمارستان شهید بهشتی بابل!

,

 تصویر رشادت‌های این زوج جوان که یک فرزند خردسال هم دارند در شبکه های اجتماعی دست به دست می‌شود.

,

آنها این روزها با کرونا پنجه در پنجه در میدان نبرد قرار گرفتند و بیش از دوماه تلاش های خویش را برای بهبودی آلام و درد و رنج بیماران بکار بسته اند تا به قول محمد جهان آرا شهر سقوط نکند.

,

این مصاحبه گفت و گویی است با محمد رضائی که در بیمارستان روحانی بابل به همراه همسرش مریم نجفی در خط مقابله با کرونا قرار دارند.

,

این روزها پیدا کردن این پرستاران تا حدودی سخت است، درد و رنج ناشی از بیماری و پس از آن استرس انتقال آن به سایر افراد خانواده و مراقبت‌های ویژه‌ای که باید اعمال کنند از چالش‌های جدی این روزهای کادر درمانی است.

,

با این حال گوشی تلفنشان باز است، چندان برای گفت و گو معطل نشدم و با صدای زنگ دوم بابت صحبت را باز کردیم.

,

تلاش کردیم که در این مصاحبه جدی از مباحث رسمی در گفت و گوها کنکاشی در زندگی شخصی این زوج جوان ایثارگر داشته باشیم.

,

درباره شیفت‌های مشترک پرسیدم، که پاسخ داد بیشتر شیفت‌ها ما مشترک به خاطر فرزند خردسالی که داریم.

,

از پسر دو ساله‌اش برایمان گفت، از سختی‌های که برای ملاقات با فرزند دو ساله اش بیان کرد نمی شود گذشت و تعریف نکرد.

,

می گفت که الان از شیفت بر می‌گردم باید به صورت کامل استحمام کنم، لباس هامو تعویض می‌کنم تا بچه ام را که دو ماهی است پیش پدربزرگش هست تحویل بگیرم.

,

گفتم تو این مدت یه دل سیر پسر کوچکیتون را بغل نکردید، پاسخ داد: اره واقعا به دلیل ترس و نگرانی، گفته می‌شود که بیماری به بچه ها سرایت نمی کند اما بچه ها خودشان ناقل هستند.

,

از ترس اینکه خانواده درگیر نشوند زیاد به بچه نمی چسبیم و بغل نمی کنیم  و می ترسیم که  ما علت انتقال ویروس باشیم.

,

پرسیدم فکر می کنید تا کی بتوانید دوام بیاورید در این شرایط، فعلا که داریم تحمل می‌کنیم.

,

 صحبت های ما گل انداخت از روز شروع کار پرسیدم و گفت، آیا فکرش را می کردید که در دوران فعالیت کاری به مشکلات مثل امروز مواجه شوید؟

,

این پرستار ایثارگر پاسخ داد: چند وقت پیش ما در بخش خودمان بیماران مبتلا به آنفولانزا داشتیم، بدترین حالت ممکنه ما در آنفولانزا دیده بودیم، کرونا نه تنها ما کل کادر درمان جهان را غافلگیر کرده است.

,

در ادامه صحبت‌های خودش به قصه شهادت چندین نفر از پزشکان اشاره کرد، خیلی از این بابت ناراحت شدیم.

,

دل به دریا زدم و پرسیدیم شما زمانی که خبر شهادت پزشکان را می شنیدید لحظه ای به خودتان گفتید که پا پس بکشم و جانم را آزاد کنم از این شغل استعفا بدهم؟

,

با نه بزرگ جوابم را داد، اجازه نداد صحبت دیگر بکنم و به حرفایش ادامه داد که پزشکان قسم یاد کردند که در این راه به صورت جدی کمک کار مردم رنج دیده باشند از طرفی مهمترین از تعهدات قانونی واجتماعی پای وجدان و انسانیت که در میان آمد اجازه ندادیم یاس و ناامیدی در ما غلبه کند.

,

حس می‌کردیم که افراد بیمار خانواده ما هستند.

,

جسارت را چاشنی بیشتر سئوالم کردم گفتم آیا واقعا شما تنها به واسطه تعهد کاری در این مراکز با وجود سختی کار ماندید یا اینکه مسئله فراتر از یک تعهد روی کاغذ است.

,

صدایش را ضمخت تر کرد و پاسخ داد: تعهد بخشی از کار است، کل همکاران ما با جان و دل مشغول کار هستند، پای وجدان ما وسط آمد.

,

 رضائی قصه تلخ تری هم بیان کرد، از فوت دایی خودش به دلیل ابتلا به کرونا صحبت به میان آورد ما مشکلات بیماران کرونایی را بیشتر لمس کردیم.

,

درباره سختی ها کار پیش از کرونا پرسیدم، گفت: کار ما با سختی های خاص خودش همراه است، شیفت سخت و آسان هم داشتیم اما بحث کرونا و مشکلات این ویروس جدای از همه مشکلاتی که داشتیم است.

,

 از این پرستار داغدیده از رنج از دست دادن دائی پرسیدم که پس از فوت دائی تان مادرتان مانع از ادامه حضور شما در بیمارستان نشد؟

,

 پاسخش بسیار دلگرم کننده بود چون پشت جبهه هم انسان های با وجدان و با شرفی هستند که نه تنها مانع از ادامه فعالیت شان نمی‌شوند بلکه آنها را تشویق به مقاومت و ایثارگری می کنند.

,

 رضایی پاسخ داد: خانواده ما این روزها اصرار می‌کنند که بیشتر کار کنیم، نباید اجازه بدهید خانواده دیگری رنج از دست دادن عزیزی را ببینند.

,

 دلگرم به این پرسش‌های ایثارگرانه گفتم از چه کلید واژه‌های برای تقویت روزهای سخت عبور از کرونا استفاده می‌کنید؟

,

 انسان به امید زنده است ما هم همیشه سعی می کنیم شوخی را چاشنی کار خودمان کنیم و با امید به روزهای خوش آینده زمینه تقویت روحیه همکاران را فراهم کنیم.

,

 کاهش تعداد بیمارن و تعطیلی برخی بخش ها قوت قلبی برای ما هست، عزم ما برای تداوم فعالیت بیشتر شده و احساس می کنیم که تلاش های ما نتیجه بخش بوده است.

,

 95 درصد بیماران ما مرخص می شوند، دعای خیر بیماران برای ما کافی است.

,

 همزمان با فعالیت ویروس کرونا در کلیپ های متفاوتی از رقص و آوازخوانی پرستاران و پرسنل بیمارستان منتشر شده این موضوع تا چه اندازه به واقعیت نزدیک است؟

,

 به حدی این روزها کار تیم پرستاری سخت و سنگین است که اصلا وقتی برای این کار نداریم، ماسک را ابتدای کشیک نصب می کنیم و پس از اتمام ماموریت لباس و ماسک را خارج می کنیم، حتی فرصت نمی کنیم که آب بنوشیم، در این مدت هشت ساعت نمی توانیم غذا بخوریم.

,

 وقتی که همه امید بیماران به ما هستند واقعا تعلل در رسیدگی به بیماران را نمی پذیریم، کل پرسنل بمیارستان ما احساس می کنند که بیماران خانواده خودشان است.

,

 از کمبودها گلایه ای نداشت به این دلیل که پذیرفته بود این بیماری همه گیر شده و در همه جای دنیا این قضیه وجود دارد.

,

 در کنار مشکلات و سختی های که داشت، قدر دان خیران شهرستان بابل بود، گفت: مسیر برای طی کردن پروسه های درمانی هموار شده است.

,

 از بزرگترین آرزویش پرسیدم،گفت: برگردیم به روزهای خوب به روزهای که اصلا مریضی نباشد و یا کمتر باشد.

,

 درباره وضعیت حال حاضر بیمارستان پرسیدم، با ذوق خاصی و با تشکر از خداوند منان پاسخ داد: وضعیت خدا را شکر بسیار خوب است و امید داریم که این روند همچنان ادامه داشته باشد.

,

 با این جمله به صحبت‌های خویش پایان داد که آسمان طوفانی شهر بابل به دلیل مشکلات ناشی از کرونا در حال آفتابی شدن است و نوید روزهای خوبی را می‌دهد.

,

 کرونا پیش از آمدنش حسابی از چین جولان داد، ترس و وحشت این بیماری با توجه به نوع قرنطینه‌ای و جمع آوری بیماران از این کشور حسابی سایه ترس را در سایر کشورها ایجاد کرد.

,

 هر چند برخی از کشورهای اروپایی این بیماری را جدی نگرفتند و حتی در زمان اوج این بیماری تنها به انسداد مرزهای هوایی خویش با چین و ایران و جولان مشکلات در این کشورها اکتفا کردند و دلخوش به اندک محدودیت‌های ایجاد شده ور ورزشگاه‌ها نشعول تماشایی هنرنمایی مسی در بارسلونا و به فکر برگزاری دربی میلان مشغول شدند.

,

 خیلی زود کرونا مرزها را در نوردید و تقریبا به یک بیماری قرن تبدیل شده است.

,

 روز به روز به تعداد بیماران در مراکز درمانی سراسر جهان اضافه شد، حاکمان همه کشورها مجبور به الگو پذیری از چین شدند هر چند تلاش کردن به خیال خودشان مدل‌های جدیدتری غیر از چین تعریف کنند اما در نهایت همان مدل قرنطینه‌ خانگی چین اعمال شد.

,

 در روزهای که همه به فکر حفظ جان خودشان بودند بر اساس توصیه‌های پزشکی مجبور به خانه نشینی شدند افرادی دیگر با پشت گرمی و دلخوشی به مردم اعلام کردند که اگر در این مسیر دچار بیماری و مشکلات شدید ما هستیم.

,

 این افراد پشت مردم را خالی نکردند و به عنوان مدافعان سلامت برای مقابله با کرونا مردانه ایستادگی کردند.

,

 شهادت همکاران شان را با چشم دیدند، سوختن ک ساختن تا ما بمانیم.

,

 برخی‌ها علاوه بر اینکه از جان مایه گذاشتند کمک‌ها و مساعدت‌های مالی هم برای کمک به کادر درمانی داشتند، خلاصه اینکه سنگ تمام گذاشتند.

,

  در لابه لای قصه مردانگی و است.

,

 زوجی که پیش از شروع کروتا برای کاهش آلام و دردهای مزدم قسم یاد کردند و این روزها با شروع کرونا ضمن پایبندی به قول و فعل خودشان پرتلاش‌تر از دیگر روزها پای کار هستند.

,

انتهای پیام/ا

,

 

,

 

]
  • برچسب ها
  • #
  • #
  • #

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه