گل محمدی حمله می کند، درخشان پاسخ می دهد!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی داناعبارات من نمی دانم، من اطلاع ندارم، من به اندازه کافی اطلاع ندارم، من مطمئن نیستم، من باید سوال کنم، من باید فکر کنم، من شک دارم، من در این باره مطالعه نکرده ام، من این شخص را فقط یک بار دیده ام و نمی توانم در مورد او قضاوت کنم، من در مورد این فرد اطلاعات کافی ندارم، اجازه دهید من در این رابطه سکوت کنم، فردا پس از مطمئن شدن به شما خبر می دهم، هنوز این مسئله برای من پخته و سنجیده نیست و مشابه این عبارات در ادبیات عمومی ما بسیار ضعیف است.

تصور کنید اگر بسیاری از ما این گونه با هم تعامل کنیم چقدر کار قوه قضائیه کم می شود. چقدر زندگی ما اخلاقی تر می شود و از منظر توسعه یافتگی چقدر جامعه تخصصی تر می شود. در چنین شرایطی خبرنگار تلویزیون در مورد برنامه هسته ای، نظر راننده تاکسی را نخواهد پرسید. اقتصاد دانی که یک مقاله پزشکی خوانده، خوددرمانی نمی کند و شیمی دانی که هر روز روزنامه می خواند در مورد اقتصاد اظهار نظر نمی کند.
نوشته ای که در بالا خوانده اید نوشته دکتر محمود سریع القلم، استاد علوم سیاسی در دانشگاه شهید بهشتی است. این فقط درد اجتماع نیست. درد فوتبال هم هست. البته فوتبال هم بخشی از اجتماع است.
مثال واضح و مبرهن، یحیی گل محمدی سرمربی تیم ذوب آهن به اظهار در مورد پرسپولیس پرداخته و گفته رفاقت حمید درخشان با بازیکنان بسیار کم است. طبیعی بود که حمید درخشان از خود واکنش نشان دهد و گفته یحیی گل محمدی حرمت خود را نگه دارد.
سوال اینجاست چرا خبرنگار باید از یحیی گل محمدی سرمربی تیم ذوب آهن در مورد پرسپولیس صحبت کند مثل اینکه خبرنگار تلویزیون از استاندار مازندران در مورد استان سیستان و بلوچستان سوال کند! یحیی گل محمدی چه ضرروتی داشت که در مورد پرسپولیس سوال کند؟ آیا یحیی در پرسپولیس است و از اوضاع و احوالات این تیم باخبر است که به چنین اظهار نظر صریحی پرداخته؟ اگر در پرسپولیس است و از شرایط این تیم باخبر است که باید گفت اشتباه است چون پرداخت به پرسپولیس موجب غفلت از ذوب آهن خواهد شد...
البته نه اینکه فقط یحیی این گونه باشد. حمید درخشان وقتی در پرسپولیس نبود تیم علی دایی را به باد انتقاد می گرفت. حرف های او با نقد فنی تفاوت داشت. اصولا نقد یعنی بیان معایب در کنار اشاره به محاسن اما ما در نقد فقط انتقاد می کنیم.
هیچ از خود پرسیده ایم که چرا فوتبال ما با این همه استعداد و این همه پولی که دولت هزینه می کند در این جای کار است؟ 
برای یافتن پاسخ این سوال فقط باید خطوط ابتدایی این مطلب را بخوانیم. آنجاهایی که نوشته استاد علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی است. 
راستی فوتبال کجای این دعواست؟ بیچاره فوتبال! 

انتهای خبر