مدرس حوزه علمیه فاطمیه بندرانزلی:
بررسی شرایط سیاسی و اجتماعی زمان امام موسی کاظم/ منشاء بسیاری از مشکلات بشر عدم کنترل خشم است
بتول جمشیدیان، مدرس حوزه علمیه فاطمیه بندرانزلی با بیان اینکه یکی از درسهای مهمی که از “امام کاظم(ع)” میتوانیم بگیریم ویژگی کظم غیظ و فرو بردن خشم است، گفت: منشا خیلی از گرفتاریهایی که به وجود میآید ناشی از این است که انسان نمیتواند خشم خود را کنترل کند و بدین ترتیب دچار گرفتاریهای فراوانی میشود.
[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ بتول جمشیدیان، مدرس حوزه علمیه فاطمیه بندرانزلی در گفتگو با خبرنگار 8دی با تسلیت ایام شهادت امام موسی بن جعفر(ع) با بیان اینکه “امام موسیبن جعفر(ع)” در سال ۱۲۸ه.ق در روستایی در اطراف مدینه به دنیا آمدند و پس از شهادت امام صادق(ع) در سن ۲۰سالگی به امامت و در سن ۵۵ سالگی به شهادت رسیدند، گفت: ایشان به جهت اینکه اهلِ حلم، صبوری، بردباری، عفو و گذشت نسبت به اطرافیان و مردم پیرامون خود در آن شرایط سخت خلفای عباسی بودند ملقب به کاظم شدهاند.
,
شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
8دی,
وی افزود: کاظم(کسی که چیزی را در درون مخفی میکند) از کظم(مخفیکردن چیزی در درون) گرفته شده است، ادامه داد: یک دانشمند اهل تسنن در مورد ایشان گفته اند او وارث علوم پدرش بود، بدین معنا که دارای فضل و کمال بودند و کسی در آن دوره از نظر علم و دانش و معارف الهی به درجه ایشان نمیرسید بدین جهت در پرتو عفو و گذشت و بردباری فراوانی که داشتند، لقب کاظم به ایشان داده شد.
کظم غیظ و فرو بردن خشم
مدرس حوزه علمیه فاطمیه بندرانزلی تصریح کرد: یکی از درسهای مهمی که از امام کاظم(ع) میتوانیم بگیریم ویژگی کظم غیظ و فرو بردن خشم است، خیلی نیاز است که در این دنیا و مشکلاتی که ما با آن درگیر هستیم خود را به این فضیلت آراسته کنیم تا به راحتی بتوانیم با سختیها کنار بیاییم و با مسائل زندگی به نحو صحیحتری برخورد کنیم زیرا منشا خیلی از گرفتاریهایی که به وجود میآید ناشی از این است که انسان نمیتواند خشم خود را کنترل کند و بدین ترتیب دچار گرفتاریهای فراوانی میشود.
شرایط سیاسی و اجتماعی در زمان امام موسی کاظم(ع)
جمشیدیان، با اشاره به اینکه امام کاظم(ع) در دوران ۳۵سال امامت خود همعصر با چهار خلیفه غاصب و ستمگر عباسی؛ منصور دوانیقی، مهدی عباسی، هادی عباسی و هارونالرشید بودند که شیعه نیز در زمان خلافت این چهار نفر تحت فشار و مضیقه بود، گفت: امام کاظم(ع) در زمان حکومت “منصور دوانیقی” از خلفای بسیار ستمگری که دستش به خون شیعیان بسیاری آغشته شده بود، به امامت رسیدند.
وی ادامه داد: اوضاع و احوال آن زمان کاملا بر علیه شیعیان بود و امام(ع) تشخیص دادند که انجام اقدام علنی ضد حکومت عباسی مصلحت نیست بدین جهت برنامه علمی پدر بزرگوارشان که تربیت شاگردان بود را ادامه دادند و یکی از اقدامات امام کاظم(ع) تربیت شاگردانی بود که نشردهنده شریعت اسلام باشند. در واقع ائمه اطهار(علیهمالسلام) یک هدف را پیگیری میکنند و آن بسترسازی برای فراهم شدن زمینه رشد و تعالی انسان در رسیدن به قربالهی و کمال است.
مدرس حوزه در ادامه گفت: اگر شرایط مهیا و حکومت اسلامی تشکیل شود، بستر مناسبتری جهت رشد و کمال انسان فراهم میشود در غیر اینصورت اگر امکان تشکیل حکومت برای امام وجود نداشته باشد، امام در شرایطی که قرار گرفته به نحوی که برایشان مقدور باشد تلاشهایی را برای رسیدن به هدف مذکور انجام میدهند.
وی گفت: امام کاظم(ع) حرکت علمی پدرشان را پیگیری و شاگردان بیشماری را تربیت کردند، شبهاتی که از سوی دستگاه حاکم مطرح میشد پاسخگو بودند، مناظرات علمی جهت اثبات حقانیت خودشان انجام میدادند، هر جایی که زمان اقتضا میکرد به معرفی ماهیت حکومت غاصب عباسی میپرداختند، علیه دستگاه غاصب اعتراض و نامشروع بودن حکومت را به مردم اعلام میکردند
جمشیدیان ادامه داد: حکمای غاصب عباسی به دلیل اینکه منصب حکومت دینی را غصب کرده بودند به عامل مشروعیت برای محکمکردن حکومت خود نیاز داشتند، آنها فقها و قضاتی را استخدام میکردند تا بدین وسیله به اعمال و حکومت خود وجه شرعی و قانونی ببخشند اما امام مراجعه به چنین فقهای درباری را تحریم میکردند و چهره آنها را به مردم معرفی میکردند تا حکمای عباسی نتوانند از این طریق به هدف خود برسند. امام همکاری با دستگاه حکومت را تحریم و مانع از این میشدند که شیعیان بخواهند به هر نحوی خدمتی برای آنها انجام دهند زیرا دستگاه حاکم را نامشروع میدانستند.
شهادت امام کاظم(ع)
مدرس حوزه علمیه فاطمیه بندرانزلی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: حکومت با وجود اینکه در دست خلفای عباسی بود اما این تنها ظاهر قضیه بود و حکومت بر قلبهای مردم ازآن “امام کاظم(ع)” بود، هرچه که میگذشت امام(ع) در بین شیعیان از محبوبیت بیشتری برخوردار میشدند تا جاییکه مردم به جای پرداخت وجوه مالی خود به دستگاه حاکم، آن را به امام تحویل میدادند. زیاد شدن محبوبیت امام و اقداماتی که ایشان بر علیه حکومت انجام میدادند موجب شد خلفای عباسی از جمله هارونالرشید خشمگین شوند و درصدد از پای درآمدن امام برآیند.
وی در ادامه افزود: در زمان خلافت مهدی عباسی یک دورهای امام(ع) زندانی و پس از مدتی به دلیل شرایط آزاد شدند اما اوضاع در سالهای آخر زندگی امام(ع) به گونهای شده بود که به دلیل محبوبیت بسیار ایشان نزد مردم، مبارزات امام(ع) علیه دستگاه حاکم و سعایتهایی که وزیر هارونالرشید ، یحیبن خالد برمکی انجام میداد دستور دستگیری امام(ع) در سال ۱۷۹ه.ق صادر شد و ایشان را به زندان بصره بردند و دستور به قتلشان در این زندان صادر شد اما به جهت انسی که زندانبان با امام(ع) گرفته بود دستور را اجرا نکرد بعد از آن امام به زندان بغداد منتقل شد و پس از تغییر چند زندان، “امام کاظم(ع)” نهایتا در سال ۱۸۳ه.ق در یکی از زندانهای بغداد به دستور هارونالرشید توسط زندانبان سندی بن شاهک یهودی مسموم و به شهادت رسیدند.
جمشیدیان در بخش پایانی صحبتهای خود با اشاره به روایت مام کاظم(ع)؛ اگر کسی نور تفکرش را با آرزوهای طولانی تاریک کند و ظرایف حکمت درون را با کلام و سخن زیاد(حرف بیهوده) از بین ببرد و با شهوتها و امیال نفسانی نور عبرت خود را تاریک کند مثل این است که چنین انسانی به هوای نفسش برای نابودی عقلش کمک میکند، گفت: اگر انسانی عقلش نابود شود دین و دنیایش از بین میرود و فاسد میشود، در درون انسان عقل و نفس همیشه در جنگ هستند؛ عقل آن است که در تعابیر دینی از آن با رسول باطنی یاد میکنیم که انسان را به سمت مطلوب و کمال هدایت میکند.
,
وی افزود: کاظم(کسی که چیزی را در درون مخفی میکند) از کظم(مخفیکردن چیزی در درون) گرفته شده است، ادامه داد: یک دانشمند اهل تسنن در مورد ایشان گفته اند او وارث علوم پدرش بود، بدین معنا که دارای فضل و کمال بودند و کسی در آن دوره از نظر علم و دانش و معارف الهی به درجه ایشان نمیرسید بدین جهت در پرتو عفو و گذشت و بردباری فراوانی که داشتند، لقب کاظم به ایشان داده شد.
,
کظم غیظ و فرو بردن خشم
,
کظم غیظ و فرو بردن خشم,
مدرس حوزه علمیه فاطمیه بندرانزلی تصریح کرد: یکی از درسهای مهمی که از امام کاظم(ع) میتوانیم بگیریم ویژگی کظم غیظ و فرو بردن خشم است، خیلی نیاز است که در این دنیا و مشکلاتی که ما با آن درگیر هستیم خود را به این فضیلت آراسته کنیم تا به راحتی بتوانیم با سختیها کنار بیاییم و با مسائل زندگی به نحو صحیحتری برخورد کنیم زیرا منشا خیلی از گرفتاریهایی که به وجود میآید ناشی از این است که انسان نمیتواند خشم خود را کنترل کند و بدین ترتیب دچار گرفتاریهای فراوانی میشود.
,
شرایط سیاسی و اجتماعی در زمان امام موسی کاظم(ع)
,
شرایط سیاسی و اجتماعی در زمان امام موسی کاظم(ع),
جمشیدیان، با اشاره به اینکه امام کاظم(ع) در دوران ۳۵سال امامت خود همعصر با چهار خلیفه غاصب و ستمگر عباسی؛ منصور دوانیقی، مهدی عباسی، هادی عباسی و هارونالرشید بودند که شیعه نیز در زمان خلافت این چهار نفر تحت فشار و مضیقه بود، گفت: امام کاظم(ع) در زمان حکومت “منصور دوانیقی” از خلفای بسیار ستمگری که دستش به خون شیعیان بسیاری آغشته شده بود، به امامت رسیدند.
,
وی ادامه داد: اوضاع و احوال آن زمان کاملا بر علیه شیعیان بود و امام(ع) تشخیص دادند که انجام اقدام علنی ضد حکومت عباسی مصلحت نیست بدین جهت برنامه علمی پدر بزرگوارشان که تربیت شاگردان بود را ادامه دادند و یکی از اقدامات امام کاظم(ع) تربیت شاگردانی بود که نشردهنده شریعت اسلام باشند. در واقع ائمه اطهار(علیهمالسلام) یک هدف را پیگیری میکنند و آن بسترسازی برای فراهم شدن زمینه رشد و تعالی انسان در رسیدن به قربالهی و کمال است.
,
مدرس حوزه در ادامه گفت: اگر شرایط مهیا و حکومت اسلامی تشکیل شود، بستر مناسبتری جهت رشد و کمال انسان فراهم میشود در غیر اینصورت اگر امکان تشکیل حکومت برای امام وجود نداشته باشد، امام در شرایطی که قرار گرفته به نحوی که برایشان مقدور باشد تلاشهایی را برای رسیدن به هدف مذکور انجام میدهند.
,
وی گفت: امام کاظم(ع) حرکت علمی پدرشان را پیگیری و شاگردان بیشماری را تربیت کردند، شبهاتی که از سوی دستگاه حاکم مطرح میشد پاسخگو بودند، مناظرات علمی جهت اثبات حقانیت خودشان انجام میدادند، هر جایی که زمان اقتضا میکرد به معرفی ماهیت حکومت غاصب عباسی میپرداختند، علیه دستگاه غاصب اعتراض و نامشروع بودن حکومت را به مردم اعلام میکردند
,
جمشیدیان ادامه داد: حکمای غاصب عباسی به دلیل اینکه منصب حکومت دینی را غصب کرده بودند به عامل مشروعیت برای محکمکردن حکومت خود نیاز داشتند، آنها فقها و قضاتی را استخدام میکردند تا بدین وسیله به اعمال و حکومت خود وجه شرعی و قانونی ببخشند اما امام مراجعه به چنین فقهای درباری را تحریم میکردند و چهره آنها را به مردم معرفی میکردند تا حکمای عباسی نتوانند از این طریق به هدف خود برسند. امام همکاری با دستگاه حکومت را تحریم و مانع از این میشدند که شیعیان بخواهند به هر نحوی خدمتی برای آنها انجام دهند زیرا دستگاه حاکم را نامشروع میدانستند.
,
شهادت امام کاظم(ع)
,
شهادت امام کاظم(ع),
مدرس حوزه علمیه فاطمیه بندرانزلی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: حکومت با وجود اینکه در دست خلفای عباسی بود اما این تنها ظاهر قضیه بود و حکومت بر قلبهای مردم ازآن “امام کاظم(ع)” بود، هرچه که میگذشت امام(ع) در بین شیعیان از محبوبیت بیشتری برخوردار میشدند تا جاییکه مردم به جای پرداخت وجوه مالی خود به دستگاه حاکم، آن را به امام تحویل میدادند. زیاد شدن محبوبیت امام و اقداماتی که ایشان بر علیه حکومت انجام میدادند موجب شد خلفای عباسی از جمله هارونالرشید خشمگین شوند و درصدد از پای درآمدن امام برآیند.
,
وی در ادامه افزود: در زمان خلافت مهدی عباسی یک دورهای امام(ع) زندانی و پس از مدتی به دلیل شرایط آزاد شدند اما اوضاع در سالهای آخر زندگی امام(ع) به گونهای شده بود که به دلیل محبوبیت بسیار ایشان نزد مردم، مبارزات امام(ع) علیه دستگاه حاکم و سعایتهایی که وزیر هارونالرشید ، یحیبن خالد برمکی انجام میداد دستور دستگیری امام(ع) در سال ۱۷۹ه.ق صادر شد و ایشان را به زندان بصره بردند و دستور به قتلشان در این زندان صادر شد اما به جهت انسی که زندانبان با امام(ع) گرفته بود دستور را اجرا نکرد بعد از آن امام به زندان بغداد منتقل شد و پس از تغییر چند زندان، “امام کاظم(ع)” نهایتا در سال ۱۸۳ه.ق در یکی از زندانهای بغداد به دستور هارونالرشید توسط زندانبان سندی بن شاهک یهودی مسموم و به شهادت رسیدند.
,
جمشیدیان در بخش پایانی صحبتهای خود با اشاره به روایت مام کاظم(ع)؛ اگر کسی نور تفکرش را با آرزوهای طولانی تاریک کند و ظرایف حکمت درون را با کلام و سخن زیاد(حرف بیهوده) از بین ببرد و با شهوتها و امیال نفسانی نور عبرت خود را تاریک کند مثل این است که چنین انسانی به هوای نفسش برای نابودی عقلش کمک میکند، گفت: اگر انسانی عقلش نابود شود دین و دنیایش از بین میرود و فاسد میشود، در درون انسان عقل و نفس همیشه در جنگ هستند؛ عقل آن است که در تعابیر دینی از آن با رسول باطنی یاد میکنیم که انسان را به سمت مطلوب و کمال هدایت میکند.
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
به اشتراک گذاری این مطلب!
ارسال دیدگاه