یکموسسهتحقیقاتی:ایرانیان جاهطلب و روپاپردازند
ایرانیها دلالی را دوست دارند
در اوایل دهه ۱۳۷۰ بود که دکتر نادر حبیبی اقتصاددان مقیم امریکا به تهران آمد. او با خود پرسشهای طرح شده از سوی یک موسسه نظرسنجی که زیر نظر کارشناسان امریکایی تهیه شده بود و در ان از شهروندان مسکو و واشنگتن نکات مشترکی پرسیده شده بود را به ایران آورد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از تعادل، او پرسشها را در تهران توزیع و پاسخها را با پاسخهای شهروندان یادشده سنجید تا نوعی «رفتارشناسی» از ایرانیها به دست آورد. نتایج آن جذاب بود: ایرانیها در خیلی از موضوعها با امریکاییها همنظر بودند. موسسه تحقیقات «وان – دیویس» که در بازار موبایل نظرسنجی میکند به تازگی نظرسنجی درباره رفتار ایرانیان را انجام و نتایج آن را منتشر کرده است که خواندن آنها میتواند مفید باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
رویای ایرانیان برای ثروتمندی
نکته جالبی که در این نظرسنجی به چشم میخورد، رویاپردازی و جاهطلبی ایرانیهاست. در مقایسهای که بین ایرانیان و امریکاییها در این زمینه صورت گرفته است، ۳۶درصد ایرانیان رویای ثروتمندی را در سر میپرورانند و این یعنی ۱۶درصد بیشتر از امریکاییها. ۲۰درصد مردم کشور دوست دارند، بهترین فرد در عرصه کاری خود باشند، ۱۹درصد وضعیت اجتماعی ایدهآل را در نظر میگیرند و ۱۳ درصد علاقهمند به مشهور شدن هستند. این در حالی است که ارقام سه آمار آخر در امریکا تک رقمی است. در صحبتهای روزانه مردم نیز مدام عباراتی نظیر «فلان شخص یک شبه پولدار شده» و «پارتی داشته» به گوش میرسد. بهنظر میرسد نحوه توزیع ثروت در ایران به گونهای بوده است که مردم تصور رسیدن به بالاترین سطح بدون گذراندن پلههای مسیر ترقی را در سر دارند و در ادبیات جامعه ما «یکشبه ره صدساله را رفتن» نه یک ضربالمثل بلکه یک واقعیت است. یافتههای موسسه تحقیقاتی وان دیوایس نشان میدهد، ۷۰درصد مردم مشتاق راهاندازی کسب و کار شخصی خود هستند. این در حالی است که این رقم در امریکا به ۳۳درصد میرسد. در دایره واژگانی نظام حکومتی مدافع بازار آزادی همچون امریکا، واژههایی مانند عقلانیت براساس منفعت شخصی و فردگرایی و سرمایهداری بهوفور شنیده میشود اما تمامی این لغات در عرصه عمومی است که معنادار میشود ولی اگر دادههای این نظرسنجی را قبول کنیم، درمییابیم در کشور ما فردگرایی فقط در سپهر خصوصی معنی پیدا کرده است و هدف ایجاد ارزشافزوده از فعالیتهای فردی از مسیر خود منحرف شده است.
,
,
پربیراه نیست که کارشناسان، از بین رفتن روحیه کار جمعی و تقویت نوعی خاص از فردگرایی در کسب و کار را مدام هشدار میدهند و کمرنگشدن روحیه مشارکت را زنگ خطری برای اقتصاد کشور میدانند. از لحاظ اقتصادی هم بهدلیل گسترش دلالیسم در مبادلات و عدم بازدهی فعالیتهای تولیدی، مردم بیشتر بهسمت کسب و کارهای شخصی و واسطهای سوق پیدا کردهاند.
مردم در انتظار باز شدن درهای جهانی
در ادامه این تحقیق شاهد علاقه ۵۸ درصدی مردم به کار در شرکتهای خارجی هستیم. بهنظر میرسد شرایط سخت اقتصادی سالهای اخیر در کشور، موج نارضایتی و بیاعتمادی به بنگاههای داخلی را بههمراه داشته است. مردم در پاسخ به این سوال که مایل به حضور در کمپانیهای هر کشور هستند یا خیر، ۸۳ درصد برای کار در کمپانیهای امریکایی، ۴۰ درصد آلمانی و ۲۹ درصد برای کار در کمپانیهای فرانسوی رای مثبت دادهاند. جاذبههای اقتصادی امریکا موجب شده انتخاب اول مردم کشورهای درحال توسعه برای کارکردن باشد. بنابراین ایران هم از این قاعده مستثنی نیست. همچنین میل تک رقمی مردم به کار برای کمپانیهایی از کشورهای روسیه، چین و عربستان نشان میدهد شرکای تجاری ایران که در این سالها به کشور نزدیکتر بودهاند از جاذبه کمتری برخوردارند و تحریمهای کمپانیهای غربی میل ایرانیان به استفاده از محصولات آنها را افزایش داده است. تصور پایین بودن کیفیت محصولات چینی نیز میتواند دلیل دیگری بر اجتناب از حضور در این کشور باشد. این نتیجه در علاقه مردم به بازدید از کشورهای خارجی هم تکرار میشود. امریکا جذابترین مقصد در ذهن ایرانیها برای گردشگری بوده است بهطوری که ۳۷درصد مردم مایل به سفر به این کشور هستند. بهطور کلی هم ۹۶درصد مردم علاقهمند سفر به کشورهای خارجی هستند. دادهها در این زمینه نشان از استقبال مردم به باز شدن درهای جهانی به روی آنها دارد.
۷۳ درصد مردم، علاقهمند به کالای وارداتی
نظرسنجی موسسه تحقیقاتی وان دیوایس نشان میدهد، ۷۳درصد از ایرانیها علاقهمند به خرید کالاهای وارداتیاند. مشاهدههای مختلف حکایت از افت کیفیت محصولات داخلی دارد و دور از ذهن نیست که ۶۶درصد از مردم کیفیت بهتر را علت ترجیح کالاهای خارجی عنوان کردهاند. ۴۹درصد مردم خرید خودرو را در صدر اولویتهای کالای خارجی قرار دادهاند. کمپین نخریدن اتومبیل داخلی هم که این روزها سروصدای زیادی به پا کرده است، موید این موضوع است که مردم از اتومبیلهای داخلی رضایت ندارند و بهدنبال جایگزین خارجی میگردند. اولویتهای بعدی ایرانیها محصولات تکنولوژیکی نظیر تبلت، موبایل و غیره است که فاصله تکنولوژیکی با کشورهای توسعهیافته و عدم توانایی ایران در تولید این اقلام میتواند دلیلی بر این موضوع باشد. اما جای تردید است که محصولات آرایشی و بهداشتی اولویتهای آخر مردم را در این لیست تشکیل میدهند. با وجود غنی بودن ایران در تولید چای و حتی شهرت جهانی کشور در این زمینه، بیشترین تمایل در قسمت خوراکیها به چای و قهوه اختصاص دارد. با وجود رشد صنعت لباس و پوشاک کشور اما همچنان مردم، خرید خارجی این اقلام را به تولید داخلی آن ترجیح میدهند.
اجناس آلمانی همواره نه تنها در ایران بلکه در همه دنیا به کیفیت و دوام مشهور بودهاند. بنابراین دور از انتظار هم نیست که تمایل مثبت مردم ایرانی به این اجناس ۸۷درصد باشد. برای ایرانیان استفاده از کالاهای امریکایی و ژاپنی هم در اولویت بعدی قرار دارند. هر سه این کشورها در صدور کالاهای خود به کشور سابقه طولانی دارند.
در پایان بهنظر میرسد که سیاستگذاران علاوه بر تلاش در راستای افزایش تولید و صادرات کالاهای غیرنفتی، باید دقت لازم را در بررسی افکارعمومی کشور نیز داشتهباشند. اینکه چه مسائلی در اذهان عمومی مردم ایران نهادینه شده بسیار حایز اهمیت است و تحلیل رشته افکار آنها مسالهای است که باید به تصمیمگیریکلان اقتصادی وارد شود.
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/ن
]
ارسال دیدگاه