در سایه بیتوجهی مسئولان؛
زندگی اسفبار شهروند معلول گنابادی
«علی تی تی» یکی از اهالی کوی شرقی گناباد است که حدود 20 سال است دچار اختلالات روانی شده است و درحال حاضر در خانه خرابه ای زندگی می کند که از از حداقل امکانات موردنیاز برای یک زندگی برخوردار نیست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای گناباد، در خیابان بهار ۱۶ خانهای که دیوار گِلی آن فروریخته بود، توجه ما را به خود جلب کرد، خانهای که عبور و مرور صاحبخانه از درون همان دیوار فروریخته شده انجام میشد. «علی.ح» معروف به «علیتیتی» که درگذشته آپاراتی داشته است اما از حدود ۲۰ سال گذشته و بهصورت جدی طی 8 سال اخیر دچار اختلالات روانی شده است، در این خانه زندگی و کارش جمعآوری زبالههای خیابانها و انبار آنها در محل سکونتش است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ندای گناباد,
, وقتی «علی تی تی» دوربین را می بیند، به درون خانهاش رفته و مدام میگوید: «برید به خانههایتان». همسایههای وی که با سروصدایش جمع شده بودند گفتند: «علی هیچکس را ندارد تا به وی برسد و همسایه ها به علی کمک میکنند و حتی سقف خانه کاهگلی علی هم که خراب شده بود با کمک همین اهالی مرمت شد».
,
, یکی دیگر از شهروندان که گویا از وضعیت فعلی خانه علی ناراحت بود، گفت: «این خونه که خرابهای بیش نیست سبب شده انواع حشرات و حیوانات به منزل ما که در حاشیه خانه علی است ورود پیدا کنند و خانه علی اصلاً وضعیت درستی ندارد و هیچکس هم به فکر او نیست.»
,
, قصد داشتیم به داخل خانه علی برویم که وی بهیکباره به داخل خانهاش رفت و مدام میگفت: «برید به خانههایتان». وقتی علی به داخل خانهاش رفت خواستم به داخل خانه بروم که اهالی آن کوچه گفتند اگرداخل بروید امکان دارد سنگ و یا هر چیز دیگری به سمت شما پرتاپ کند و تنها راه رفتن به داخل خانه این است که محمدرضا با شما باشد.
,بعد اهالی کوچه محمدرضا را صدا زدند، پیرمردی عصا به دست نزدیک شد و گفت با علی چه کار دارید.از او درخواست کردم که ببه اتفاق هم به داخل خانه برویم تا از خانه علی چند تصویر تهیه کنم اما او نپذیرفت.
,به هر صورت ممکن وارد خانه «علی تی تی» شده از دیوار مخروب خانه علی عبور کردم و وارد حیات خانهاش شدم. در حیات خانهاش همه نوع زباله پیدا میشد و در گوشه و کنار خانهاش هنوز آثاری از شغل آپاراتی علی توجه من را به خود جلب کرد اما به دنبال محل استراحت علی میگشتم که یک اتاقی که پنجرهاش با نایلکس پوشیده شده بود توجه من را بیشتر به خود جلب کرد.
,
, ,
, بر روی درب این اتاق یک فرش زده شده بود و بعد از آن یک پارچه قرار داشت. با کنار زدن فرش و پارچه محل استراحتگاه علی را مشاهده کردم. محلی که کف آن پر از بطریهای پلاستیکی بود و در وسط این بطریها تشک استراحت علی پهن بود.
,
, ,
, اهالی آن کوچه گفتند: وضعیت علی خیلی نگرانکننده است و اگر از گرسنگی بمیرد کسی نیست به داد علی برسد.
,همه اهالی این منطقه خواستار سازمان دادن خانه علی بودند و میگفتند هرلحظه امکان فروریختن مابقی دیوارها و سقفهای خانه علی وجود دارد اما هیچکس توجه نمیکند.
,هرچند «علی تی تی» دچار اختلالات روانی است اما این بدان معنا نیست که وی از حداقل امکانات موردنیاز برای زندگی محروم باشد بهگونهای که چند سالی است هیچکسی از وی مراقبت نمیکند و تنها همسایههای وی گاهی از وی مراقبت میکنند.
,شرححال زندگی علی برای همه مسئولان دستاندرکار تلنگری است که از این نوع انسانها در سطح گناباد و حتی کشور کم نیستند که یا به دلیل بیاطلاعی مسئولان محلی در این وضعیت همچنان قرار دارند و یا اینکه مسئولان علی رقم اطلاع از آن هیچگونه اقدامی در جهت رفع آن انجام نمیدهند.
,هرچند مردم گناباد در کمک به محرومان و نیازمندان حتی اگر معلول باشند، همواره زبانزد عام و خاص بودهاند اما گاهی اوقات برای بهبود وضعیت شهر و آسایش بیشتر شهروندان باید مسئولان نیز اقدامی انجام دهند تا شاهد اینگونه ناهنجاریهای اجتماعی نباشیم.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه