گفتمان استکبار ستیزی خوشایند غرب گرایان نیست

گفتمان استکبار ستیزی خوشایند غرب گرایان نیست
آرایش گفتمان استکبار ستیزی و دفاع از مستضعفین از همان ابتداء خوشایند غرب گرایان نبود و همیشه تلاش ها برای بر هم زدن آن کانون توجه مخالفین است چار چوب تحلیلی آرایش گفتمانی آرمان انقلاب، منظومه ای از واژه ها و نشانه هایی است که در پیوند باهم، مجموعه ای معنادار را می‌آفرینند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  به نقل از سرویس سیاسی رفتارنیوز، آرایش گفتمان استکبار ستیزی و دفاع از مستضعفین از همان ابتداء خوشایند غرب گرایان نبود و همیشه تلاش ها برای بر هم زدن آن کانون توجه مخالفین است چار چوب تحلیلی آرایش گفتمانی آرمان انقلاب، منظومه ای از واژه ها و نشانه هایی است که در پیوند باهم، مجموعه ای معنادار را می‌آفرینند، این نشانه ها و مفاهیم،دلهای شناوری هستند که گفتمان های گوناگون می‌کوشند به آنها معنا دهند، هر نشانه در درون گفتمان به‌ گونه ای خاص معنا می‌شود و به یک تثبیت معنایی که موقت است، دست می‌یابد.نشانه های گفتمانی بیشتر در اطراف یک دال مرکزی ساماندهی می‌شوند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رفتارنیوز،,

دال مرکزی نشانه ای است که دیگر نشانه ها در پیوند با آن معنا و مفهوم پیدا می‌کنند؛ مانند لیبرال دموکراسی که در دلهایی همچون آزادی بیان، انتخابات و مشارکت سیاسی، دموکراسی، پلورالیسم، نسبی گرایی و... در پیوند با دال مرکزی که همان آزادی است، معنا می‌یابند.

,

در اسلام سیاسی مفاهیمی مانند مردم، عدالت، سیاست، حکومت، فقه، روحانیت و... در کنار دال مرکزی ولایت یا ولایت فقیه معنا می‌یابند، به همین دلیل هر گفتمان مجموعه ای از نشانه ها را در یک زنجیره هم ارزی با همدیگر مفصل بندی کرده و به آن معنا می‌بخشد. معمولا در برابر این زنجیره گفتمانی یک غیریتی وجود دارد که آنها را مورد تهدید قرار می‌دهد.

,

هرگاه این زنجیره هم ارزی دچار واگرایی شود، دل مرکزی می‌تواند آسیب پذیر باشد، به طور معمول گفتمان ها بعد از رسیدن به اوج قدرت، به دلایل متعددی ازجمله تغییر شرایط سیاسی – اجتماعی جامعه، بی‌قرار شده و توسط گفتمان های رقیب مورد تهدید واقع می‌شوند، لذا بر همین اساس است که گفته می‌شود، بی‌قراری سیاسی- اجتماعی عامل تحول بخش گفتمان هاست که می‌تواند عامل اصلی بحران در جوامع نیز باشد.

,

گفتمان های موجود در جمهوری اسلامی گفتمان اصلی انقلاب گفتمان اصلی نظام کم کم نشانه ها و مفاهیم خود را در یک منازعه سخت گفتمانی با سایر گفتمان ها تثبیت کرد و به یک منظومه معنایی مشخصی دست یافت که مفاهیمی چون ج.ا.ا، ولایت فقیه، فقه و احکام اسلامی، اجتهاد، تعهد، آزادی و عدالت، حمایت از مستضعفین و دیگر نشانه های گفتمانی در آن برجسته گردید.

,

هدف این گفتمان باز سازی جامعه ایرانی بر اساس شریعت اسلامی بود و هرگونه تقلید حداکثری و کورکورانه از غرب را نکوهش می‌کرد و در برابر اندیشه غربی معتقد بود که ضمن اصالت دادن به اسلام و عدم مستحیل شدن در مفاهیم و اندیشه غربی، باید مظروفه ای مدرنیته را در ظرف اسلام باز سازی کرده تا بتوان از تجربه مثبت تمدن غربی نهایت استفاده را نیز برد.

,

این گفتمان در برابر اومانیسم، سکولاریسم، ملی گرایی و دموکراسی غربی، بر خدا محوری، سیطره دین بر جامعه و سیاست، حقوق بشر اسلامی تأکید داشته و در عین حال از مفاهیمی چون مردم، جمهوریت، دموکراسی، قانون، آزادی و عدالت نیز بهره می‌جست، تأکید این گفتمان بر مبانی دینی و اسلامی و به خصوص مواردی چون جدا نبودن دین از سیاست، استکبارستیزی و دفاع از مستضعفین و غیریت سازی با گفتمان غرب گرایی، خوشایند غرب گرایان قرار نگرفت و از همان ابتدا تلاش ها برای بر هم زدن نظم گفتمانی انقلاب اسلامی مورد توجه مخالفین قرار گرفت.

,

تلاش به منظور طرح مواردی همچون جمهوری اسلامی دموکراتیک، جمهوری ایرانی، در کنار توطئه های ضد امنیتی داخلی و خارجی به تدریج پایه ریزی شد به گونه ای که بیشترین منازعات گفتاری و رفتاری در همان سال های اولیه انقلاب، نظام تازه تأسیس ج.ا.ا را با چالشی جدی مواجه ساخت، اوج این چالش ها با شروع جنگ تحمیلی رقم خورد و حداقل تا پایان دهه اول انقلاب اسلامی ادامه پیدا کرد.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه