[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانایک- نکونام کم اثر ترین (داراى پایین ترین نمره) در میان بازیکنان ایران بود؛ نه از تخصص اش روى ضربات سر هنگام کرنرها و ایستگاهى ها توانست استفاده کند و نه روى کرنرهاى حریف در یارگیرى و دفع توپ به اندازه ى دیگران موفق بود. البته وظایف دفاعى اش را کمابیش خوب انجام داد اما تقریبن تمام پنج عنصر دیگر دفاعى ایران تا جایى که مى توانستند-برخلاف بازى با نیجریه- بعد از گرفتن توپ، اقدام به بازى سازى مى کردند؛ کارى که نکونام نتوانست انجام دهد و آمار بیش ترین دفع هاى بى هدف را به نام خود تمام کرد و توپ هم کم لو نداد. اما مهم ترین اشتباه او لو دادن توپى بود که منجر به گل مسى شد و بعد از از دست دادن توپ هم نتوانست با جاگیرى مناسب راه شوت را ببندد؛ ضربه ى مسى درست از رخنه ى کنار نکونام گذشت. شاید استرس کاپیتانى و انتقال دستورات کیروش او را تا این حد تحت فشارگذاشته...
,
شبکه اطلاع رسانی دانا,
دو- حاج صفى امشب براى کیروش شاه مهره ى بازى بود. بازیکنى که از نظر سرعت مداوم و استارت هاى بااهداف تخریبى-دفاعى شاید سریع ترین بازیکن ایران است. شاید به خاطر دارید که او مدت هاى مدید در سپاهان در نقش هافبک دفاعى-میانى (باکس تو باکس) بازى مى کرد؛ و حالا کیروش این قابلیت را در او احیا کرده است. او در بازى با نیجریه، هنوز با شرح وظایف خود اش به عنوان هافبک وسط تطبیق پیدا نکرده بود و مرتب به کناره ى چپ گرایش پیدا مى کرد و این خلا باعث بى سرانجام شدن بسیارى از توپ گیرى هاى آندو و دیگران در بازى ى اول شد. اما امشب او بى نقص بازى کرد. با حضور حاج صفى در میانه ى میدان در کنار نکونام و تیموریان در این دو بازى ما در واقع با یک هافبک دفاعى ى ایستا (نکونام) و دو هافبک باکس تو باکس با وظایف متعادل تخریبى-بازى سازى (حاج صفى و آندو) داشتیم. نحوه ى حرکت بدون توپ و توپ گیرى هاى حاج صفى در میانه ى زمین در تعارض با دامنه ى حرکت هاى لیونل مسى بود و دقیقن با تعویض او و به بازى آمدن رضا حقیقى (که بیش تر براى اتلاف وقت به نظر مى رسید) مسى سرانجام لحظه یى از آسایش و تنفس پیدا کرد...
,
سه- تنها برگ برنده ى آرژانتین صبر و حوصله ى این تیم به خصوص مسى بود. در بسیارى از صحنه هاى بازى دیدیم که لب خند مسى حتى پس از ناکام شدن ضربات و موقعیت هاى اش محو نمى شد. او آن قدر صبر کرد تا آن قدر جلوى فوران انرژى و نبوغ اش را گرفت تا سرانجام در لحظه ى مناسب سرریز شود. اگر مسى بازى هاى بعدى همین مسى امشب بماند؛ تازه مى توان گفت در فوتبال ملى اش به بلوغ رسیده و آرژانتین با همه ى این تزلزل ها با وجود این "دیه گو آرماندو مسى" مى تواند یک پاى فینال و قهرمانى در این جام باشد.
,
چهار- "تیم" ِایران خوب بازى کرد. این جمله واقعى ست. سه موقعیت گل بالاى هفتاد درصد در محوطه ى جریمه (که آرژانتین از داشتن شان محروم بود) و یکى دو پنالتى ِگرفته نشده. مى توانیم بگوییم به نبوغ بزرگ ترین بازیکن جهان و به نظر بسیارى بزرگ ترین بازیکن تاریخ باختیم. اما هرچه که هست باختیم. دنیاى واقعى همین است... فوتبال هم بخشى از دنیاى واقعى ست؛ نه فانتزى. در دنیاى واقعى به غرور، به افتخار، به هیجان، به تلاش و شجاعت امتیاز نمى دهند؛ اگر پشت آن پیروزى نخوابیده باشد. یا برنده یى یا صفر. در دنیاى واقعى به باخت امتیاز نمى دهند. قدم بعدى ما، زندگى در دنیاى واقعى ست؛ دنیایى که در آن ثبات و تحمل دانه ى درخت ِبُردن است. برنده ها عجله نمى کنند... پس عجله نکنیم؛ ما تا حالا در دنیاى فانتزى ها-کابوس هاى نیمه کاره بودیم؛ دنیاى واقعى در بازى با بوسنى در انتظار ماست!
رحمان حسینی
,
,
]
ارسال دیدگاه