چشم دشمن بر حریم حرم؛
فریاد لبیک یا حسین آذربایجان کی به صدا در می آید؟
شاید آنکه این نوشتار را می خواند بگوید اندکی دیرتر به فکر نوشتن رسیده ای، اما نوشتم که چراساکتیم. مگر نه که آذربایجان و آذری دلش حرم است و خونش نذر حرم. چرا ما به صدا درنمی آییم؟ تا به کی سکوت؟ تا به کی همچون بی خبران را به نظاره خواهیم نشست؟[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از ائل پرس
خبر کوتاه بود و اما دردناک، داعش موصل را تصرف کرد. خانه مسلمان را به نام دین غارت کردند و ...
این که داعش مخفف چیست دیگر مهم نیست، گروهی که یک روز درسوریه به نیابت از استکبار با ملت سوریه می جنگید، اینبار ملت عراق را درگیر بحرانی ملی و مذهبی کرده است و خود را نماینده اهل سنت می خواند و بنام دین می خواهد جنگی مذهبی را برای سالیانی دراز بپا کند. احمق ها اشتهایشان هم کم نیست، دولت اسلامی(!) سوریه و عراق ، بعد هم چشم در بارگاه کربلا و نجف دارند، حال که امروز به همت مدافعان حرم آروزی تخریب زینبیه را نمی تواند تصور هم کنند، اینباردر عراق، چشم به مرقد ائمه اطهار دوخته اند. چه خام خیالند. وهم دارند و نمی توانند از خماری شکست سوریه در آیند. وقاحت را از حد گذرانده اند و پیام جنگ درکربلا و نجف را می دهند.
آنگاه که شنیدم پیغام تخریب مشهد الرضا علیه السلام را هم داده اند، ناخودآگاه خنده ام گرفت، اما باید گریست که اینان چنان وقیح شده اند که هر روز به خود اجازه تکرار چنین موهوماتی را می دهند، توگویی خبر ندارند دل هرشیعه حرم است و خون هر شیعه نذر دفاع حریم و حرم اهل بیت علیهم السلام.
باید به یاد بیاورند مدافعان حرم زینبیه را که چه جانانه جنگیدند و مردانه خون خود را فدای دفاع از حریم حرم کردند، چاره ای ندارند مست شرابند و مترسک دست استکبار. احمق ها فکر می کنند شیعه ساده باور است که گروهی که داعیه اهل سنت دارد و تهدید به تخریب حرم می کند، شیعه را وارد جنگ مذهبی کند، غافل از اینکه شیعه و سنی درکنار هم از حریم حرم دفاع می کنند و خواهند کرد.
حال باید بار دیگر این کلام حضرت امیر علیه اسلام را با خودمرور کنیم: " شنیده ام که یکى از آنها بر زن مسلمانى داخل شده و دیگرى برزنى از اهل ذمّه و، خلخال و دستبند و گردنبند و گوشواره اش را ربوده است . و آن زن جز آنکه از او ترحم جوید چاره اى نداشته است . آنهاپیروزمندانه ، با غنایم ، بى آنکه زخمى بردارند، یا قطره اى از خونشان ریخته شود،بازگشته اند. اگر مرد مسلمانى پس از این رسوایى از اندوه بمیرد، نه تنها نبایدملامتش کرد بلکه مرگ را سزاوارتر است"
شاید آنکه این نوشتار را می خواند بگوید اندکی دیرتر به فکر نوشتن رسیده ای، اما نوشتم که چراساکتیم. مگر نه که آذربایجان و آذری دلش حرم است و خونش نذر حرم. چرا ما به صدا درنمی آییم؟ تا به کی سکوت؟ تا به کی همچون بی خبران را به نظاره خواهیم نشست؟ چه زمانی فریاد حیدری آذری ها تمام وجود داعش را به لرزه درخواهد آورد؟ چه زمانی هیئات حسینی و زینبی به پا خواهند خواست تا غیرت و حمیت خود را به رخ استکبار جهانی بکشندکه به خیال خام خود می خواهد، حریم حرم را بشکند و مسلمان را به جان مسلمان بیاندازند.
دیر است دیر. برخیز تا استکبار بداند شیعه و سنی یکدل وباهمند و هر دو مدافع حریم اهل بیت علیهم السلام. مگر نه هر روز عاشوراست و هر زمین کربلا. ملتی مسلمان درگیر ظلمند ما خاموش. چه کسی پیشقدم خواهد تا مردمان حسینی تبریز و آذربایجان باردیگر غیرت دینی خود را از عمق جان و دل فریاد کنند و عباس وار مدافع حریم اهل بیت علیهم السلام باشند.
عقلای قوم، الامر الیکم.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه