بازارگرمیِ شبکه های اجتماعی در سایه ضعف فضاهای شهریِ موفق
شبکه های اجتماعی و فضای مجازی که هرگز جایگزین سرزندگی، نشاط، تعاملات رو در رو ، تجربه اندوزی، آرامش فضاهای شهری نخواهد شد مع الاسف با ضعف های موجود فضاهای عمومی واقعی فرصتی برای عرضه اندام یافته و فراتر از نقش خویش مسئولیت عرصه ای برای ارضای نیازهای تعاملاتی، ارتباطی، عاطفی، هنری، فرهنگی و اجتماعی شهروندان گشته است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مُکریان؛ امروزه بر هرجمعی وارد شویم و پای سخن هر کسی بنشینیم به ناچار باید مستمع بخشی از درد ودل هایی باشیم که حول اثرات فضای مجازی بر زندگی و چگونگی تعامل با شبکه های اجتماعیست. پدیده ای که چنان با سرعت بر زندگی و ارزش های سنتی تاخته و هرآن به میل خویش در حال به روز نمودن آنهاست. همین امر موجب شده هریک تأثیرگذراندگان و تأثیر پذیران به نحوی به این موضوع نگریسته و ناخنکی هرچند کوچک بدین مبحث زنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مُکریان,شبکه های اجتماعی که امروزه عمده ترین استفاده از فضای مجازیست به عنوان جزئی جدایی ناپذیر از زندگی هر شهروند را تبدیل شده است. برخوردها نیز در این رابطه متفاوت می باشند، عده ای بسیار معدود همچون ماده ای مخدره با آن رفتار نموده و از هرگونه استفاده از آن دوری می جویند و به هیچ وجه بدان ورود پیدا نکرده و عطایش به لقایش می بخشایند. دسته ای دیگر در حالت گذار و مابین مانده اند نه از خدا دل می بُرند و نه از خرما، با توجیه اینکه درست استفاده نمودن هیچ ضرری وارد نمی آورد و لزومی ندارد از این موهبت تکنولوژی بی نصیب باشیم، هم هستند و هم نیستند.گاهی شدید ابراز علاقه نشان داده و گهگاهی بسیار سلبی با آن برخورد کرده و با نوشتن متنی دوری مقطعی و یا کلی خویش را اعلام می نمایند که در بسیاری از موارد مشاهده شده، بازگشتشان محتمل تر می نمایاند. گروه سوم که تعدادشان نیز بیشتر از دو دسته مذکور دیگر است، چنان محو استفاده اند که حتی وقتی برای اظهار دیدگاه و نقد محاسن و معایب این فضا ندارند و یا چنان به مذاقشان خوش آمده که دوست ندارند کسی نقد محبوبشان کند و لیلی شان به چالش کشد. پس با تمام توان در این دریای بیکران غرقه اند. مخلص کلام اینکه هیچ کس از تأثیرات فضای سایبر در امان نبوده و حتی دوری گزیده از آن هم چه بصورت مسقیم و چه غیر مستقیم تاحدودی در آن مؤثر است.
,با این مقدمه ی آشنا باید این نکته را مدنظر داشت که تعداد کاربران شبکه های اجتماعی در کشورهای در حال توسعه و بخصوص وطن ما ( دقیق تر به لحاظ حجم و زمان استفاده) بسیار افزون تر از آمار مخاطبان آن در کشورهای صنعتی و پیشرفته است. بنظر می آید که بسیاری از صاحبان قلم و اندیشه برخوردشان با چنین موضوع عمیق و پیچیده ای بسیار سطحی بوده و بیشتر تلاش ها در برشمردن مزایا و معایب آن محدوده شده و یا در بیشتر اوقات به نظرات و نگاه یک سویه بسنده نموده اند. در حال آنکه فضای مجازی را دنیای مجازی نامیده می شود. حال آنکه دنیا بسیاری از جهات و ابعاد را در بر دارد و می طلبد نگاه همه جانبه ای از سوی متخصصان و کارشناسان مختلف به این موضوع معطوف گشته و به روند فعلی اکتفا نشود.
,پیشنهاد این که هریک از حوزه های علوم انسانی ، فنون مهندسی و مدیریتی به موضوع از دریچه تخصصی خویش نگریسته تا در ابتدا علت گرایش وسیع مردم ما را به این شبکه ها و صرف وقت و هزینه بسیار را بیابند سپس به پیچیدن نسخه مناسب حال بپردازند.
,تجربه نشان می دهد که علت افراط در هر حوزه ای به تفریط در حوزه مقابل آن باز می گردد و کم لطفی یا توجه مفرط به هر سو موجب تنش در تعادل می شود.
,فضاهای سایبرنتیک و شبکه های اجتماعی درست نقطه ی مقابل فضاهای شهری و عمومی هستند که باید هرگونه نظر حول محور فضای مجازی و شبکه های اشتراک اجتماعی و علل گرایش بدان و بررسی تأثیراتش را با بحث در مورد کمیت و کیفیت فضاهای شهری سنجید.
,مایکل هایم Heim) (Michael اندیشمند این حوزه بر این باور است که واقعیت مجازی ایده آل و فضای سایبر توانائی این را دارد که کاربر را به فراسوی واقعیت دنیای واقعی ببرد. در نتیجه " فضای واقعی به پس زمینه رانده می شود و مجاز اهمیت می یابد . "حال آنکه تعاملات انسانی ، همدردی ها و گفتگوی چهره به چهره نیازهای انسانی هستند که فقط در دنیای حقیقی حاصل می گردند.
,آنچه در شهرسازی کنونی ما مشاهده می گردد که فضاهای شهری( فضاهای بازعمومی، فضاهای فرهنگی هنری سرباز و سربسته شهری، میادین، خیابانها، پارک ها و...) یا اصلا در حد استاندارد و نیاز موجود نیستند و یا اینکه سرانه های محدود موجود این حوزه چندان از حال و روز خوشی برخوردار نیستند. در حالیکه همین مردمان در سالیان نه چندان دور خود و یا پدرانشان در غیاب فضای سایبر از محیط ها و فضاهای طراحی شده بومی با کیفیات عالی برخوردار بوده اند و تمام تعامل و تکامل شخصیتی ، اجتماعی و فرهنگیشان در همین فضاها رقم خورده است و اکنون با این حجم از آشفتگی و بی سامانی فضاهای شهری موجود با کیفیت بسیار ضعیف در تمامی حوزه های طراحی و برنامه ریزی روبرو هستند و همین موجب عدم رغبت شهروندان به حضور در فضاهای شهری و صرف بیشتر اوقات فراغت و تفریح در فضاهای شبکه های اجتماعی می گردد.
,شبکه های اجتماعی و فضای مجازی که هرگز جایگزین سرزندگی، نشاط، تعاملات رو در رو ، تجربه اندوزی، آرامش فضاهای شهری نخواهد شد مع الاسف با ضعف های موجود فضاهای عمومی واقعی فرصتی برای عرضه اندام یافته و فراتر از نقش خویش مسئولیت عرصه ای برای ارضای نیازهای تعاملاتی، ارتباطی، عاطفی، هنری، فرهنگی و اجتماعی شهروندان گشته است.
,فضای سایبرنتیک در کشورهای پیشرفته نیز تاحدودی با ارائه خدمات کار، بانکداری، آموزش، تجارت و... از راه دور از سفرهای غیر ضرور به مراکز شهری و فضاهای شهری کاسته است و حتی در حوزه های تفریح و تعاملاتی نیز بعنوان مکملی در کنار فضاهای شهری ایفای نقش میکند ولی مدیریت شهریشان به هیچ وجه از ارتقای کیفی فضاهای شهری برای بهره مندی شهروندان غافل نمانده است . چنان چه می بینیم بسیاری از فضاهای شهری موفق جهان که بعنوان استانداردهای طراحی و مدیریت شهری در دانشگاه های جهان تدریس می شود متعلق بدانهاست که حجم عظیمی از شهروندان را در ساعات مختلف شبانه روز برای فعالیت های متفاوت و نیازهای فرهنگی، هنری، اجتماعی، تعاملاتی و ارتباطی را به خود جذب می کنند.
,آن روی سکه فضاهای شهری ماست که علاوه بر اینکه در مقابل زرق و برقِ فضاهای سایبر رنگ باخته اند و می بایست با ارتقا کیفی و مردمی نمودن فضا، جاذب فعالیت و عملکرد باشند که هیچ، بلکه روز به روز با طراحی، برنامه ریزی و مدیریت غیرتخصصی، تقلیدی، سلیقه ای و آشفته بر بحران موجود خویش می افزایند.
,نویسنده: عظیم عثمانیان –کارشناس شهرسازی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه