به همت کانون فرهنگی سفیران هدایت گناوه صورت گرفت؛

اکران فیلم سینمایی "ترمینال غرب" به همراه میزگرد در گناوه + تصاویر

فیلم سینمایی ترمینال غرب به همت کانون فرهنگی سفیران هدایت گناوه در حسینیه سید بهزاد این شهرستان اکران شد.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "منبری ها" فیلم سینمایی ترمینال غرب در حسینیه سید بهزاد گناوه اکران شد.
خلاصه این فیلم در مورد امید، دانشجوی جوانی که از طرفی درگیر بورسیه خواهرش و ازدواج او با پسری در آمریکا شده بود و از سوی دیگر، روی پروژه ای با موضوع تحقیقات هسته ای کار می کند. امید هر کاری می کند نمی تواند مانع رفتن خواهر شود و دختر توسط همسرش در کشور بیگانه به کما می رود و همزمان با آن در صحنه های دیگر اتفاقات هسته ای سال های اخیر و حواشی اجتماعی آن را به تصویر می کشد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, "منبری ها",
,

پس از پایان فیلم، تریبون آزاد برگزار شد و تماشاچیان به تحلیل فیلم پرداختند که در ادامه خواهد آمد.

تحلیگر اول: موضوعی(توافقات هسته ای) که برای این فیلم انتخاب شده بود و ربط دادن آن به آن خانواده بسیار زیبا بود که دختر را با وضعیت دولت امروز ما که الان در کماست، نشان می داد؛ و سکانس قابل توجهی که این فیلم داشت اینجایی بود که پسر خانواده گفت " همیشه یک راه برگشت هست"؛ در این انتخاباتی که ما نیز در پیش داریم اگر توانستیم انتخاب اصلحی داشته باشیم، راه برگشتی است در غیر این صورت دولت که در کماست هیچ، احتمال اینکه نظام نیز در کما برود، وجود دارد.

,
,

تحلیگر دوم: این فیلم چند نماد داشت پدر خانواده علارغم آن که موافق رفتن دختر به خارج، برای ازدواج و ادامه تحصیل نبود ولی اجازه رفتن داد، نماد رهبر ما بود؛ موافقین رفتن دختر نماد چپ(اصلاح طلبان) بود و پسر خانواده نیز که می خواست مانع رفتن خواهر شود، نماد بچه های نیروی انقلابی بود؛ که رفتن دختر به رای اعضای خانواده گذاشته شد و در نهایت دیدیم که با رای دادن بچه کوچک خانواده (انتخاب بچه بازی) دختر خانواده موفق به رفتن شد.

,
,

تحلیگر سوم: فیلم بسیار واضح و با بحث اصلی سیاسی فیلم کاملا همراه بود از یک طرف در کشور انتخاباتی که در حال انجام شدن بود را به تصویر کشید و از سوی دیگر خانواده ای که انتخابی در آن در حال صورت گرفتن بود، نشان داد و یک جایی دیدیم که با بچه بازی برنده اعلام شد و شاید خواست این را بگوید که در کشور ما نیز در سال 92 همینگونه شد. یک جای آن خیلی مهم بود که امید پسر خانواده به خانواده اش گفت که این سرمایه ما بود که گذاشتیم رفت و به نظر داشت به انرژی هسته ای که سرمایه کشور بود اشاره می کرد و به نظر عمدا روی صحنه ای که دختر با وضعیت دآغان در بیمارستان در کما بود، تمام شد و سرمایه ای که به خاطر اعتماد بی جایی که شد، از دست رفت و این را نشان داد که سرمایه ما انرژی هسته ای ما نیز همینطور از دست رفت؛ و جالب آن که زمانی که مغزها داشتند از کشور می رفتند، روزنامه ها گفتگوی باراک اوباما با رئیس جمهور ما برایشان از دانشمندی که سرمایه مملکت بود مهمتر بود و دولت آن دانشمندان هسته ای را بدون محافظ رها و یا به اداراتی مانند اب و فاضلاب طرد کرده بود و این بچه انقلابی ها خود جوش تا لحظه اخر از این دانشمند هسته ای محافظت کردند که یکی از آن ها نیز شهید شد.
این فیلم نشان می داد که مذاکرات آن قدر مهم شده بود و اهمیتی برای دولت نداشت که حتی از دانشمندانش محافطت کند.

,
,

تحلیلگر چهارم شیخ عباس موسوی: یک نکته ای که این فیلم داشت و در لحظات اخر فیلم که شاید حزن انگیزترین جای فیلم بود و آن لحظه ای بود که اعضا و جوارح این دختر در کشور بیگانه هدیه شد.
اینجا این را می رساند که نه تنها هسته ای ما در حال اغما است بلکه اعضای آن دولت نیز نصیب آن ها شده است و این دختر نماد ناموس ما بود که به انجا (غرب) رفت و آن ها درب و داغان و در نهایت اعضا و جوارحش را نیز گرفتند و این نشان دهنده این بود که نه تنها هسته ای ما خوابید، بلکه بهره های وافری از این موضوع بردند و همه اعضا و جوارح این دولت برای آن ها شد.

,
,

تحلیل گر پنجم: آنجایی که دختر شب عقد جلو خانواده از آن آقا کتک خورد ولی باز دختر گفت می خواهم به او یک فرصت دیگری بدهم و پله پله جلو رفت تا توسط او در کشور بیگانه به کما رفت؛ و این به دولت فعلی اشاره می کرد که وقتی توافقات اولیه را انجام داد و پای میز مذاکره نشست و دوباره آنها تحریم کردند، باز گفتند می خواهیم یک فرصت دیگری به آن ها بدهیم و این میخواست نشان بدهد که دولت فعلی در کماست.

تحلیگر ششم: اگر اسم فیلم را "کما" می گذاشتند بهتر بود، چون کل کشور در کما است؛ فناوری در کماست، فضای سیاسی در کماست و هنوز هوشیاری خود را به دست نیاورده است که انشالله در انتخابات جدید مردم با بصیرت خاص رای بدهند.