جیب کار فرماها روز به روز بزرگتر و جیب کارگران زحمتکش تنگ تر می شود

 
کارگران بازوان حرکتی هر جامعه‌ به سوی رشد، تعالی و شکوفایی هستند بی شک همه پیشرفت‌های حاصل در مسیر زندگی نشات گرفته از رشد و پویایی فکر و گسترش اندیشه‌ورزی است و در هر جامعه‌ای که از فرصت اندیشه و بازوی هنرمند کارگران بهتر استفاده شود توسعه و پیشرفت، رونقی دو چندان خواهد یافت.

مقام کارگر مقامی والا و ارزشمند و شایسته وقابل تکریم است و پیامبر (ص) به آن توجه ویژه ای داشت. بوسه زدن پیامبر اسلام بر دستان کارگر نشان از منزلت کارگران دارد و این بزرگداشت منطبق با کرامت انسانی بوده و حق جامعه کارگری است.

نوع ارتباط کارگر و کارفرما در جامعه اسلامی ایران را می توان در کلام مقام معظم رهبری جست آنجا که فرمودند: " کارگر و کارفرما همانند دو همسنگرند".یا تأکید ایشان بر نگاه اعتدال گرایانه اسلام نسبت به تکریم کار و کارگر و سرمایه در کنار نگاه لیبرال و سوسیالیست  اقتصادی و لزوم توجه ویژه به امنیت و تأمین اجتماعی کارگر و خانواده وی .
 
در حالی که دغدغه رهبری معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه‌ای (مد ظله العالی) و تذکرات همیشگی ایشان در خصوص مسائل مرتبط با کارگران، هر ساله به شکل خاص گفته و یادآوری می‌شود ولی متأسفانه مسئولان ذیربط آنطور که شایسته است در راستای نصایح رهبری گام بر نمی‌دارند، موضوع اقتصاد مقاومتی و مولفه‌های مرتبط با آن از جمله استفاده از حداکثر ظرفیت تولید داخل و جلوگیری از واردات بی‌رویه کالاهای خارجی جزو تاکیدات هر ساله و البته امسال ایشان است که برای حفظ اشتغال و استمرار تولید باید مد نظر دستگاه‌های مربوطه قرار گیرد.

بر همین اساس است که  امروزه کارگران، کارفرمایان و دولت اضلاع یک مثلث و شرکای اجتماعی یکدیگر هستند که باید با یکدیگر در تعامل باشند تا در عرصه تولید و اقتصاد به پیشرفت دست یابیم .
 
روزجهانی کارگر در حالی گرامی داشته می‌شود که  شماری زیادی از شهروندان این شهرستان از فقر و نبود اشتغال رنج برده  و دامنۀ این بیکاری روز به روز افزایش می‌یابد.
 
کارگران ساختمانی که اغلب آن‌ها را سرمیدان ها و خیابان‌های اصلی شهر می‌بینیم در امرار معاش روزانه خود با مشکلات فراوانی روبرو هستند.

علی یکی از کارگران این شهر می گوید: در سال جدید نتوانسته‌ام بیمه‌ام را پرداخت کنم، به همین علت دفترچه بیمه و کارت مهارتی که از فنی و حرفه‌ای گرفته‌ام باطل شده است.
 
یکی دیگر از کارگران گفت: مهم ترین مسئله و مشکل ما بیکاری و شرمندگی پیش خانواده است اوضاع کار و اشتغال در این شهر اوضاع آشفته ای دارد.

وی با بیان اینکه از ساعت 6 صبح برای کار اینجا می ایستیم ولی از کار خبری نیست، افزود: از 30 روز ماه شاید 10 روز آن را سرکار برویم و بقیه ماه را بیکار هستیم.

یکی دیگر از همین عزیزان در گفتگو با خبرنگار ما، گفت: بیکاری در فارسان خیلی زیاد شده است و هیچ مسئولی کاری انجام نمی دهد.

او که از وعده وعیدهای قبل از انتخابات ناراحت بود، اظهار داشت: مسئولین قبل از انتخابات وعده می دهند ولی بعد از اینکه رای آوردند دیگر کسی را تحویل نمی گیرند و فراموش می کنند که همین مردم آنها را انتخاب کرده اند.
 
پای درد و دل کارگری دیگری که می نشینیم از دردش می گوید، از دردی که به گفته خودش اکثرشان در ماه میانگین ۱۰ روز کار می کنند یعنی ۳۵۰ تا ۴۰۰ تومان حقوق اکثر آنان در ماه است و بیشترشان هم تحت پوشش بیمه کارگری نیستند .
 
وی می گوید: ما کار نداریم حقوقی هم نداریم، اما از آن طرف قبض آب و برق و گازمان را زیاد می شود.
 
این کارگر 60 ساله که حرف ناگفته زیاد داشت گفت: دولت فکری برای کارگران سر میدان ها بکند ، چهار سال دیگر همین کارگران نان خشک هم ندارند بخورند، دولت فکری به حال کارگران بیچاره کند که نان شب ندارند.
 
از این دست نمونه ها در جای جای کشور ما زیاد است و مساله مهم اینجاست که این نوع بی توجهی به حقوق کارگر هر روز بیشتر از دیروز باب می شود و اگر چاره ای برای آن اندیشیده نشود جیب کارفرماها روز به روز بزرگتر خواهد شد و جیب کارگران زحمتکش تنگ تر.


انتهای پیام/