آفتابی که بر دنیای جهل و نادانی می‌تابد؛

معلم‌ها الفبای زندگی را مشق می‌دهند

معلم‌ها الفبای زندگی را مشق می‌دهند
فرهنگیان علی‌رغم تمام مشکلاتی که دارند، سر کلاس درس زندگی شخصی‌شان را کنار می‌گذارند تا زندگی دیگران را بسازند و به آن‌ها چگونه زیستن را درس دهند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، نرگس زانوی غم بغل گرفته، نمی‌داند برای معلمش چه هدیه‌ای بگیرد که در شأن او باشد. از وقتی که مادرش سه سال پیش بر اثر تصادف فوت کرد معلم نرگس چند ساعتی هم که شده در کلاس درس برای او نقش مادری را ایفا می‌کرد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج، ,

نرگس آنقدر با معلمش انس گرفته که گاهی فکر می‌کند اخلاق و مهربانی او شبیه مادرش است. روز موعود فرا رسید و نرگس قلکش را شکست تا عطری که مادرش خیلی دوست داشت برای معلمش بخرد و در روز معلم به او  هدیه بدهد.

,

چه زود برگ‌های تقویم سال 96 ورق خورد و به ماه اردیبهشت رسید، روز 12 اردیبهشت در تقویم جمهوری اسلامی ایران، روز معلم نامگذاری شده است. پس از پیروزی انقلاب‌اسلامی و شهادت استاد مرتضی مطهری در روز 12 اردیبهشت ماه سال 1358 توسط گروه فرقان، این روز به عنوان روز معلم نامگذاری شد.

,

معلمی در قرآن به عنوان جلوه‌ای از قدرت لایزال الهی مطرح شده است، در نخستین آیات قرآن که بر قلب مبارک پیغمبر اکرم (ص) نازل شد، به این هنر خداوند اشاره شده است: اقرا باسم ربک الذی خلق، خلق الانسان من علق، اقرأ و ربک الاکرم، الذی علم بالقلم، علم الانسان ما لم یعلم. (علق: ۱ـ ۵) بخوان به نام پروردگارت که جهانیان را آفرید. انسان را از خون بسته سرشت بخوان ! و پروردگارت کریمترین است همان که آموخت با قلم، آموخت به انسان آنچه را که نمی‌‌دانست.

,

شمعی است گذازنده سراپای معلم؛ عشقی است پراکنده به رگ‌های معلم

,

معلم کسی است که تشنگان معرفت و دانش را به آب حیات می‌رساند. معلمان جامعه، انسان سازان نسل‌های بعدی‌ هستند و نقش آنان به گفته حضرت امام خمینی (ره) همچون نقش انبیا است برای مردم. جامعه‌ای که همواره حرمت معلم را پاس می‌دارد، آهنگ رشد و تعالی آن شتاب بیشتر می‌یابد و جامعه‌ای که قدردان سرمایه‌های خود نباشد به مرگ خوبی‌ها و فضیلت‌ها رضایت داده است.

,

معلمی در ظاهر شغل و حرفه است، اما شغلی است که عشق حرف اول و آخر را در آن می‌زند، به واقع معلمی هم شور است و هم شعور. هم راه درست را نشان می‌دهد و هم مسیر راه کج را می‌بندد. مهربانی در شغل معلمی تمامی ندارد، معلم آغاز بی‌پایان است.

,

او آفتابی است که بر دنیای جهل و نادانی، نور می‌تاباند. اوست که شمع وجودش در راه تعلیم و تربیت می‌سوزد و دم بر نمی‌آورد. آری معلم است که با دستان سخاوتمند و نگاه مهربانش از گلستان وجودش گل‌های علم و دانش به دانش آموزان هدیه می‌کند.

,

معلم است که بارانی می‌شود بر کویر اندیشه انسان تا او را از عطش آگاهی سیراب کند. اوست که افق‌های روشن فردا را به ما نشان می‌دهد تا امروز نا امید نشویم. اوست که چگونه خوب بودن، چگونه زیستن و در یک کلمه چگونه انسان بودن را آموزش می‌دهد. اوست که با شادی دانش آموزان شاد و با غم‌های آنان غمگین می‌شود. اوست که الفبای زندگی را مشق می‌دهد تا به هدفش که کمال و تعالی شاگردان است برسد.

,

 

,

 

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه