یادداشت/
بیزاری محتاجین به نان شب از اشرافیت دولتی
در سالهای اخیر بیشتر مدیران مناطق شمال تهران و بعضاً ویلانشینی در اطراف تهران را برای سکونت گزیدهاند، همزمان با مسئولیت دولتی، از ثروتاندوزی در کسب و کارهای شخصی دست نکشیدهاند و فرصتهای ویژهای(!) برای آقازادههای خود فراهم آوردهاند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل کوگانا،شکلگیری آفتی به نام « اشرافیت دولتی» که شاید یکی از بزرگترین آسیبهای جامعه امروز ما را رقم زده است، نشانههایی دارد که از جمله آن «جدا شدن مسئولان از عامه مردم»، «پیگیری خواستههای طبقه خاص و ممتاز»، «بیتوجهی به اقشار محروم و مستضعف»، «افتادن در ورطه مسابقه کسب ثروت» و نهایتاً «سبک زندگی تجملی، اشرافی و به دور از مردم مستضعف» برخی از علائم این بیماری است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کوگانا،, کوگانا،,عجیب نیست که در سالهای اخیر بیشتر مدیران مناطق شمال تهران و بعضاً ویلانشینی در اطراف تهران را برای سکونت گزیدهاند، همزمان با مسئولیت دولتی، از ثروتاندوزی در کسب و کارهای شخصی دست نکشیدهاند و فرصتهای ویژهای(!) برای آقازادههای خود فراهم آوردهاند.
,نمیتوان از مدیری که با وجود کهولت سن هم و غم خود را معطوف به کسب و کار و شرکتهای خانوادگی واردات، برجسازی و... کرده است، انتظار توجه به معیشت جامعه داشت و نباید توقع داشت که مدیری که کالا و خودروی لوکس خارجی را مصرف میکند.
,دغدغه بیکاری کارگر و مهندس جوان ایرانی را داشته باشد. لازمه مسابقه اشرافیت و تجمل، کسب هرچه بیشتر ثروت است و اینچنین است که به خزانه بیتالمال مسلمین به چشم قلک شخصی نگریسته شده و به عناوین مضحکی همچون «حق اوقات فراغت فرزندان» و «پاداش شرکت در هیئتمدیره» و... به آن دستاندازی میشود.
,عذر بدتر از گناه آن است که این حرامخواریها، قانونی شمرده شده و مسببان آن «ذخیره نظام(!)» معرفی میشوند. چه بخواهیم و چه نخواهیم بیماری مهلک «اشرافیت» گریبانگیر بخش مهمی از مدیریت اجرایی کشور شده و در سالهای اخیر بهطور قابلتوجهی ریشه دوانیده است.
,همگی شنیدهایم که امام راحل عظیمالشأن چگونه در برابر اشرافیت دولتی هشدار داد و فرمود: «آن روزی که دولت ما توجه به کاخ پیدا کرد، آن روز است که باید ما فاتحه دولت و ملت را بخوانیم.
,آن روزی که رئیسجمهور ما خداینخواسته، از آن خوی کوخنشینی بیرون برود و به کاخ نشینی توجه بکند، آن روز است که انحطاط برای خود و برای کسانی که با او تماس دارند پیدا میشود.
,آن روزی که مجلسیان خوی کاخنشینی پیدا کنند خدای نخواسته و از این خوی ارزنده کوخنشینی بیرون بروند، آن روز است که ما برای این کشور باید فاتحه بخوانیم.» اگر بخواهیم کشور را از این بیماری مهلک نجات دهیم باید طبقه اشراف دولتی را شناخت و مانع از امتداد تسلط این طیف بر حاکمیت اجرایی کشور شد.
,اگر نهادهای ذیصلاح قانونی در برخورد با این طبقه اهمالکاری کردند، ملت وظیفه خود را میداند و در ساز و کارهای مردمسالارانه رأساً به وظیفه خود عمل خواهد کرد.
,یادداشت:علوی تبار
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه