به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، بسیاری از اندیشمندان در خصوص تاثیرات قدرت بر زبان وساختار درک انسان در ادوار مختلف از پدیده های اجتماعی نظریات گوناگونی دارند اما بیشتر آنها در یک امر متفق القولند و آن مسئله تاثیرات قدرت بر گفتمان، و حذف کسانی است که خارج از این قدرت قرار دارند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی،,,
به عنوان مثال میشل فوکو فیلسوف فرانسوی در خصوص جنون عنوان می کند که خوانشهای مختلفی از این پدیده در ادوار مختلف براساس ساختارهای اقتصادی، اجتماعی و تاریخی به منصه ظهور رسیده است که هر دوره با دورانهای دیگر متفاوت بوده است به عنوان مثال جنون در قرون وسطی براساس تفکری دینی پدیده یا حتی موهبتی الهی بود که به بعضی افراد می رسید و توان دیالوگ کردن با جامعه را داشت بدون آنکه طرد یا حذف شود.
,,
اما رفته رفته با ظهور سرمایه داری و عقل مدرن، جنون در کنار پدیده های مثل بیکاری یا ولگردی که توان تولید برای عقل کاپیتالیسم را نداشت حذف شد. به عبارتی عقل مدرن وارد مونولوگ با جنون گردید و خواست قدرت بر این قرارگرفت که جنون را در بیمارستانهای تحت سیطره خود درمان و دوباره وارد عرصه تولید کند. بنابر آنچه آمد قدرت خواسته و ناخواسته تاثیرات مهمی را بر نوع نگاه به پدیده ها و مسائل اجتماعی خواهد داشت که فضاهای شهری به عنوان نمود زیست محیط نیز تحت تاثیر مستقیم آن قرار دارند.
,,
دیوید هاروی جغرافیا دان و فیلسوف معاصر در کتاب مشهور خود تحت عنوان فضاهای امید در خصوص توسعه ناموزون جغرافیای به این پدیده از دیدگاهی رادیکال و در سطح گسترده ای می پردازد و نقش سرمایه را در انباشت ناموزون مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهد.
,,
حال یک سوال اساسی مطرح می گردد آیا می توان عدم احداث پارک در حاشیه های فقیرنشین شهر دیواندره، عدم نورپردازی و عدم اسفالت و خدمات شهری و هزاران مورد دیگردر این محلات را براساس قدرت غالب طبقات متوسط و لابی گری آنان در مدیریت شهری و تاثیرات این پدیده برنوع نگاه نسبت به حاشیه عنوان نمود.
,,
این مسئله همان توسعه ناموزون شهری است که خواسته یا ناخواسته دیواندره را مثل دیگر شهرها دچار نموده است. به هر حال در تقابل با این مسئله شهرک اندیشه دیواندره که طبقه متوسط شهری در آن ساکن است بیشترین آمار احداث پارک را دارد و بیشتر کوچه ها و معابر آن اسفالت است. در ورودی آن میدان مادر احداث شده است و قرار است بیمارستانی نیز ساخته شود.فاز اول، دوم ودیگر شهرکها نیز داستانی از این قرار دارند و حاشیه ها نیز چشم انتظار تفقد لابی های طبقات متوسط برای یک متر اسفالت هستندکه با نزدیک شدن به انتخابات رفته رفته این فضاها نیز به دلیل کثرت حاشیه نشینان و نقش آنان در رای آوردن یا نیاوردن کاندیدای خاص خودنمایی می کند.
,,
اما بی خبر از اینکه عدم توجه به این مناطق نه تنها انسانی نیست بلکه نتایج زیانباری را برای شهر به همراه خواهد داشت. عدم شرکت حاشیه در مدیریت شهری و خدمات آن باعث رشد نابهنجاریهایی خواهد شد که حود را به نمایش گذاشته یا دیر یا زود خود را به نمایش خواهد گذاشت.
,,
به عنوان مثال عدم احداث پارک و فضای سبز و یا عدم توجه به مسائل روشنایی این مناطق عدم وابستگی به شهر را به دنبال خواهد داشت. سوژه رشد یافته در این حاشیه، شهر را نماد بی عدالتی های می بیند که در دست لابی های قدرتمند مدیریت شهری است که ریشه در طبقات متوسط و فرادست وی دارند.
,,
بنابراین نوع نگاه به این مناطق نگاهی فرادستانه بوده که نه تنها شهر به حساب نمی آید بلکه در ناخوداگاه شهری نیز مزاحمانی قلمداد شده اند که از روستا وارد شده و مخل آسایش و آرامش طبقات متوسط جامعه شده اند. حتی تا جایی که می توان خانه های آنان را ویران کرد.
,,
سخن آخر اینکه تا زمانی که نگاهی فرادستانه و متکبرانه از دید طبقات مسلط یا شبه مسلط به حاشیه داشته باشیم تنها شاهد توسعه غلط ناموزون شهری خواهیم بود.شهری که تنها بخشی از افراد آن توان دیده شدن و دیدن را دارند.
,,
یادداشت: عطا بهمنی
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه