اینکه بین مردم محروم و فقیر جامعه و برخی از مسئولین کشور فاصله بی انتهایی وجود دارد را می توان در مناظره های تلویزیونی کاندیداهای ریاست جمهوری مشاهده کرد. مردم تهیدست و کارگران مظلوم و زحمت کش که ناچارند با کارهای طاقت فرسا و پر خطر، برای رساندن لقمه نانی به اهل و عیال، جان عزیز خود را کف دست گرفته و به کوه و کمند و دریا و معدن بزنند و در اعماق زمین و ارتفاع بلند کوه ها مشغول حفاری یا حمل بار و غیره باشند زندگی را چگونه می بینند و دریچه نگاهشان به هستی، کار، همسر و فرزند چگونه است و آقایان وزراء و مدیران کشور که از دسترنج همین محرومین به آلاف و علوف رسیده اند، خود و فرزندانشان به کجا می نگرند؟
براستی تفاوت میان دوستی، محبت، عشق، فرزند، همسر، اسباب بازی، مسافرت، صبحانه و نهار و شام، تفریح، پول توجیبی فرزندان، تحصیل، رستوران، بهداشت، درمان و…… بین این دو قشر از کجا تا به کجاست؟ آیا اهداف امام عزیزمان، مبانی فکری رهبر معظم انقلاب، دیدگاه شهدای والامقام، اندیشه مدافعان غیرتمند حرم و ……. این بود و هست که عدهای از موقعیت شغلی خود و از دسترنج محرومین و خون های بناحق ریخته شهدا و دلاوران سرزمین مان برای رسیدن به مال و منال و جلال و جبروت و رفاه و تفریح و آسایش برسند و قشر زیادی از مردم مظلوم گرفتار تهیه لقمه و نانی برای اهل بیت خود باشند؟
آقایان به کجا می روید و کشور را به کدام دره سقوط سوق می دهید؟ آیا وزیری که دختر بیکار او؟؟!! دویست میلیون تومان کالا وارد کرده است اصلا می داند که یک کارگر معدن باید ۲۱ سال در عمق دو یا سه هزارمتری زمین با مشقات فراوان معدن را بکند و جمعا این مقدار پول دریافت کند؟ آیا حتی اگر بداند برایش فرقی هم میکند و نسبت به این مسائل و مشقات مردم، احساسی هم دارد؟ یا اینکه باور دارد حق خود را از سفره انقلاب برداشته است؟
آیا خانوادهایی که به برکت انقلاب اسلامی به ثروت افسانه ای رسیده اند و اغلب شان نیز بجای سپاسگزاری، در زمین دشمن بازی می کنند و علیه همه باورهای انقلاب و مبانی نظام اقدام میکنند و بسیاری از فرزندانشان در اروپا و آمریکا زندگی می نمایند در صورت بروز خطر و درگیری با دشمن حاضرند [جان خود را سپر بلا ی کشور نمایند؟ قطع به یقین باز هم همین فرزندان پاک و بی آلایش محرومین و تهیدستان جامعه هستند که مانند امروز مدافعان حرم، جان ارزشمند خود را فدای نظام مقدس اسلامی می نمایند. هموطنان! امروز یوم القدر مردم ایران است؛ زیرا مردم باید انتخاب نمایند بین آنهاییکه درد محرومان را احساس می کنند و می خواهند سفره مردم فقیر را رنگین کنند و آنهایی که بفکر عیش و نوش و کنسرت و خارج رفتن و عدم توجه به مستضعفان هستند.
انتهای پیام/
ارسال دیدگاه