بخش خصوصی معطل مرخصی های نانوشته انتخاباتی/
انتخاباتی می شویم، علی برکت الله!/ اقتصاد یا انتخابات مساله این است؟!
پرسشی که اینکه در این میان در افکار عمومی مطرحشده این است که با حضور مدیران ارشد کشوری همچون جهانگیریها و پوری حسینیها در گود انتخابات، دقیقاً چه کسی سکان دولت را در سطوح عالی مدیریتی هدایت میکند؟! آیا ریاست ستاد انتخاباتی آقای رئیس و کار انتخاباتی برای او مهم است یا مدیریت کلان کشور در وضعیت رکود اقتصادی و بیکاری گسترده؟[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تبریزبیدار، مشهور است که در تاریخ سیاسی ایران خرداد را به نام "ماه پرحادثه" میشناسند؛ پرحادثه ازآنجهت که از قیام خرداد ۴۲ تا جنگ خیابانی تروریستهای منافق در این ماه به وقوع پیوست و رحلت امام امت (ره) و آغاز رهبری مقام معظم رهبری، تاریخ سیاسی ایران وارد جمهوری دوم ریاستی کرد تا از بنیانهای آن در خردادهای پرحادثه ۷۶، ۸۴ و ۸۸ گسلهای سیاسی ایران شناخته شوند و وارد عصر پسااعتدال در سال ۹۲ گردند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تبریزبیدار,,
اما گویی خرداد پرحادثه این بار با واگشتی آشکاری در سال ۹۶ برای دولت موسوم بهاعتدال رقم خواهد خورد و این بار برای اولین بار شواهد و قرائن حاکی از آن است که در "اردیبهشت پرحادثه" استثنایی بر استثنائات دیگر عرصه سیاست ایرانی و پیشبینیناپذیری جامعه آن افزوده خواهد شد و دولت فعلی و شبه گفتمان اعتدال با بحرانی عمیق در بهصف کردن پیادهنظام و تودههای حامی خود مواجه است.
,,
بازسازی طبقه بالا؛ خرد شدن طبقه پایین!
,دلیل این مسئله کاملاً واضح است؛ سیطره الیگارشی کارگزارانی با ورژن اعتدال و توسعه که صرفاً به فکر بازسازی جامعه از طبقه متوسط شهری برای گذار به دموکراسی (بهزعم خود) و برساختن طبقهای سرمایه محور و توسعه مدار برای پیوستن بهنظام جهانی است سبب خرد شدن طبقات پائین اجتماعی و سرخوردگی آشکار آن از وعدههای ۱۰۰ روزه روحانی است.
,,
نارضایتی عمومی از دولت فعلی که قالیباف بر طبل پشتیبانی از ۹۶ درصدیها و رئیسی بر حمایت از مستضعفین با صدای بلند مینوازند، در دیدار اخیر روحانی با کارگران در حرم امام راحل (ره) و وعده خرد شدن دهان کارگران و شدیدترین اعتراض آنان به وی در معدن یورت آزادشهر نشان داد نسبتی میان طبقه کارگر در ایران که حدود ۳۰ درصد جامعه ایران را تشکیل میدهند وجود ندارد.
,,
طبقه متوسط سنتی نیز یقیناً اقبالی به وی نشان نخواهند داد و می ماند صرفاً طیف سرمایهداران و طبقه متوسط شهری که روحانی روی آنان حساب باز کند؛ اما او نیز به خوبی میماند که وعده ۱۰۰ روزه حل مشکلات و استفاده از نام برجام بیفرجام و حتی شجریان نمیتواند درمانی برای محبوبیت ۳۵ درصدی خودش در نظرسنجیهای رسمی باشد و یقیناً با راهیابی به دور دوم و شکستن برساخته رئیسجمهور دو دورهای، او بیش از هرزمانی به ثبتنام خود بهعنوان رئیسجمهور تک دورهای در تاریخ سیاسی ایران نزدیک میشود.
,,
ضربهگیرها وارد می شوند!
,رفتار سیاسی روحانی نشان میدهد که وی برای پیروزی مجدد و تکیه مجدد برجامی بر کرسی ریاست، تمام همت و تلاش خود را از مطرح ساختن کاندیداهای ضربهگیر تا حمله به صنعت دفاعی کشور به میدان آورده است. اما توگویی قافیه چنان بر ژنرالهای اعتدالی سخت آمده که این «حقوقدان نه یک سرهنگ» حتی مدیران ارشد بنفشپوش خود را برای پیروزی خود به صف کرده است.
,,
کاندیداتوری جهانگیری در کنار روحانی که این روزها بسیاری به او لقب «ضربهگیر» را اطلاق میکنند سبب شد تا راه برای دیگر مدیران اعتدالی باز و مدیران ارشد آستینها را در صف کمک به رئیس «حقوقدان، نه یک سرهنگِ» خود بالا بزنند.
,,
تازهترین نمونه این اتفاق در استان آذربایجان شرقی رخ داد و علیاشرف عبدالله پوری حسینی، رئیس سازمان خصوصی کشور با حفظ سمت، بر کرسی ۴ سال پیش خود در ستاد روحانی بازگشت و مسئولیت ستاد انتخاباتی او را بر عهده گرفت.
,,
,
بازگشت به گذشته!
,پوری حسینی ۵۶ ساله متولد تبریز است و دو بار در مجلس سوم و ششم به عنوان کاندیدای اصلاحطلب از تبریز به مجلس راه یافت. او در اواخر دولت دوم اصلاحات برای ۱۶ ماه و برای ۴ ماه در دولت احمدینژاد، ریاست سازمان خصوصیسازی را بر عهده داشت.
,,
پوری حسینی پس از ریاست ستاد روحانی در استان در سال ۹۲ بار دیگر در مهرماه این سال به این سازمان بازگشت و معاون وزیر اقتصاد شد؛ هرچند نام وی در میان گزینههای استانداری آذربایجان شرقی قرار داشت. ازجمله حواشیای مدیریتی وی در این سازمان، واگذاری کارخانه ماشینسازی تبریز در قالب خصوصیسازی بود که درنهایت به تضاد وو تقابل با نمایندگان و مدیران استانی کشیده شد. پوری حسینی اما هفته گذشته در تبریز بهصراحت اظهار داشته کهه «هیچ امیدی به پیروزی ایشان نداشتیم و به دلیل وجود بیاعتمادی بین ملت و دولت، مطمئن بودیم اجازه انتخاب شدنشان را نخواهند داد» و ادامه داده است که برای تداوم وضعیت فعلی کشور باید به روحانی رأی دهیم!
,,
اما پرسشی که اینکه در این میان در افکار عمومی مطرحشده این است که با حضور مدیران ارشد کشوری همچون جهانگیریها و پوری حسینیها در گود انتخابات، دقیقاً چه کسی سکان دولت را در سطوح عالی مدیریتی هدایت میکند؟! آیا ریاست ستاد انتخاباتی آقای رئیس و کار انتخاباتی برای او مهم است یا مدیریت کلان کشور در وضعیت رکود اقتصادی و بیکاری گسترده؟
آمادهباش مدیران اعتدالی و دفاع تمامقد آنان در ستادهای انتخاباتی آیا مستلزم استعفا و وداع با کرسی شیرین مدیریتی نیست؟!
اینها پرسشهایی است که یا رئیسجمهور محترم بهمثابه وعده ۱۰۰ روزه حل مشکلات انکار خواهد کرد یا مطرح کنندگان آنها را بی سواد و بی شناسنامه و تندرو خطاب خواهد کرد!
,
,
,
]
ارسال دیدگاه