شعری در وصف چراغ فروزان انقلاب، امام خمینی(ره)
«اماما از غم هجرت بسوزم، که بودی آن چراغ دل فروزم»؛ عنوان شعری است که گودرز حاتمی، استاد شعر و ادب در آستانه ارتحال حضرت امام خمینی(ره) در وصف ایشان سروده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کوثرخبر، چهاردهم خرداد ماه، یادآور مصیبت عظیم و اندوه جانکاه ارتحال رهبر کبیر انقلاب اسلامى حضرت امام خمینى (رضوان الله تعالى علیه) است؛ آن روز قــلبـى از کار ایستـاد که میلیـونها قلــب را بـه نور خدا و معنـویت احـیا کرده بـود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کوثرخبر,به همین مناسبت؛ گودرز حاتمی، استاد شعر و ادب، دوبیتی را با عنوان «اماما از غم هجرت بسوزم، که بودی آن چراغ دل فروزم»؛ در وصف این نور ابدی سروده است که قلبها را با خود همراه می سازد.
,,
دل محزون
,
دلم آن روز محزون گشت محزون
روان شد از دو چشمم رود جیحون
,
دو پایم خود به خود می رفت ره را
چنان دنبال لیلی بود مجنون
,
غروب هور
,
گرفت آئینه ی د لها غباری
به قلبم زد چنان برق و شراری
,
غروب هور را آن لحظه دیدم
دگر نا ماند این دل را قراری
,
,
جدایی
,
جدایی نغمه ی دیگر نوا کـرد
دل عشّاق را آن بینوا کرد
,
گرفت از یار یاری را خدایا
چه سان گویم که بااین دل چه ها کرد
,
,
غم دوری
,
غم هجر تو ما را کرد دلخون
هزاران بار از غمها شد افزون
,
غم دوری بلای جان گدازیست
بسوزاند، بگریاند چو مجنون
,
,
در سوگ آفتاب
چراغ دل فروز
,
اماما از غم هجرت بسوزم
که بودی آن چراغ دل فروزم
,
ولیکن از میان ما برفتی
پس از تو تلخ تراز روز، روزم
,
انتهای یپام/
]
ارسال دیدگاه