یادی از سحرهای ماه مبارک رمضان در 70 سال پیش نهاوند

یادی از سحرهای ماه مبارک رمضان در 70 سال پیش نهاوند
در دهه‌های گذشته که وسایل ارتباطی به‌صورت امروزی وجود نداشت ماه مبارک رمضان حال و هوای دیگری داشت و مردم مومن کهن شهر نهاوند نیز به‌وسیله های مختلف به ماه عبودیت و بندگی خدا وارد می‌شدند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری گرو، در سال‌های گذشته ماه مبارک رمضان در بین مردم از حال و هوایی دیگر برخوردار بود و مردم مومن ایران اسلامی به روش‌های مختلفی آداب‌ورسوم این ماه را به‌جای می‌آوردند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری گرو,

در دهه‌های گذشته که وسایل ارتباطی و رسانه‌ها به‌صورت امروزی وجود نداشتند مردم مومن نهاوند از روش‌های مختلفی برای خبردار کردن یکدیگر از اوقات شرعی و اوقات سحر و افطار استفاده می‌کردند.

,

آنچه اکنون فراموش‌شده و یادآوری آن ضروری است این است که در حدود هفتادسال پیش که هنوز استفاده از رادیو عمومیت نداشت اذان مغرب و صبح و مناجات سحر در هر محله به‌وسیلهٔ عده‌ای در نقاط مختلف شهر و روستاها قرائت می‌شد و مردم از این طریق برای عبادت کردن آگاه می‌شدند.

,

در ماه رمضان هنگام سحر صدای خوش مناجات از دوردست‌ها فضائی معنوی و عوالمی روحانی داشت و صدای خوش منادیان و مؤذنان این بیت زیبای سعدی را در اذهان تداعی می‌کرد که:

,

شب عاشقان بیدل چه شبی دراز باشد

,

تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد

,

در شهرستان نهاوند چنددقیقه‌ای که به اعلان اذان صبح مانده بود همین مناجاتیان با صدای بلند جمله " آب است " را چندین بار تکرار می‌کردند و روزه‌داران فوراً چند استکان چای و لیوان آبی می‌نوشیدند."برگرفته از کتاب نهاوند در هزاره‌های تاریخ آقای سیدان

,

*** "کلوخ نازو " یکی دیگر از رسوم مردم نهاوند در ایام ماه مبارک رمضان بود که امروزه فراموش‌شده است.

,

دراین رسم دیرینه یعنی پرت کردن کلوخ، یک روز قبل از ماه مبارک رمضان مردم به باغ و صحرا می‌رفتند و می‌خوردند و خوش می‌گذرانیدند و البته بسیاری هم بودند که به استقبال ماه روزه می‌رفتند.

,

در رسم کلوخ نازو که بعید نیست درگذشته‌های دورتر شبیه (رمی جمرات) در مناسک حج باشد و به نیت طرد کردن شیطان از حریم زندگی و افکار و اعمال آدم‌ها بوده است.

,

در بخشی از کتاب "عاموناونی سلام " اثر مرحوم امینیان شعر زیبایی در مورد این رسم نهاوندی‌ها به زبان شیرین مردم این شهرستان سروده شده است که در آن آمده است:

,

" کوخ نازو چه روز قشنگ باصفایی بی

,

وری مردم ناون او روز، حال و هوایی بی

,

اروزبعدش دیه یه ماه روزه‌داری بی

,

چه صفا و شور، و حالی وه دم افطار بی!

,

شواماه رمضو روضه داشتن دوله منا

,

افطار میان ویتیم و فقیر و بیوه زنا

,

شوا احیا مینه تاریکی بکه یا اله بی

,

تا سحر دوا وه درگاه خدا تعالی بی

,

آیمای خوش صیا مرفتن سره بو سحر

,

وا مناجات و دوا مردمه مکردن خه ور "

,

در دنیای کنونی با توجه به گسترش روزافزون وسایل ارتباطی و انواع برنامه‌های رایانه‌ای و موبایلی خیلی از این رسومات فراموش‌شده‌اند ولی باید بدانیم که این رسومات ماه مبارک رمضان بخشی از فرهنگ و تاریخ ما هستند و نباید به‌سادگی از کنار آن‌ها عبور کنیم.

,

امروزه خیلی از رسومات گذشته در ماه مبارک رمضان فراموش‌شده است یا در نقاط بسیار محدودی در شهر نهاوند اجرا می‌شود که نیازمند توجه بیشتر هستند تا به فراموشی سپرده نشوند.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه