امام خمینی(ره) و لزوم برخورد قاطع با منافقین

مروری کوتاه بر زندگی امام خمینی(ره)

امام خمینی(ره) پس از درگذشت حضرت آیت‌الله بروجردی به مخالفت با سیاست‌های طاغوت برخاست و در قیام 15 خرداد 1342 دستگیر و روانه تهران و زندانی گردید، پس از مدتی آزاد و به شهر مقدس قم مراجعت نمود. در قضیه تصویب کاپیتولاسیون(مصونیت مجرمین آمریکایی در ایران) با سخنرانی مهم و آتشین در مسجد اعظم قم دستگیر و به ترکیه و سپس به عراق تبعید گردید.

امام خمینی(ره) در سال‌های اقامت در عراق همچنان رهبری مبارزه با رژیم پهلوی را به عهده داشته و در سال 1357 با هماهنگی رژیم پهلوی به رژیم بعث عراق، ایشان ناگزیر از خروج از عراق شده و با عزیمت به پاریس مبارزه و انقلاب، امام را وارد مرحله اساسی نمود.

با اقامت امام خمینی(ره) در پاریس و انعکاس سخنان و نقطه نظرات ایشان در رسانه‌های غربی رژیم پهلوی در ضعف و انزوا قرار گرفته و با رهبری هوشمندانه و دقیق ایشان انقلاب اسلامی مردم ایران با خروج شاه و خانواده سلطنتی از ایران به‌روزهای اوج خود نزدیک گردید.

با مراجعت رهبر فقید ایران در 12 بهمن 1357 و هدایت انقلاب از نزدیک، صبح پیروزی در 22 بهمن‌ماه 1357 دمید و مردم ایران شاهد پیروزی را در آغوش گرفته بود.

با انحلال رژیم سلطنتی و پایان حکومت 57 ساله و ستمکارانه پهلوی، امام خمینی(ره) جمهوری اسلامی ایران را با آرای قاطع مردم بنیان نهاد. از 22 بهمن 1357 تا 14 خرداد 1368 حضرت امام همچنان رهبری انقلاب را به دوش کشیده و انقلاب و کشور را در حوادث خطرناکی و توطئه‌های گوناگون و جنگ 8 ساله تحمیلی عراق و تحریم‌ها به‌سلامت و به‌خوبی رهبری نمودند.

رحلت امام خمینی(ره)

امام خمینى هدف‌ها و آرمان‌ها و هـر آنچه را که می‌بایست ابـلاغ کنـد، گفته بـود و در عمـل نیز تـمام هستی‌اش را بـراى تحقق هـمان هدف‌ها بـکار گرفته بـود. اینک در آستـانه نیمه خـرداد سـال 1368 خـود را آماده ملاقات عزیزى می‌کرد که تمام عمرش را براى جلب رضاى او صرف کرده بـود و قامتش جز در بـرابـر او، در مـقابل هیچ قدرتى خـم نشده و چشـمانش جز براى او گریه نکرده بـود.

سروده‌های عارفانه‌اش همه حاکى از درد فـراق و بیان عطـش لحظه وصال محبوب بـود و اینک ایـن لحظه شکـوهمنـد بـراى او، جانــکاه و تحمل‌ناپذیر بـراى پیروانـش، فرامی‌رسید.

او خـود در وصیت‌نامه‌اش نـوشـته است: بادلی آرام و قلبـى مطمئن و روحى شاد و ضمیرى امیدوار به فضل خدا از خدمت خـواهران و برادران مرخص و به‌سوی جایگاه ابــدى سفر می‌کنم و به دعاى خیر شما احتیاج مبرم دارم و از خداى رحمان و رحیـم می‌خواهم که عذرم را در کوتاهى خدمت و قصـور و تقصیر بپذیـرد و از مـلت امـیدوارم که عذرم را در کوتاهی‌ها و قصـور و تقصیـرها بـپذیـرنـد و بـا قــدرت و تصمیـم و اراده بــه پیش بروند.

شگفت آنکه امام خمینـى در یکـى از غزلیاتـش که چنـد سال قبل از رحلت سروده است:
انتظار فرج از نیمه خرداد کشم       سال‌ها می‌گذرد حادثه‌ها می‌آید

 

ساعت 20:22 بعدازظهر روز شنبه سیزدهـم خردادماه سـال 1368 لحظه وصال بـود. قــلبـى از کار ایستـاد که میلیون‌ها قلــب را بـه نور خدا و معنـویت احـیا کرده بـود. به‌وسیله دوربین مخفی‌ای که تـوسط دوستان امــام در بیمارستان نصب‌شده بـود روزهاى بیمارى و جریان عمل و لحظه لقاى حق ضبط شده است. وقتی‌که گوشه‌هایی از حالات معنوى و آرامـش امام در ایـن ایـام از تلویزیون پخـش شـد، غوغایى در دل‌ها برافکند که وصف آن جــز با بودن در آن فضا ممکـن نیست. لب‌ها دائماً به ذکـر خـدا در حـرکت بود.

مراسم تشییع پیکر امام خمینی(ره)

در آخرین شب زندگى و درحالی‌که چند عمل جراحى سخت و طولانى در سن 87 سالگى تحمل کرده بود و درحالی‌که چندیـن سرم به دست‌های مبارکـش وصل بـود، نافله شب می‌خواند و قـرآن تلاوت می‌کرد. در ساعات آخر، طمأنینه و آرامشى ملکـوتـى داشـت و مرتباً شـهادت بـه وحـدانیت خـدا و رسالت پیـامبـر اکرم(ص) را زمـزمه می‌کرد و بـا چنیـن حــالتى بـود که روحـش به ملکـوت اعلى پرواز کرد.

وقتی‌که خبر رحلت امــام منتشر شـد، گـویـى زلزله‌ای عظیـم رخ‌داده است، بغض‌ها تـرکیـد و سرتاسر ایران و همـه کانون‌هایی کـه در جـهان بـا نام و پیام امام خمینـى آشـنا بـودنـد یــکپارچه گـریستند و بـر سر و سینه زدنـد. هیچ قلـم و بیـانـى قـادر نیست ابعاد حـادثه را و امواج احساسات غیرقابل‌کنترل مردم را در آن روزها تـوصیف کند.

قیام خونین 15 خرداد

بی‌تردید هیچ دگرگونی و انقلابی بی‌ریشه و علت پدید نمی‌آید و بسترها و عواملی در شکل‌گیری آن مؤثر است. قیام 15 خرداد نیز جنبشی ماندگار و اثرگذار است و نقطه عطفی در کارنامه انقلاب اسلامی ایران به شمار می‌رود. این قیام، سرآغاز تحوّلات و دگرگونی‌های شگفت‌آوری شد که به‌حق می‌توان از آن به‌عنوان «یوم اللّه» نام برد.

دستگیری امام خمینی(ره)
در سحرگاه 15 خرداد 1342، عوامل رژیم شاه به خانه ساده و بی‌آلایش حضرت امام در قم یورش بردند و امام خمینی(ره) که روز پیش از آن در روز عاشورای حسینی در مدرسه فیضیه قم، طی سخنان کوبنده‌ای پرده از جنایات شاه و اربابان آمریکایی و اسرائیلی او برداشته بودند، ‌دستگیر و به زندانی در تهران منتقل شدند.

قیام پانزدهم خرداد قم
پس از انتشار خبر دستگیری امام(ره) در پانزدهم خرداد 1342، بسیاری از مردم قم، به منزل ایشان رفتند و به‌اتفاق فرزندشان، حاج‌آقا مصطفی، در حدود ساعت 6 بامداد، به سمت حرم مطهر حضرت معصومه(س) حرکت کردند. پس از مدتی، صحن مطهر و خیابان‌های اطراف، لبریز از جمعیتی شد که شعار "یامرگ یا خمینی" را با هیجان شدیدی تکرار می‌کردند. در همان زمان، علما و مراجع وقت هم با صدور بیانیه‌هایی، خواستار آزادی فوری حضرت امام(ره) شدند.

در حدود ساعت 10 صبح، با ورود نیروهای مسلّح برای تقویت نیروهای شهربانی قم، تیراندازی و رگبار مسلسل‌ها شروع شد و تعداد زیادی از مردم زخمی شده یا به شهادت رسیدند. شدّت تیراندازی به حدّی بود که امکان انتقال زخمی‌ها و اجساد شهیدان نبود و این کشتار تا ساعت پنج عصر ادامه یافت.

حمام خون در تهران
در پانزدهم خرداد 1342، مردم تهران هم چون سایر شهرها، در اعتراض به دستگیری امام خمینی(ره) به خیابان‌ها ریختند و قیام خونین خویش را آغاز کردند. سیل خروشان کشاورزان غیور و کفن‌پوش ورامین، دهقانان کن و نیز مردم جماران به‌سوی تهران سرازیر شد.

انبوه جمعیت بازاری، بارفروش، دانشگاهی و اقشار مختلف مردم، با فریادهای رعدآسای "یا مرگ یا خمینی" و "مرگ بر شاه" تهران را به لرزه درآورد.

شاه که در برابر قیام قهرآلود ملت، تاج‌وتخت خود را درحالی‌که زوال می‌دید، با رگبار مسلسل به جنگ ملت مظلوم رفت و تهران را در پانزدهم خرداد 1342، به کشتارگاه مخوف و حمام خون تبدیل ساخت.

راه‌پیمایی در سایر شهرها
در روز 15 خرداد 1342، در بیشتر شهرها راهپیمایی در اعتراض به دستگیری امام صورت گرفت.

در بیشتر شهرها، درگیری، راه‌پیمایی، برگزاری جلسات و نیز سخنرانی بر ضد رژیم و اعتراض به دستگیری امام صورت گرفت. در بعضی از شهرها مانند شیراز، تبریز و مشهد، اعتراض از شدت و گستردگی بیشتری برخوردار بود که در اثر این حوادث، تعداد زیادی کشته، مجروح یا زندانی شدند.

آزادی امام امٌت
جنبش پانزده خرداد، اگرچه واکنش طبیعی مردم مسلمان در برابر مصوبات خلاف اسلام رژیم و بازداشت امام خمینی(ره) بود، آزادی فوری ایشان را در برنداشت. ازاین‌رو، اعتراض‌ها از همه نقاط ادامه داشت و سرانجام علمای طراز اول کشور، برای چاره‌جویی، در تهران اجتماع کردند.

رژیم حاکم که از یک پانزده خرداد دیگر بیمناک بود، کوشید آن‌ها را پراکنده سازد و قدمی در راه خواست آن‌ها برندارد. از طرفی مراجع تقلید، اعلامیه‌ای صادر کردند مبنی بر این‌که امام خمینی(ره) مجتهد جامع‌الشرایط و مرجع تقلید است و بر اساس قانون، از محاکمه و تعرٌض مصون است. سپس با انتشار این مطلب، رژیم خودبه‌خود مجبور شد برای فرونشاندن نارضایتی‌های عمومی، امام خمینی را در هجدهم فروردین 1343 آزاد کند.

آثار قیام 15 خرداد
به‌طورکلی قیام 15 خرداد آثار عمده‌ای از خود برجای نهاد:

1- رهبری حرکت‌های مخالف رژیم را به مذهبی‌ها منتقل کرد و چپی‌ها را به حاشیه راند.

2- کشتار مردم در قیام 15 خرداد، چهره مزدورانه شاه را که تا آن زمان تقصیرها را به گردن نخست وزیران می‌انداخت افشا نمود و انقلابیون پس‌ازآن به راه‌های اصلاح طلبانه پشت کرده و سرنگونی نظام سلطنتی را خواستار شدند.

3- ازآن‌پس طرد همه قدرت‌های بیگانه از ایران موردتوجه قرار گرفت و سرانجام قیام 15 خرداد و نقطه آغاز نهضت بازگشت به خویشتن در کشور شد. ازآن‌پس انجمن‌های اسلامی در نقاط مختلف پدید آ‌مدند و جو غیر اسلامی در دانشگاه‌ها و دیگر مجامع به‌آرامی شکسته شد.


برخورد با منافقین
یکی از آسیب‌ها و تهدیدات هر جریان فکری، سیاسی و اجتماعی، عناصری هستند که در درون آن نفوذ دارند و حرکتی تخریبی را از داخل سازمان می‌دهند. گاه لطماتی که از این حیث به جریان‌ها و تشکل‌ها وارد می‌شود، بسیار سنگین‌تر و کاراتر از ضرباتی است که دشمنان رودررو و آشکار وارد می‌آورند.

بی‌جهت نیست همه کشورها و در میدان جنگ‌ها، سران قوم نسبت به ستون پنجم حساسیت ویژه دارند و تلاش فراوان می‌کنند در جبهه مقابل نفوذ پیدا کنند، ضمن اینکه مانع چنین کاری در مورد خودشان شوند.

امروز هم مشاهده می‌کنیم بسیاری جریان‌ها که حتی در برخورد با دشمنان آشکار پیروز و موفق بوده‌اند، در برخورد با این مشکل درونی عاجز مانده یا به بیراهه رفته‌اند.

با این وصف برخورد با چنین پدیده‌ای به ظرافت‌ها و پیچیدگی‌های خاصی نیاز دارد که کمتر رعایت می‌شود.

در اینجا برای تعریف واژه نفاق به سراغ یکی از اساتید دانشگاه رفتیم تا تفسیر مختصری از این واژه برایمان داشته باشد.

زهرا عبدالرحیمی از اساتید جوان دانشگاه آزاد اسلامی، نفاق را به دوگانگی میان «درون» و «بیرون» معنا کرد و گفت: در واقع نفاق، تضادی میان آنچه در دل است با آنچه بر زبان می‌آید، است.

وی افزود: فرد منافق، ایمان به چیزی ندارد اما به اقتضای مصلحت یا منفعتی، از ایمان به آن دم می‌زند.

استاد اخلاق حوزه و دانشگاه، حجت‌الاسلام شاکریان نیز شیوه برخورد با این پدیده را آگاه کردن توده مردم و آشکار کردن مواضع واقعی این افراد و همچنین برخورد تشکیلاتی و عملی با این جریان برای نفی یا حذف آن‌ها دانست.

وی با بیان اینکه شناخت منافقین بسیار سخت است، گفت: چون این افراد آنچه در دل دارند، پنهان می‌کنند فقط با مرور زمان می‌شود آنچه در درونشان است را متوجه شد.

این استاد حوزه در پایان به نحوه برخورد پیامبر با منافقین اشاره کرد و بهترین شیوه را آگاهی بخشی به مردم و ترد این‌گونه افراد عنوان کرد.

داغی که بر دل منافقین ماند
امام خمینی(ره) در سال 1367 بر اساس شرایط و واقعیت‌های موجود در کشور تصمیمی گرفتند که به چالش جدی میان ایشان و آیت‌الله منتظری، قائم‌مقام رهبری، تبدیل شد. موضوع به اعدام بازماندگان منافقین در زندان‌های کشور بازمی‌گشت که سران آن‌ها به کمک رژیم بعثی عراق، در اوایل مرداد 1367 و هم‌زمان با پذیرش قطعنامه 598، طی عملیاتی با نام فروغ جاویدان به استان‌های غربی ایران حمله کردند.

پیش از آنکه به سال 1367 و زمان صدور فرمان امام(ره) برای مجازات منافقین بازگردیم، ذکر این نکته ضروری است که خانه‌تکانی اساسی در تاریخ ایران، منجر به حذف و پایان منافع بسیاری از کشورها و افرادی شد که به تاراج و غارت ایران در طول چندین قرن مشغول بودند. دشمنی و کینه نسبت به امام(ره) از همان زمان در ابعاد مختلفی شروع شد و تهمت‌ها، توهین‌ها و انحرافات تاریخی متعددی علیه شخصیت ایشان و اقداماتشان، روی داد.

در سال‌های جاری، اتفاقاتی عمده علیه تاریخ مبارزات و رهبری امام خمینی(ره) ثبت شده است. اولین اقدام را رسانه سلطنتی بی‌بی‌سی فارسی با جعل و انحراف تاریخ آغاز کرد و پروژه تخریب امام خمینی(ره) را در نظر داشت با نشان دادن چهره‌ای فرصت‌طلب، قدرت‌طلب و سازش‌کار با آمریکا.

مقام معظم رهبری در بیانات خود در سالگرد ارتحال امام در این زمینه خباثت انگلیسی‌ها را مورد تأکید قرار دادند: به مناسبت سالگرد امام، دستگاه تبلیغاتی دولت انگلیس علیه امام، به‌اصطلاح سند منتشر می‌کند؛ سند منتشر می‌کند علیه امام بزرگوار، امام پاکیزه و مطهّر! سند را از کجا آورده‌اند؟ از مدارک آمریکایی! خب، آمریکایی که هواپیمای مسافری را با قریب سیصد نفر سرنگون می‌کند، از جعل سند ابائی دارد؟

در مورد دیگر، علیه امام(ره) صوتی از آیت‌الله منتظری، در سطح فضای مجازی منتشر کردند که وی در جلسه‌ای با حضور چند تن از مقامات قضایی و اطلاعاتی، به انتقاد از اعدام منافقین در زندان‌ها پرداخته و فرمان امام خمینی(ره) را در این زمینه اشتباهی می‌داند که تبعات بسیاری برای جمهوری اسلامی خواهد داشت.

در یک‌کلام، تخریب امام خمینی(ره)، درنهایت اصل و ریشه ایدئولوژی جمهوری اسلامی یعنی ولایت مطلقه فقیه را هدف قرار داده‌اند و چه کسی بهتر از رأس این نظام.

سازمان مجاهدین خلق
انقلاب اسلامی در سال 1357 زمانی که به پیروزی رسید، یکی از اولین گروه‌هایی که پس از مدت کوتاهی ساز مخالف زد، سازمان مجاهدین خلق بود. سازمانی که پیش از انقلاب نیز مشی نبرد مسلحانه را برای مبارزه با رژیم سلطنتی پیشه کرده بود و کادرهای منسجمی نیز در سراسر کشور داشت. تشکیلاتی که عمدتاً تفکراتی التقاطی از مارکسیم - کمونیسم و برداشت‌های خاص از اسلام و تجربیات بسیاری درزمینهٔ کار با اسلحه و بمب و روش‌های اطلاعاتی در دوران پیش از انقلاب با خود به همراه داشتند. رفتارها، خط مشی و اقداماتی که سازمان مجاهدین در زمان مبارزاتی خود به کار می‌بستند، خوشایند امام خمینی(ره) نبود و نسبت به خطر این گروه بارها قبل از پیروزی انقلاب اسلامی هشدار داده بودند. مجاهدین در ترورهای پیش از انقلاب با برداشتی که از استبداد و استکبار داشتند، بسیاری از افراد ثروتمند، کارخانه‌دار و حتی بازاری را به قتل می‌رساندند!

با پیروزی انقلاب در بهمن 57، سازمان مجاهدین در آزادی کامل تبلیغات خود را برای دستیابی به قدرت آغاز کرد اما هیچ اقبالی از سوی مردم به آن‌ها صورت نگرفت. مسعود رجوی در این زمان توانست به رهبری این سازمان دست پیدا کند. سازمان مجاهدین یکی از گروه‌هایی بود که رفراندوم رأی به جمهوری اسلامی را بایکوت کرد و در آن شرکت نکرد. به‌تدریج سازمان مجاهدین زمانی که با بی‌رونقی و عدم اقبال مردم روبه‌رو شد، رادیکال‌تر شد و حذف مخالفین را به روش‌های سخت در پیش گرفتند.

جو و شرایط انقلابی در سال‌های نخست انقلاب، باعث شد تا برخی از گروه‌ها، در برخورد با مخالفین خود دست به سلاح ببرند که ازجمله می‌توان به گروه فرقان و گروه مجاهدین خلق، اشاره کرد. ترورهای صورت گرفته از سوی این گروه‌ها، شخصیت‌های برجسته‌ای از رهبران انقلاب را به شهادت رساند و حتی مردم عادی کوچه و بازار نیز از ناامنی‌های ایجادشده توسط این گروه‌ها، آرامش و امنیت نداشتند. با متلاشی شدن گروه فرقان، اما مجاهدین با توجه به گستردگی حامیانش و با شروع سال 1360، به‌صورت علنی مبارزه مسلحانه با نظام جمهوری اسلامی را در پیش گرفت و با عزل ابوالحسن بنی‌صدر، رئیس‌جمهور موردحمایت آن‌ها، تقابل خیابانی و تهدید به جنگ داخلی در کوران حمله صدام حسین به ایران، اوضاع کشور را به‌شدت آشفته ساخته بود. اوج رذالت‌های مجاهدین که در ادبیات مردم به منافقین تغییر نام داده بود، با بمب‌گذاری در مقر نخست‌وزیری و به شهادت رساندن رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر کشور، به اثبات رسید.

منافقین در مدت کوتاه عملیات در شهرها و روستاهایی که واردشده بودند، جنایت‌های وحشتناکی را مرتکب شدند و بسیاری از مردم غیرنظامی را به شکل فجیعی به قتل رساندند. یکی از این موارد، قتل‌عام در بیمارستانی در اسلام‌آباد کرمانشاه بود که زنان حامله را به بدترین شکل به قتل رساندند. نیروی‌های این سازمان به نوشته منابع مختلف، افراد مستقر در بیمارستان را قتل‌عام کرده و اجساد آنان را در محوطه بیمارستان به آتش کشیدند. پیش از آن کشتار در جریان تصرف شهر نیز رویداده بود. ایران ترابییکی از رزمندگان زن ایرانی حاضر در منطقه در خاطراتی شرح یکی از جنایات را این‌گونه تعریف می‌کند: «آن‌ها در اسلام‌آباد غرب روی زن حامله شرط‌بندی می‌کردند سپس شکم آن زن را پاره می‌کردند، نوزادش را بیرون می‌آوردند تا ببینند پسر است یا دختر. آن‌ها با حاج‌آقا طباطبایی همین کار را کردند. شکم زنش را بریدند بچه‌اش را بیرون آوردند سر آن جنین را بریدند. پس از دو ساعت آن زن داغدار را اعدام کردند. منافقین در اسلام‌آباد غرب همین کار را کردند، داعش نیز در این چند وقت نیز همین کار را انجام داد، این اتفاق در سوریه در عراق، اسلام‌آباد غرب و خرمشهر اتفاق افتاد.»

نیروهای وفادار منافقین در داخل کشور برنامه‌هایی برای شورش هم‌زمان با عملیات فروغ جاویدان داشتند. در زندان‌ها نیز این نیروها دست به انجام آشوب و شورش می‌زنند که نشان‌دهنده وجود عناصری است که همچنان برای خیانت به ایران لحظه‌شماری می‌کنند تا به خیال خود و با آتش زدن زندان‌ها و شروع شورش، با رسیدن منافقین به تهران، کار را یکسره کنند. در چنین اوضاع و احوالی حضرت امام(ره) بر مبنای دیدگاه فقهی خود از مسئولان مربوطه خواستند تا ضمن بررسی مجدد وضعیت منافقین در زندان، آن دسته از این افراد را که همچنان بر سر موضع خود تشخیص می‌دهند، به‌عنوان نیروهای داخلی یک سازمان محارب که با استفاده از فرصت، درصدد آشوبگری و تحریک دیگران به شورش هستند، اعدام کنند.

در حکم حضرت امام(ره) دراین‌باره چنین آمده است: " ازآنجاکه منافقین خائن به‌هیچ‌وجه به اسلام معتقد نبوده و هر چه می‌گویند از روی حیله و نفاق آن‌هاست و به اقرار سران آن‌ها از اسلام ارتداد پیداکرده‌اند، با توجه به محارب بودن آن‌ها و جنگ کلاسیک آن‌ها در شمال و غرب و جنوب کشور با همکاری‌های حزب بعث عراق و نیز جاسوسی آن‌ها برای صدام علیه ملت مسلمان ما و با توجه به ارتباط آنان با استکبار جهانی و ضربات ناجوانمردانهٔ آنان از ابتدای تشکیل نظام جمهوری اسلامی تاکنون، کسانی که در زندان‌های سراسر کشور بر سر موضع نفاق خود پافشاری کرده و می‌کنند، محارب و محکوم به اعدام می‌باشند و تشخیص موضوع نیز در تهران بارأی اکثریت آقایان حجت‌الاسلام نیری دامت افاضاته(قاضی شرع) و جناب آقای اشراقی(دادستان تهران) و نماینده‌ای از وزارت اطلاعات هست، اگرچه احتیاط در اجماع است و همین‌طور در زندان‌های مراکز استان کشور رأی اکثریت آقایان قاضی شرع، دادستان انقلاب و یا دادیار و نماینده وزارت اطلاعات لازم الاتباع می‌باشد، رحم بر محاربین ساده‌اندیشی است، قاطعیت اسلام در برابر دشمنان خدا از اصول تردیدناپذیر نظام اسلامی است، امیدوارم باخشم و کینه انقلابی خود نسبت به دشمنان اسلام رضایت خداوند متعال را جلب نمایید، آقایانی که تشخیص موضوع به عهده آنان است وسوسه و شک و تردید نکنند و سعی کنند اشداء علی الکفار باشند. تردید در مسائل قضایی اسلام انقلابی نادیده گرفتن خون پاک و مطهر شهدا می‌باشد. والسلام."

با اجرایی شدن فرمان امام خمینی(ره)، چند صد نفر از منافقین و وابستگان دیگر گروه‌های مسلح که همچنان به مشی مسلحانه علیه نظام اسلامی اعتقاد داشتند، اعدام شدند و صدها زندانی تواب هم آزادشده و به خانواده‌های خود پیوستند.

سال‌ها از سال 1367 و رویدادهای پس‌ازآن می‌گذرد و بسیاری از زوایای اقدام قاطع امام خمینی(ره) در برخورد با پدیده شوم منافقین می‌گذرد ولی پس از 28 سال نوار صوتی آیت‌الله منتظری با موضوع انتقاد وی از اعدام‌های سال 67 در حضور چند تن از مسئولین وقت قضایی و اطلاعاتی، منتشر می‌شود تا دوباره توسط مخالفان و دشمنان انقلاب و نظام جمهوری اسلامی، در بوق و کرنا شود. هرچند دشمنان از واقعه اعدام‌ها به‌عنوان سابقه سیاه و لکه ننگ حقوق بشری ایران یاد می‌کنند اما گذر تاریخ نشان می‌دهد این تصمیم قاطع، یکی از درخشنده‌ترین اقدامات تاریخی امام خمینی(ره) بود که مماشات و مصلحت‌اندیشی با آن می‌توانست تبعات بسیاری سنگینی برای آینده ایران داشته باشد.

امسال نیز شاهد بودیم در بحبوحه انتخابات، بار دیگر این ماجرا از سوی رسانه‌های بیگانه و حتی متأسفانه کاندیدای ریاست جمهوری به‌عنوان نقطه سیاه نظام معرفی شد.

اقدامی که می‌بایست از سوی مسئولان ارشد نظام در حمایت از فرمان رهبر کبیر انقلاب صورت می‌گرفت، جهت پیروزی در ماراتن انتخاباتی، ملعبه دست تعدادی از نامزدها شد و مجدد آتو دست دشمنان نظام جمهوری اسلامی ایران داد.

جانباز دفاع مقدس درباره‌ بخشش منافقان به خبرنگار ما گفت: منافقینی که به گناهشان اعتراف کرده و عمل صالح در پیش می‌گیرند، قابل‌بخشش‌اند اما هستند افرادی که نفاق در دل آن‌ها جا کرده و به‌صورت رویه عادی‌شان شده است که این افراد به‌هیچ‌وجه قابل اصلاح نیستند.

وجیهه خدامرادی این‌گونه افراد را همچون چوب‌های توخالی دانست که هر صدای غیر خود را، علیه خود می‌دانند.

این بانوی فعال اجتماعی با بیان اینکه مغفرت الهی از فاسق و منافق دور است، عنوان کرد: منافق خود را در لوای ظاهر ایمانی پنهان کرده و می‌خواهد اذهان عمومی و مردم را جلب کند.

ساسانی یکی از فعالان بسیج دانشجویی نیز تنکابن درباره‌ی موضوعات مطرح‌شده عنوان کرد: کسانی که نه فقاهت، نه امام(ره)، نه مردم و نه احساسات دینی را قبول داشتند، گمان می‌کنند اگر انقلابی در این کشور رخ دهد، حکومت وقف آن‌هاست.

وی با اشاره به اینکه پیامبر با «عبد‌الله بن ابی» منافق، خوش‌رفتاری کرد و او را مجازات نکرد؛ اینان انتظار دارند تا نظام اسلامی هم با منافقان خوش‌رفتاری کرده و به مجازاتشان نپردازد.

مقام معظم رهبری در بیاناتی خطاب به جوانان فرمودند:
«شما جوانان عزیز بدانید، در هرجایی که یک تظاهرات اسلامی یا انقلابی یا دینی از خودتان نشان می‌دهید، وقتی در مجالس دعا شرکت می‌کنید، وقتی در مجامع اعتکاف شرکت می‌کنید، وقتی در تظاهرات 22 بهمن شرکت می‌کنید، وقتی در روز قدس شرکت می‌کنید، وقتی مسؤولان کشور مثل رئیس‌جمهور و دیگران را مورداحترام قرار می‌دهید، از هر حرکتتان که نشان‌دهنده دین‌داری و علاقه‌مندی شما به انقلاب باشد، منافقین به خودشان می‌لرزند و ناراحت می‌شوند!

این‌ها همان کسانی هستند که با حرف‌های خود، با اظهارات خود، با موضع‌گیری‌های خود، با تبلیغات خود، احیاناً با دخالت خود در بعضی اغتشاش‌ها، دشمن خارجی را امیدوار می‌کنند و دشمن خارجی خیال می‌کند که حال باید به سمت تصرف ایران، تسلط بر ملت ایران و در هم شکستن مقاومت انقلاب ملت ایران بیاید. درواقع این‌ها مقصرند؛ این‌ها به دشمن روحیه می‌دهند».(1/2/79 رهبر انقلاب)

این نکته نباید فراموش شود که امروز غبار فتنه‌ و نفاق خارجی سال‌هاست که فرونشسته اما منافقین داخلی‌ای را می‌شناسیم که جز تعداد اندکی، از خباثت طینت آن‌ها مطلع نیستند و بنابراین امکان برخورد با این‌ها وجود ندارد.

بنابراین، تلاش و تکیه اصلی باید بر آگاه و هوشیار کردن مردم باشد تا از این طریق عملاً کارایی منافقین در فریب دادن مردم، از بین رود.

 

انتهای پیام/