حجتالاسلام نیکوکار در گفتوگو با آناج عنوان کرد؛
چرا امام حسن(ع) کریم آلالله نامیده شده است؟/ هیبت، سیادت و آقایی میراث پیامبر برای امام حسن(ع)
یک استاد دانشگاه گفت: تمامی انبیاء و اهل بیت مظهر کامل صفات الهی هستند ولی برخی از صفات در برخی از ائمه نمود بیشتری دارد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حجتالاسلام محمد نیکوکار در گفتوگو با خبرنگار گروه فرهنگی آناج در خصوص ضرورت توجه به فضایل ائمه علیهم السلام اظهار داشت: بحث بیان فضایل نباید تنها برای تلفظ باشد، زیرا گفتن دردی را دوا نمیکند بلکه فضایل حضرات معصومین باید گفته شود تا یاد بگیریم و به عمل بیاوریم، هر چند بیان و اشاعهی این صفات مطلوب است ولی مطلوبیت اصلی به خاطر این است که مقدمهی تحقق عمل است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, حجتالاسلام محمد نیکوکار در گفتوگو با خبرنگار گروه فرهنگی آناج در خصوص ضرورت توجه به فضایل ائمه علیهم السلام اظهار داشت: بحث بیان فضایل نباید تنها برای تلفظ باشد، زیرا گفتن دردی را دوا نمیکند بلکه فضایل حضرات معصومین باید گفته شود تا یاد بگیریم و به عمل بیاوریم، هر چند بیان و اشاعهی این صفات مطلوب است ولی مطلوبیت اصلی به خاطر این است که مقدمهی تحقق عمل است., آناج,وی با اشاره به صفات بارز امام حسن(ع)، ادامه داد: احسان مالی و کرامتهایی که در خصوص امام حسن مجتبی(ع) وجود دارد، معنای جامعی دارد در واقع این اندازهی احسان و کرامت مالی و مادی انزل مراتب احسان و کرامت آن حضرت است.
,این استاد دانشگاه گفت: تمامی ائمه(ع) مظهر اتم اسماء الله هستند یعنی اگر خداوند کریم است تمامی معصومین صاحب صفت احسان هستند و مظهریت این اسم را از خداوند دارند، اما گاهی اوقات یک صفت در یک معصوم بارزتر و ظاهرتر از سایر صفات آن معصوم است.
,احسان سه بار اموال در طول زندگی
, احسان سه بار اموال در طول زندگی, احسان سه بار اموال در طول زندگی,وی اذعان داشت: صفت کرامت در امام حسن مجتبی(ع) آنقدر زیاد بوده است که در طول عمر مبارک خود و یا سه مرتبه تمام مال خود را تقسیم کرده و همه را در راه خدا احسان کرده بود، این صفت شاید در سایر معصومین نیز وجود داشته باشد اما در امام دوم برجستهتر نمود دارد.
,معنای پیچیدهی احسان؛ از بخشش تا درک شدت حضور حق
, معنای پیچیدهی احسان؛ از بخشش تا درک شدت حضور حق, معنای پیچیدهی احسان؛ از بخشش تا درک شدت حضور حق,این خطیب خاطر نشان کرد: احسان و کرامت معنای گستردهتری دارد تا به جایی که معنای این واژه به قدری اوج میگیرد که به این حدیث پیامبر میرسد: "احسان این است که تو خدا را آنگونهای عبادت کنی که گویا او را میبینی و اگر تو او را نمیبینی او تو را میبیند" یعنی بندگی تا به این حد کیفیت برسد که به او بگویند او "محسن" است و در راه بندگی احسان میکند؛ معنای احسان در اینجا درک شدت حضور حقتعالی است.
,وی در توضیح اینکه کرامت یک مقام است، داشت، تشریح کرد: یکی از صفات الهی کریم است، اما اینکه این صفت در شخصی به ظهور رسیده شده آیا تنها از طریق کرامت مادی است؟
,کرامت یعنی درجه اعلای تقوا
, کرامت یعنی درجه اعلای تقوا, کرامت یعنی درجه اعلای تقوا,نیکوکار ادامه داد: مرحوم آیتالله سعادت پرور در جلد سوم کتاب نورهدایت کرامت را اینچنین معنی کرده است "مراد از کرامت اعلی درجهی تقواست که در کنف لطف الهی قرار گرفتن میباشد."
,وی در توضیح این عبارت اظهار داشت: هر مرتبهای از تقوا رتبهی مقابلی از کرامت دارد در واقع هر کسی در حد اعلای تقوا باشد در حد اعلای کرامت نیز قرار دارد، حد اعلای تقوا نیز به معنی قرار گرفتن در کنف لطف الهی است در واقع در این مرتبه آنچه مومن را احاطه میکند لطف خداست و دیگر خبری از وسوسههای شیطان وجود ندارد.
,کسانی که وسوسهی شیطان از آنها برداشته میشود
, کسانی که وسوسهی شیطان از آنها برداشته میشود, کسانی که وسوسهی شیطان از آنها برداشته میشود,این پژوهشگر مسائل دینی متذکر شد: قرآن مخلَصین را از دسته مؤمنانی برشمرده است که وسوسهی شیطان از آنها برداشته شده همچنین از شش طرف در لطف و توجه الهی قرار دارند، این حد اعلای تقواست، اما عصمت نیست.
,نیکوکار افزود: امام علی (ع) در نهج البلاغه و در توصیف صفات متقین فرمودهاند: "متقین کسانی هستند که چشم خود را از تمامی آنچه خداوند بر حرام کرده است، پوشاندهاند." یعنی نه تنها اینها گناه نمیکنند بلکه به طور کلی چشم پوشی از معصیت کردهاند، این میشود معنای کرامت و اعلای درجهی تقوا.
,
, این استاد دانشگاه تصریح کرد: نزدیکترین راه برای خودسازی و جامعه سازی مسئلهی نهادینه سازی محبت اهل بیت (ع) است، برای اینکه بتوانیم جامعه را انسانی بار بیاوریم محب انسانهای الهی باشیم، محبتی که همراه عمل است.
,وی یادآرو شد: بر اساس آنچه در روایات در خصوص اوصاف شیعه آمده است هیچ کدام از ما به معنای اصلی و واقعی شیعه نیستیم بلکه به ما میگفتند شما محب هستید، ما هم سالها بر این باور بودیم که محب اهل بیت(ع) هستیم اما اگر نگاهی داشته باشیم علما محبت را به گونهای دیگر وصف کردهاند.
,این خطیب تبریزی عنوان کرد: آیت الله سعادت پرور در یکی از آثار خود فرمودهاند ما یک اصل داریم به عنوان ریشه و یک فرع داریم به عنوان شاخه؛ محبت در واقع فرع شهود مقام ولایت است، یعنی نخست باید به قدری در مسیر تقوا، بندگی و محبت به اهل بیت(ع) خود را رشد دهیم که به مرتبهی درک شهود مقام ولایت برسیم همان ولایتی که با اذن خداوند دارند جهان را اداره میکنند.
,نیکوکار ادامه داد: ذکر مدایح، مناقب، مراثی و مصائب برای این است که این محبتهای ابتدایی که در حد علاقه و عاطفه است رشد کند تا برسیم به آنجا که محب واقعی باشیم.
,وی در خصوص حیای امام حسن مجتبی(ع) تاکید کرد: حیا از خدا، بندگان خدا و خود محصول معرفت است و انواع اقسامی دارد، در جلد 43 بهار الانوار نقل شده است که امام وارد آب فرات شد ولی بخشی از لباس را از تن در نیاورد، کسی که آنجا بود گفت ای امام کاش این لباس را هم درمیآوردید که امام خطاب کرد "این آب نیز ساکنانی دارد" ایشان نه تنها از خداوند که ناظر است، از جانداران دیگر نیز حیا داشتند.
,این پژوهشگر امور دینی در خصوص هیبت امام حسن مجتبی(ع) متذکر شد: نقل شده است که روزی حضرت زهرا(س) حسنین را نزد پیامبر اکرم(ص) برده و فرمودند اینها پسران شما هستند برای ایشان چیزی به ارث بگذارید، پیغمبر (ص) فرمودند "من برای حسن هیبت و سیادت و آقایی خود را به ارث میگذارم و برای حسین جرئت و جودوسخاوتم را" این هیبت، سیادت و آقایی رشد کرد و زمانی که ایشان به مقام امامت رسیدند این ویژگیها به اوج خود رسید تا جایی که سیدالشهدا در محضر امام حسن مجتبی(ع) حرفی نمیزدند.
,وی بیان داشت: مسئلهی محبت، کرامت و بخشندگی حضرت را چنین نقل کردهاند که روزی کنیزی گلی به ایشان هدیه کرد و امام در مقابل او را در راه خدا آزاد کرد، به ایشان گفتند در مقابل یک شاخه گل یک کنیز را آزاد کردید؟ که ایشان در پاسخ گفتند "خداوند ما را چنین ادب کرده است" که اگر وقتی هدیهای به ما داده شد بهتر و زیباتر از آن را برگردانیم. از آن گل بهتر و زیباتر این بود که آزادش کردم.
,این عالم دینی یادآور شد: اینها در مقابل کم زیاد می دهند به یک معنا این که کریم هستند همین است؛ حضرت معصومین عبد شکور هستند و تا بهترین بهترین ها را پاسخ ندهند این امت را رها نمیکنند. اگر قرار است ما هم از نفسانیات آزاد شویم باید یک قدم به سمت معصومین برویم.
,وی در خصوص حالات عبادی امام حسن(ع) متذکر شد: حضرات معصومین در حین نماز حالات خاصی داشتند، حالاتی که تنها از تکبیرهالاحرام آغاز نمیشد بلکه اینها مقدماتی در بیرون نماز داشت، میزرا اسماعیل دولابی میگوید اگر میخواهید در نماز حضور قلب داشته باشد در هنگام وضو دقت کنید؛ نقل شده است که وقتی امام حسن(ع) وضو میگرفت بدنش میلرزید و رنگش زرد میشد وقتی از ایشان سبب را سوال کردند حضرت فرمودند که سزاوار است که وقتی انسان میخواهد در مقابل رب العرش بیاستد رنگش زرد شود.
,حجتالاسلام نیکوکار در پایان افزود: ایشان هنگام ورود به مسجد دعایی را میخواندند با این مضمون که "خدایا مهمانت درب خانهات است، این خدای صاحب احسان گناهکار به سوی تو آمده است ای خدای کریم تمام زشتی های اعمالم را به خاطر زیباییهایی که نزد خودت هست ببخش"
]
ارسال دیدگاه