یاداشت/
خطر توطئه قومیتی به بهانه حادثه تروریستی تهران
حملات تروریستی مزدوران داعش در تهران که به شهادت 17 تن و مجروحیت 52 تن دیگر انجامید، بهانهای شد تا عناصر ضدانقلاب و بلندگوهای رسانههای خارجی پس از اعلام ماهیت تروریستها شروع به ملتهب کردن فضا خصوصا در غرب کشور با استفاده از تحریک عواطف مردم کنند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «دانشجویان بیدار»حملات تروریستی مزدوران داعش در تهران که به شهادت 17 تن و مجروحیت 52 تن دیگر انجامید، بهانهای شد تا عناصر ضدانقلاب و بلندگوهای رسانههای خارجی پس از اعلام ماهیت تروریستها شروع به ملتهب کردن فضا خصوصا در غرب کشور با استفاده از تحریک عواطف مردم کنند. اما واقعیت این است که تروریسم داعش شدیداً ضدقومیت و ضد ملیت است. اینگونه است که با هرگونه از تجلیات قومی و ملی به شدیدترین وجه برخورد میکند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دانشجویان بیدار,این مسئله به راحتی در ساختار و کارکرد سازمان داعش دیده میشود. داعش هویتهای همچون «کرد»، «بلوچ»، «لر»، «فارس»، «ترکمن»، «ترک» و… را به هیچ وجه به رسمیت نمیپذیرد. درواقع داعش و بسیاری ازگروههای تروریستی چون باشگاههای حرفهای فوتبال به دنبال جذب ابزار یا بازیکن هستند و اصولا به نژاد بازیکن و ابزار جذب شده توجهی ندارند و بیشتر به دنبال افرادی هستند که از لحاظ علم و آگاهی یا وضعیت اقتصادی در سطوح پایینی قرار داشته باشند. اساساً پروژۀ داعش پروژۀ ستیز با انواع هویتهای ملی و قومی و مذهبی است.
,اکنون نیز هیچ کردى نباید به خاطر اعمال تروریستى داعش شماتت شود یا اینکه احساس عذاب وجدان کند. تروریستها ربطى به مذهب و دین و زبان و قوم ندارند. اقدامات خشن یک فرد یا یک گروهى ربطى به یک جامعه بزرگ، به یک قوم و به یک آئین ندارد. ما هزاران هزار کرد و عرب داریم که در راه ایران از جان خود گذشتند، هزاران هزار شهید اهلسنت داریم و همزمان هزاران تروریست و خائن به ظاهرشیعه مانند منافقین داشتیم که هم در تهران و سایر شهرهاى کشور دست به حملات تروریستى مىزدند و هم در عملیات به اصطلاح «فروغ جاویدان» در کنار ارتش صدام به خاک میهن لشکر کشیدند.
,
گذشته از این؛ یکى از اصلىترین انگیزههاى حملات داعشىها هدف قراردادن اتحاد و یکپارچگى ملت ماست، ملتى که اقوام مختلفش، با زبانها و گویشها و مذاهب مختلفش همواره پای انقلاب ایستادهاند. این را مرور کوتاه تاریخ هم نشان مىدهد. تاریخ گواه این است که کُردهای ایران در راه سرنگونی صدام ملعون چه حلبچه ها که ندیدهاند. جنگ تمام شد اما در غرب بعد از ۲۹ سال هنوز جنگ زنده است و روزی را ندیدیم که مردم بر اثر انفجار مین شهید نشوند و مادرانی داغدار نشوند. اشک مادرانی که سالهاست چشم به راه فرزندانشان ماندهاند هنوز جاریست. در طول سالهای اخیر نیز پس از شرارتهای گروهک تروریستی پژاک در شمال غرب کشور، باز هم همین کُردها بودند که در کنار برادران پاسدار خود، سلاح به دست گرفتند و اگرچه خونشان بار دیگر ارتفاعات سر به فلک کشیده غرب را رنگین کرد، اما ثابت کردند که تا پای جان در راه کشور و اعتقاد خود میایستند. اکنون نیز باید مثل همیشه و بیشتر از گذشته همه با وحدت کلمه و عزم جزم یکصدا و همدل باشند تا نعمت بیبدیل امنیت پایدار در کشورمان بیش از پیش تداوم یابد.
نویسنده: حامد رحیمپور
,
]
ارسال دیدگاه