یادداشت؛
فراموش شدن "مردم" در دعوای جناح های سیاسی
آنچه در دعواهای سیاسی رخ می دهد گذر زمان و صرف انرژی عمومی برای اموراتی است که ارتباط مستقیم و یا حتی غیرمستقیمی با نیازهای بدنه جامعه ندارد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ یادداشت اختصاصی مرآت ؛ در علم فیزیک قانونی وجود دارد که به قانون پایستگی انرژی مشهور است. طبق این قانون انرژی نه به وجود می آید و نه از بین می رود بلکه از شکلی به شکل دیگر تغییر می کند. این قانون در مورد دعواهای سیاسی و گروهی نیز صدق می کند. به عبارتی می توان گفت در دعواهای سیاسی و جناحی نیز اتفاق جدیدی رخ نمی دهد بلکه از شکلی به شکل دیگر تغییر می یابد. یک روز بر سر کنسرت به مصاف هم می روند، یک روز بعد بر سر موضوع آب ، روزی بعد یک گروه از آقای x حمایت می کنند و گروهی دیگر از آقای y، جالب تر آنکه با پایان انتخابات، این دعواها نه تنها فروکش نمی کند بلکه شکل جدیدی یافته و ادامه می یابد. در این میان آنچه که تقریبا هیچ اهمیتی ندارد مشکلات مردم است که چشم امید به صاحبان قدرت از هر دو گروه دوخته اند و خیال می کنند از تنور این دعواها نانی برایشان گرم می شود. این روزها نیز شاهد شکل تازه ای از این دعواها هستیم که مشخص نیست آنچه از آن نصیب مردم می شود دقیقا چه چیزی است؟
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرآت,قانون پایستگی انرژی برای این موضوع نیز صادق است. دعوای گروههای سیاسی از انتخابات به موضوعی دیگر منتقل شده است و با وجود پارامترهای جدید و فریبنده که ممکن است بسیاری را مجذوب خود کند حرف تازه ای ندارد و در همان چارچوب تعریف می شود.
,من اما به صدها هزار و شاید میلیون ها کاربر فضای مجازی فکر می کنم که ساده انگارانه خود را در یکی از دو گروه مدعی تقسیم می کنند و با انگیزه فراوان به مصاف طرف مقابل می روند. ساعت ها برای موضوعی وقت می گذارند بدون آنکه بدانند انتهای این مصاف کجاست؟ هیچ کس هم سوال نمی کند مشکل مردم کجای چنین دعواهایی قرار دارد؟ از سویی دیگر خروجی این دعواها برای افزایش مهارت های اجتماعی و ارتقای آگاهی های عمومی چیست؟ این دعواها چقدر به تقویت قوه تفکر در جامعه کمک می کند؟ چند راهکار برای حل همان معضلی که در موردش نبرد جانانه انجام می گیرد ارائه شده است؟ آیا اغلب این نبردهای مجازی صرفا به "اعلام موضع قاطع" محدود نمی شود؟ و مهمتر از همه چند درصد مباحث مطروحه رابطه مستقیم با فضای پرحرارت و بعضا آشفته کف اجتماع دارد؟ آیا "مردم" در آن دیده می شوند؟ سهم آن پدر رنج دیده که بیشتر اوقات شرمنده فرندانش می شود از این جدال پرهیاهو چقدر است؟ آن مادری که به دو فرزند سرطانی یا معلول خود رسیدگی می کند چطور؟
,از سوی دیگر اگر بخواهیم کمی بدبینانه به این موضوع نگاه کنیم شاید بتوان گفت مجموعه یا مجموعه هایی با طراحی یا دامن زدن به چنین موضوعاتی تلاش می کنند افکار عمومی را از موضوع یا موضوعاتی که احتمالا در همان مقطع زمانی در حال وقوع است دور کنند یا آنکه موضوعات اصلی را که ممکن است سوالات پیاپی و گسترده توده ها مردم را در پی داشته باشد به حاشیه رانده و خود را از موضع پاسخگویی در قبال عملکردها و اقداماتشان نجات دهند.
,کوتاه سخن آنکه آنچه در این میان اتفاق افتاده است گذر زمان و صرف انرژی عمومی برای اموراتی است که همانطور که بیان شد ارتباط مستقیم و یا حتی غیرمستقیمی با نیازهای بدنه جامعه ندارد.
,در این میان ضروری است آن دسته از فعالان شبکه های اجتماعی و فضای مجازی که با مردم پیوند محکم تری داشته و ارتباط چندانی با ساختارهای قدرت دو طرف دعوا ندارند از زاویه جدیدی به موضوعات بنگرند و با تفکیک تحلیل های خود از دو گروه عمده سیاسی کشور به آگاه سازی اجتماعی پیرامون ابعاد و لایه های پنهان اینگونه دعواها بپردازند.
,مسعود تبریزی
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه