یادداشت/
درد و دلی از جنس مردم یک شهر
می خواهم از مردم یک شهری بگویم که دومین شهر پرجمعیت استان اردبیل و بیشترین فاصله را تا مرکز استان دارند اما از نبود یک بیمارستان تخصصی با تجهیزات مناسب محروم است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آران مغان، می خواهم از مردم یک شهری بگویم که دمای 40 درجه به بالا را تجربه می کنند ولی تعرفه برق مصرفیشان عادی محاسبه می شود. شهری که دومین شهر پرجمعیت استان و بیشترین فاصله را تا مرکز استان دارند اما از نبود یک بیمارستان تخصصی با تجهیزات مناسب محروم است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آران مغان,می خواهم از مردم یک شهری بگویم که راههای مواصلاتیشان به دلیل ناایمن و نامناسب بودن به قتلگاه مشهور است.از مردم شهری که کنار یکی از پرآب ترین رودخانه های کشور زندگی می کنند ولی بیشتر ساکنان آن از بی آبی رنج می برند.
,از مردم یک شهری بگویم که اولین و قدیمی ترین فرودگاه استان را دارند اما چند ساله به دلیل تعطیلی به بهانه مرمت و بازسازی هنوز ازش بی خبرند. از مردم یک شهری که منطقه قطب کشاورزی استان و حتی کشور را دارند اما کشاورزانش از بی برنامگی مسٸولانشان رنج می برند.
,می خواهم از مردم یک شهری بگویم که شهرشان علیرغم داشتن پتانسیل گردشگری به دلیل نبودن زیر ساخت های لازم از گردشگر یا همان مسافر محروم است.
,می خواهم از مردم یک شهری بگویم که منطقه شان از نظر جغرافیایی بهترین موقعیت و امن ترین مرز کشور را با همسایه دارند اما هیچ بهره ای ازش برده نمی شود.
,راستی این درد و دل ها چقد برایمان آشناست؟ آری، درست حدس زدید این ها درد و دل یک فرد یا شخص خاصی نیست. این ها فقط گوشه ای از درد و دل های مردم نجیب و مهربان و زحمتکش یک شهر است و ان شهری نیست به جز شهر پارس اباد مغان
,آقایان مسٸولی که خود را دلسوز مردم می دانید... میشه بگین دقیقا کجایین؟... دقیقا کجایین؟
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه