یادداشت/
پایان تلخ یا تلخی بی پایان؟
قرارداد نفتی اخیر با توجه به تأکید بسیاری از کارشناسان راجع به ظرفیتهای ملی صنعت نفت کشور با شرکت فرانسوی توتال بسته شد و عملا عبارت "نگاه به درون" به حاشیه رفت.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مشهدپیام، زندگی ما و برنامههای آن از این تههای تلخ بسیار دارد چراکه ناشیگری، سوء مدیریت و لجاجت برای پذیرفتن تجربه دیگران در تصمیمگیریهای ریز و درشت موج میزند و البته باید این مهم را در نظر داشت که این تصمیمی که ما را به ته تلخ سوق میدهد، سبب آسیب دیگران را فراهم نسازد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مشهدپیام,اتکای به توان داخلی نیروهای کشور در زمینههای مختلف هرچند امکان دارد که این سوء ظن را ایجاد کند که نتوانند کار را به ثمر برسانند ولی از ابتدای انقلاب اسلامی و حتی قبل از انقلاب هر جا که به ظرفیت و فکر ایرانی با تمام واکنشهای منفی داخلی و خارجی توجه شد مسئولان امر نتیجه لازم و طلوب را دریافت کردند.
,متأسفانه در نظر غالب مسئولان، اعتماد به تولید ملی بنا به دلایل مختلف محلی از اعراب ندارد و عملا این اعتماد را ته تلخ خیار میدانند و هیچ گاه خوردن این خیار را از سمت تلخش شروع نمیکنند و به دنبال تهها، و طرحهای و معاملههای به زعم خود شیرین با بیگانگان دارند و از این مهم غافلند که این شیرینی به تلخی بدعهدی میانجامد.
,تجربه تلخ کار کردن با بیگانگان در تمامی اعصار این مرز و بوم باید همیشه سرلوحه کار مسئولان قرار گیرد و سؤال اصلی اینجا مطرح است که در کدام دوره از حکومتهای ایران، بیگانگان تجربه همکاری خوبی از خود به جا گذاشتهاند؟
,سابقه همکاری ایران با شرکتی که بارها در مواقع حساس دست کشور را اصطلاحا در پوست گردو گذاشته و میلیاردها دلار به اقتصاد این کشور صدمه زده و همچنین در یک مورد اسناد نفتی و صنعتی این کشور را به سایر کشورها تسلیم کرده است، جای اعتماد به این شرکت متزلزل میکند.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه