یادداشت/
راه حل بحران کم آبی
از آنجا که بحران آب یک معظل بزرگ و کلیدی و بسیار مهم در بخش های وسیعی از کشور ما می باشد؛ به یادآوری چند نکته تاثیرگذار بر کم کردن و حل این بحران اشاره نماید.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از آفتاب ری؛ بشر قرن ها بدون تکنولوژی و انرژی های نفت، برق، گاز، مخابرات و … می زیسته است. اما هیچ زمان بدون آب قادر به زندگی نبوده و نخواهد بود. آب، مایه حیات است؛ پس نبود آن فاجعه ای عظیم به همراه دارد.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, آفتاب ری؛,مقاله فوق سعی بر آن دارد از آنجا که بحران آب یک معظل بزرگ و کلیدی و بسیار مهم در بخش های وسیعی از کشور ما می باشد؛ به یادآوری چند نکته تاثیرگذار بر کم کردن و حل این بحران اشاره نماید.
همان طور که می دانیم کشور ما در کمربند کم آب و کم بارش کره زمین قرار گرفته است و همین موضوع و عدم مدیریت صحیح مصرف آب به ویژه در بخش کشاورزی در طول سالیان گذشته به گسترده تر شدن این معظل دامن زده است که با فرآیند پیش آمده و خشک شدن سفره های آب زیرزمینی می طلبد سریع تر نسبت به مدیریت و رعایت کردن نکات حل این بحران توجه نماییم.
همانا با این بحران در آینده ای نه چندان دور شاهد معضلات بیشتر و تاثیرگذارتر در بخش های مختلف به خصوص بخش کشاورزی خواهیم بود.
در ادامه برای رعایت بیشتر مصرف آب به نکاتی تاثیر گذار می پردازیم و از آنجا که درصد بیشتری از مصرف، در بخش کشاورزی است می طلبد که ابتدا این بخش را تحت بررسی قرار دهیم.
الف: “مصرف آب در بخش کشاورزی”
۱- آبیاری اضافه و چند باره توسط کشاورزان: بسیار مشاهده می گردد که محصول کاشته شده بعنوان مثال ۱۵ روز قبل آبیاری شده است و حدود ۱۵روز بعد نیاز به آبیاری مجدد دارد؛ اما برخی از کشاورزان به دلایل گوناگون از جمله کم اطلاعی از نحوه صحیح و به موقع آبیاری یا فرض بر این که اگر محصول آب بیشتری مصرف کند بازدهی و کیفیت بیشتری خواهد داشت، اقدام به آبیاری زودهنگام می کنند؛ مثلا ۵ روز زودتر اقدام به آبیاری می شود و این فرایند در طول دوران کاشت تا برداشت، چندین بار تکرار می گردد و ممکن است محصول یک یا چند آبیاری مازاد شود. (البته این فرایند نسبت به موقعیت جغرافیایی و نوع محصول، متغیر می باشد)
۲- به هدر رفتن آب (پلت و خل) در هنگام آبیاری: ریزش آب به زمین ها و کانال های مجاور به دلایل گوناگون از جمله (به دلیل سرکشی و کنترل نکردن آبیار و یا سنگین بودن آب هنگام آبیاری)؛ همچنین عدم مرزبندی درست زمین (به دلیل کاهلی و خطای انسانی، کمبود امکانات و ابزار آلات کشاورزی لازم، خاک سست و… ).
۳- ماندن زیاد و طولانی مدت آب بر روی زمین: این مورد هم بسیار دیده می شود که محصولی به روش های مختلف آبیاری (سنتی و مدرن، قطره ای، بارانی و …) آبیاری شده است و محصول کاملا سیراب شده است. اما به دلایلی از جمله (بهتر شدن کمیت و کیفیت محصول با آبیاری بیشتر، و یا سهل انگاری) آب از روی محصول قطع نشده و گاه ساعت ها آب بر روی زمین مانده و پخش شده است. ۴- طولانی بودن مسیرهای آبرسانی به زمین: در بخش های زیادی از سرزمینمان متاسفانه هنوز روش رساندن آب به زمین به روش های سنتی و قدیمی جوی های خاکی می باشد که آب بسیاری در آن هدر می رود.
۵- خراب بودن دریچه های آب در کانال های آبرسانی: بسیاری از دریچه ها در کانال های آب یا از اول درست طراحی و ساخته نشده است و یا بعد از چند سال خراب و فرسوده شده است که باعث گذشتن آب از آن می شود و آب به زمین های لم یزرع و بی نیاز به آبیاری و یا کانال های دیگر وارد می شود که باعث هدر رفت بسیار زیاد آب می شود.
۶- آبیاری در ساعات گرم روز: جدای از موارد غیر قابل اجتناب، در بسیاری موارد امکان آبیاری در ساعات عصر تا صبحگاهان، امکان پذیر است اما متاسفانه بسیاری از کشاورزان در ساعات گرم روز اقدام به آبیاری می نمایند که به دلیل تشنه و گرم بودن زمین و محصول به ویژه در فصل تابستان و مناطق گرمسیری منجر به آب بری بیشتر و تبخیر بیشتر آب می شود.
۷- کم کاری نیروی انسانی جهت نظارت مداوم ابزارآلات آبیاری و آبرسانی (عدم ترکیدگی و سوراخ بودن لوله، خراب شدن آبپاش،دریچه و…) در طول ساعات آبیاری.
انتهای پیام/
مقاله فوق سعی بر آن دارد از آنجا که بحران آب یک معظل بزرگ و کلیدی و بسیار مهم در بخش های وسیعی از کشور ما می باشد؛ به یادآوری چند نکته تاثیرگذار بر کم کردن و حل این بحران اشاره نماید.
همان طور که می دانیم کشور ما در کمربند کم آب و کم بارش کره زمین قرار گرفته است و همین موضوع و عدم مدیریت صحیح مصرف آب به ویژه در بخش کشاورزی در طول سالیان گذشته به گسترده تر شدن این معظل دامن زده است که با فرآیند پیش آمده و خشک شدن سفره های آب زیرزمینی می طلبد سریع تر نسبت به مدیریت و رعایت کردن نکات حل این بحران توجه نماییم.
همانا با این بحران در آینده ای نه چندان دور شاهد معضلات بیشتر و تاثیرگذارتر در بخش های مختلف به خصوص بخش کشاورزی خواهیم بود.
در ادامه برای رعایت بیشتر مصرف آب به نکاتی تاثیر گذار می پردازیم و از آنجا که درصد بیشتری از مصرف، در بخش کشاورزی است می طلبد که ابتدا این بخش را تحت بررسی قرار دهیم.
الف: “مصرف آب در بخش کشاورزی”
۱- آبیاری اضافه و چند باره توسط کشاورزان: بسیار مشاهده می گردد که محصول کاشته شده بعنوان مثال ۱۵ روز قبل آبیاری شده است و حدود ۱۵روز بعد نیاز به آبیاری مجدد دارد؛ اما برخی از کشاورزان به دلایل گوناگون از جمله کم اطلاعی از نحوه صحیح و به موقع آبیاری یا فرض بر این که اگر محصول آب بیشتری مصرف کند بازدهی و کیفیت بیشتری خواهد داشت، اقدام به آبیاری زودهنگام می کنند؛ مثلا ۵ روز زودتر اقدام به آبیاری می شود و این فرایند در طول دوران کاشت تا برداشت، چندین بار تکرار می گردد و ممکن است محصول یک یا چند آبیاری مازاد شود. (البته این فرایند نسبت به موقعیت جغرافیایی و نوع محصول، متغیر می باشد)
۲- به هدر رفتن آب (پلت و خل) در هنگام آبیاری: ریزش آب به زمین ها و کانال های مجاور به دلایل گوناگون از جمله (به دلیل سرکشی و کنترل نکردن آبیار و یا سنگین بودن آب هنگام آبیاری)؛ همچنین عدم مرزبندی درست زمین (به دلیل کاهلی و خطای انسانی، کمبود امکانات و ابزار آلات کشاورزی لازم، خاک سست و… ).
۳- ماندن زیاد و طولانی مدت آب بر روی زمین: این مورد هم بسیار دیده می شود که محصولی به روش های مختلف آبیاری (سنتی و مدرن، قطره ای، بارانی و …) آبیاری شده است و محصول کاملا سیراب شده است. اما به دلایلی از جمله (بهتر شدن کمیت و کیفیت محصول با آبیاری بیشتر، و یا سهل انگاری) آب از روی محصول قطع نشده و گاه ساعت ها آب بر روی زمین مانده و پخش شده است. ۴- طولانی بودن مسیرهای آبرسانی به زمین: در بخش های زیادی از سرزمینمان متاسفانه هنوز روش رساندن آب به زمین به روش های سنتی و قدیمی جوی های خاکی می باشد که آب بسیاری در آن هدر می رود.
۵- خراب بودن دریچه های آب در کانال های آبرسانی: بسیاری از دریچه ها در کانال های آب یا از اول درست طراحی و ساخته نشده است و یا بعد از چند سال خراب و فرسوده شده است که باعث گذشتن آب از آن می شود و آب به زمین های لم یزرع و بی نیاز به آبیاری و یا کانال های دیگر وارد می شود که باعث هدر رفت بسیار زیاد آب می شود.
۶- آبیاری در ساعات گرم روز: جدای از موارد غیر قابل اجتناب، در بسیاری موارد امکان آبیاری در ساعات عصر تا صبحگاهان، امکان پذیر است اما متاسفانه بسیاری از کشاورزان در ساعات گرم روز اقدام به آبیاری می نمایند که به دلیل تشنه و گرم بودن زمین و محصول به ویژه در فصل تابستان و مناطق گرمسیری منجر به آب بری بیشتر و تبخیر بیشتر آب می شود.
۷- کم کاری نیروی انسانی جهت نظارت مداوم ابزارآلات آبیاری و آبرسانی (عدم ترکیدگی و سوراخ بودن لوله، خراب شدن آبپاش،دریچه و…) در طول ساعات آبیاری.
انتهای پیام/
مقاله فوق سعی بر آن دارد از آنجا که بحران آب یک معظل بزرگ و کلیدی و بسیار مهم در بخش های وسیعی از کشور ما می باشد؛ به یادآوری چند نکته تاثیرگذار بر کم کردن و حل این بحران اشاره نماید.
,همان طور که می دانیم کشور ما در کمربند کم آب و کم بارش کره زمین قرار گرفته است و همین موضوع و عدم مدیریت صحیح مصرف آب به ویژه در بخش کشاورزی در طول سالیان گذشته به گسترده تر شدن این معظل دامن زده است که با فرآیند پیش آمده و خشک شدن سفره های آب زیرزمینی می طلبد سریع تر نسبت به مدیریت و رعایت کردن نکات حل این بحران توجه نماییم.
,همانا با این بحران در آینده ای نه چندان دور شاهد معضلات بیشتر و تاثیرگذارتر در بخش های مختلف به خصوص بخش کشاورزی خواهیم بود.
,در ادامه برای رعایت بیشتر مصرف آب به نکاتی تاثیر گذار می پردازیم و از آنجا که درصد بیشتری از مصرف، در بخش کشاورزی است می طلبد که ابتدا این بخش را تحت بررسی قرار دهیم.
,الف: “مصرف آب در بخش کشاورزی”
,۱- آبیاری اضافه و چند باره توسط کشاورزان: بسیار مشاهده می گردد که محصول کاشته شده بعنوان مثال ۱۵ روز قبل آبیاری شده است و حدود ۱۵روز بعد نیاز به آبیاری مجدد دارد؛ اما برخی از کشاورزان به دلایل گوناگون از جمله کم اطلاعی از نحوه صحیح و به موقع آبیاری یا فرض بر این که اگر محصول آب بیشتری مصرف کند بازدهی و کیفیت بیشتری خواهد داشت، اقدام به آبیاری زودهنگام می کنند؛ مثلا ۵ روز زودتر اقدام به آبیاری می شود و این فرایند در طول دوران کاشت تا برداشت، چندین بار تکرار می گردد و ممکن است محصول یک یا چند آبیاری مازاد شود. (البته این فرایند نسبت به موقعیت جغرافیایی و نوع محصول، متغیر می باشد)
,۲- به هدر رفتن آب (پلت و خل) در هنگام آبیاری: ریزش آب به زمین ها و کانال های مجاور به دلایل گوناگون از جمله (به دلیل سرکشی و کنترل نکردن آبیار و یا سنگین بودن آب هنگام آبیاری)؛ همچنین عدم مرزبندی درست زمین (به دلیل کاهلی و خطای انسانی، کمبود امکانات و ابزار آلات کشاورزی لازم، خاک سست و… ).
,۳- ماندن زیاد و طولانی مدت آب بر روی زمین: این مورد هم بسیار دیده می شود که محصولی به روش های مختلف آبیاری (سنتی و مدرن، قطره ای، بارانی و …) آبیاری شده است و محصول کاملا سیراب شده است. اما به دلایلی از جمله (بهتر شدن کمیت و کیفیت محصول با آبیاری بیشتر، و یا سهل انگاری) آب از روی محصول قطع نشده و گاه ساعت ها آب بر روی زمین مانده و پخش شده است. ۴- طولانی بودن مسیرهای آبرسانی به زمین: در بخش های زیادی از سرزمینمان متاسفانه هنوز روش رساندن آب به زمین به روش های سنتی و قدیمی جوی های خاکی می باشد که آب بسیاری در آن هدر می رود.
,۵- خراب بودن دریچه های آب در کانال های آبرسانی: بسیاری از دریچه ها در کانال های آب یا از اول درست طراحی و ساخته نشده است و یا بعد از چند سال خراب و فرسوده شده است که باعث گذشتن آب از آن می شود و آب به زمین های لم یزرع و بی نیاز به آبیاری و یا کانال های دیگر وارد می شود که باعث هدر رفت بسیار زیاد آب می شود.
,۶- آبیاری در ساعات گرم روز: جدای از موارد غیر قابل اجتناب، در بسیاری موارد امکان آبیاری در ساعات عصر تا صبحگاهان، امکان پذیر است اما متاسفانه بسیاری از کشاورزان در ساعات گرم روز اقدام به آبیاری می نمایند که به دلیل تشنه و گرم بودن زمین و محصول به ویژه در فصل تابستان و مناطق گرمسیری منجر به آب بری بیشتر و تبخیر بیشتر آب می شود.
,۷- کم کاری نیروی انسانی جهت نظارت مداوم ابزارآلات آبیاری و آبرسانی (عدم ترکیدگی و سوراخ بودن لوله، خراب شدن آبپاش،دریچه و…) در طول ساعات آبیاری.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه