چرا ما باید کاسه داغتر از آش باشیم؟!

با فرا رسیدن روز قدس شاهد برخی سؤالها مانند چرا به فلسطین کمک کنیم؟ چرا ما کاسه داغ تر از آش باشیم، چرا خود عربها به آنها کمک نمی کنند؟ و از این قبیل سؤالات در دهان عده ای می چرخد و در این عصر، فضای مجازی هم در شعله این شبهه ها می دمد.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از دیارآفتاب برای پاسخ به این سؤالات فارغ از هرگونه جواب سلیقه ای باید ببینیم دین ما چه سیاستی و راهبردی را در مقابل این گونه حوادث اتخاذ کرده است؟

, شبکه اطلاع رسانی دانا, دیارآفتاب, برای پاسخ به این سؤالات فارغ از هرگونه جواب سلیقه ای باید ببینیم دین ما چه سیاستی و راهبردی را در مقابل این گونه حوادث اتخاذ کرده است؟,

ما به عنوان یک مسلمان مؤمن باید با رجوع به قرآن و سنت رسول خدا(ص) تکلیف خود را در مقابل حوادث این چنینی مشخص کنیم.

فریاد خواهی مظلوم

, فریاد خواهی مظلوم, فریاد خواهی مظلوم,

خداوند در وصف مؤمنان راستین مى‏فرماید: «و کسانى که هر گاه ستمى به آنان رسد، تسلیم ظلم نمى‏ شوند و از دیگران یارى مى‏ طلبند» «وَ الَّذِینَ إِذا أَصابَهُمُ الْبَغْىُ هُمْ یَنْتَصِرُونَ» (الشوری: ۳۹).

ناگفته پیداست، در برابر وظیفه «انتصار» در مقابل ستم، دیگران نیز وظیفه یارى کردن دارند، چرا که یارى طلبیدن، بدون یارى کردن لغو و بیهوده است، در حقیقت هم مظلوم موظف به مقاومت در برابر ظالم و فریاد بر آوردن است، و هم مؤمنان دیگر، موظف به پاسخگوئى او هستند، همان گونه که در آیه ۷۲ سوره «انفال» مى‏خوانیم: وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوکُمْ فِى الدِّیْنِ فَعَلَیْکُمُ النَّصْرُ: «هر گاه آنها از شما براى حفظ دین خود یارى بطلبند بر شما است که آنها را یارى کنید».

این برنامه مثبت و سازنده، به ظالمان هشدار مى‏ دهد که اگر دست به ستم بیالایند، مؤمنان ساکت نمى‏ نشینند، و در برابر آنها به پا مى‏ خیزند، و هم به مظلومان اعتماد مى‏ بخشد، که اگر استغاثه کنند دیگران به یارى آنها مى‏ شتابند.[۱]

, [۱],

مرام پیشوای آئین یهود

, مرام پیشوای آئین یهود, مرام پیشوای آئین یهود,

عده ای از اشرار و اوباش که به هیچ یک آئین ابراهیم (ع) پایبند نیستند و به دروغ خود را یهود می دانند وارد سرزمین مسلمانان شده و به آتش افروزی و جنایت می پردازند.

اگر اینها خود را پیروان واقعی یهود می دانند موسای کلیم پیامبر یهودیان در مقابل ظلم یکی از فرعونیان بر یک شخص یهودی در مصر طاقت نیاورد و با او درگیر شده و در نهایت این دفاع به قتل آن ظالم منجر شد. (وَ قَتَلْتَ نَفْساً فَنَجَّیْناکَ مِنَ الْغَمِّ)(طه:۴۰) حضرت موسی (ع) عواقب این امر را به جان خرید و از شهر مصر آواره شد و در سرزمین مدین در پناه نبی خدا حضرت شعیب (ع) چند سالی به زندگی خود ادامه داد.

اینست مرام رهبر یهودیان، یعنی دفاع از مظلوم نه اینکه ظالم باشی و به کودک و زن و پیر و جوان رحم نکنی و چندین سال عرصه را بر ساکنان فلسطین تنگ کرده باشی و پیرو فرعون باشی و از هیچ ظلمی دریغ نکنی.

مرام دین اسلام

, مرام دین اسلام, مرام دین اسلام,

یک دستور زیبا و انسانى در آیه شریفه نهم سوره حجرات می بینیم که هر گاه دو طایفه، یا دو گروه، یا دو کشور اسلامى، به جان هم بیفتند و با یکدیگر درگیر شوند، وظیفه سایر مسلمین این است که اختلافات آنها را بر طرف نموده و صلح و آشتى را در بین آنها برقرار نمایند. و اگر یکى از آنها کوتاه نیامد، و دست از ظلم و تجاوز و تعدّى برنداشت، و على رغم آمادگى طرف مقابل براى صلح، همچنان به هجوم و یورش خود ادامه داد، از دیدگاه اسلام «باغى» شمرده مى‏ شود. در اینجا اسلام به مسلمانان اجازه مى‏ دهد که به جنگ «گروه باغى» بروند و با او جهاد ابتدایى کنند؛ هر چند او با ما کارى نداشته باشد و طرف درگیرى ما نباشد.

اسلام نمى‏ پسندد که گروهى بر گروه دیگر ظلم کنند و ما فقط نظاره‏گر باشیم. بلکه به ما دستور مى‏ دهد به یارى مظلوم بشتابیم.

حال اگر این باغی غیر مسلمان باشد و به حق مسلمانان تعدّی و تجاوز کند به طریق اولی باید به کمک مسلمانی بشتابیم و در این امر کوتاهی نکنیم.

یکى از شعارهاى اساسى و ریشه‏دار اسلامى برادری مؤمنان با یکدیگر است «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَهٌ»(حجرات:۱۰).

روى این اصل مهم اسلامى مسلمانان از هر نژاد و هر قبیله، و داراى هر زبان و هر سن و سال، با یکدیگر احساس عمیق برادرى مى‏کنند، هر چند یکى در شرق جهان زندگى کند، و دیگرى در غرب.

بنا به فرموده حضرت محمد (ص) یکی از حقوق سی گانه مؤمن بر برادر مؤمن اینست که در یارى او بکوشد خواه ظالم باشد یا مظلوم: اما یارى او در حالى که ظالم باشد به این است که او را از ظلمش باز دارد، و در حالى که مظلوم است به این است که او را در گرفتن حقش کمک کند.[۲]

, [۲],

مرام شیعه

, مرام شیعه, مرام شیعه,

امیرالمؤمنین علی علیه السلام پیشوای شیعیان می فرماید: «دشمنِ ظالم و یارِ مظلوم باشید» (کُونا لِلْظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً). [۳]

, [۳],

«به خدا سوگند داد مظلوم را از ظالمش مى‏ستانم و افسار ظالم را مى‏کشم تا او را به آبشخور حق وارد سازم هر چند از این کار ناخشنود باشد!» (وَایْمُ اللَّهِ لَأُنْصِفَنَّ الْمَظْلُومَ مِنْ ظَالِمِهِ، وَلَأَقُودَنَّ الظَّالِمَ بِخِزَامَتِهِ حَتَّى‏ أُورِدَهُ مَنْهَلَ الْحَقِّ وَإنْ کَانَ کَارِهاً).

مولای متقیان با صدای بلند فریاد بر می آورد: « به خدایى که دانه را شکافته و انسان را آفریده، سوگند! اگر به خاطر حضور حاضران و توده‏هاى مشتاق بیعت کننده و اتمام حجّت بر من به خاطر وجود یار و یاور، نبود و نیز به خاطر عهد و پیمانى که خداوند از دانشمندان و علماى (هر امّت) گرفته که: «در برابر پرخورى ستمگر و گرسنگى ستمدیده و مظلوم سکوت نکنند!»، مهار شتر خلافت را بر پشتش مى‏افکندم (و رهایش مى‏نمودم) و آخرینش را به همان جام اوّلینش سیراب مى‏ کردم و در آن هنگام در مى‏یافتید که ارزش این دنیاى شما (با همه زرق و برقش که براى آن سر و دست مى‏شکنید) در نظر من از آب بینى یک بز کمتر است».

, ,

استحکامات دفاعی در خارج از مرزها

, استحکامات دفاعی در خارج از مرزها, استحکامات دفاعی در خارج از مرزها,

سیاستی که امیرالمؤنین علیه السلام در مقابله با دشمنان برای مسلمانان ترسیم می کند دفاع هوشمندانه در مقابل دشمنان در خارج از مرزهاست، « آگاه باشید! من، شب و روز، پنهان و آشکار، شما را به مبارزه با این گروه (معاویه و حاکمان شام) فرا خواندم و گفتم پیش از آن که آنها با شما نبرد کنند، با آنان بجنگید (و به استقبال آنها به بیرون مرزها بروید) به خدا سوگند! هر زمان، قوم و ملّتى در درون خانه‏اش، مورد هجوم دشمن قرار گرفته، ذلیل و خوار شده است، امّا شما، هر کدام، مسئولیت را به گردن دیگرى انداختید و دست از یارى هم برداشتید تا آن که مورد هجوم پى در پى دشمن واقع شدید و سرزمین‏هایتان از دست رفت. (اکنون بشنوید یکى از فرماندهان لشکر غارتگر شام) اخو غامد (سفیان بن عوف- از قبیله بنى غامد-) به شهر انبار، حمله کرده و لشکر او، وارد آن شهر شده‏اند و حسّان بن حسّان بکرى (فرماندار و نماینده من) را کشته و مرزبانان شما را از آن سرزمین بیرون رانده است. به من خبر رسیده است که یکى از آنها، به خانه زن مسلمان و زن غیر مسلمان دیگرى که در پناه اسلام جان و مالش محفوظ بوده، وارد شده و خلخال و دستبند و گردن بندها و گوشواره‏ هاى آنان را از تنشان بیرون آورده است، در حالى که هیچ وسیله‏اى براى دفاع از خود، جز گریه و زارى و التماس نداشته‏ اند! آنها (بعد از این همه جنایات)، با غنائم فراوانى، به شهر و دیار خود بازگشته‏ اند بى آن که حتى یک نفر از آنان آسیب ببیند یا خونى از آنها ریخته شود. اگر به خاطر این حادثه (بسیار دردناک)، مسلمانى از شدّت تأسّف و اندوه بمیرد، ملامتى بر او نیست، بلکه به نظر من، سزاوار است.[۴]

, [۴],

با این بیان بر ما واجب است علاوه بر راندن صهیونیست از سرزمین فلسطین باید دشمن را نابود یا به خارج از مرزهای اسلامی عقب برانیم تا آرزوی نیل تا فرات خود را به گور ببرد.

[۱] . نمونه، ج‏۲۰، ص۴۹۰

[۲] . من هدى القرآن، ج‏۱۳، ص: ۴۰۰؛ بحار الأنوار، ج ۷۴، ص ۲۳۶

[۳] . مستدرک، ج۱۲، ص۱۸۰؛ بحار الانوار، ج۴۲، ص۲۵۶ و ج ۹۷، ص ۹۰؛ شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید، ج ۱۷، ص ۵

[۴] . پیام امام امیرالمؤمنین علیه‏السلام، ج‏۲، ص۱۴۸