وقتی صدای شجریان دغدغه اصلی یک روزنامه اصلاح طلب می شود
همایون شجریان که یکی از عناصر حامی فتنه گرانِ سال ۸۸ است و این مطلب بر هیچ انسان صاحب اندیشه ای مبهم نیست؛ این روزها به دغدغه اصلی و یکی از مشکلات مثلا اجتماعی روزنامه اعتماد تبدیل شده که از جمله مطالبه های منطقی خود، حضور وی در برنامه های تلویزیونی چون ماه عسل و پخش ربنای معروف او است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل ازآفتاب ری؛ همایون شجریان که یکی از عناصر حامی فتنه گرانِ سال ۸۸ است و این مطلب بر هیچ انسان صاحب اندیشه ای مبهم نیست؛ این روزها به دغدغه اصلی و یکی از مشکلات مثلا اجتماعی روزنامه اعتماد تبدیل شده که از جمله مطالبه های منطقی خود، حضور وی در برنامه های تلویزیونی چون ماه عسل و پخش ربنای معروف او است.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, آفتاب ری؛ ,در ابتدای این مطلب که در روزنامه اعتماد منتشر شده ابتدا عملکرد رسانه ملی را به باد انتقاد گرفته و در ادامه هم با نگاهی طلبکارانه حضور شجریان، چهره هنری که بخاطر عدم بینش سیاسی مورد سوء استفاده مکرر بیگانگان قرار گرفته است را مطالبه می کند.
,در ادامه بخش هایی از این یادداشت را می خوانیم:
,«یکی از مصادیق شاخص بی اعتنایی به مطالبات عمومی در ماه مبارک رمضان، اصرار سرسختانه مدیران صداسیما بر عدم پخش ربنای شجریان است. سیاست غیبت نخبگان در رسانه یی که قرار است ملی باشد، به دیدگاهی غالب در این رسانه تبدیل شده است، این در حالی است که در این ایام معنوی برنامه سازان برای ایجاد جذابیت و سرگرمی و کشاندن مخاطب تلاش زیادی کرده اند، البته این نوشتار هدفش حمایت از سهم همه شهروندان ایرانی در استفاده از این تریبون ملی است.»
,«تردیدی نیست که اگر حضور و سخنان یک غسال، هموطنی که از دام اعتیاد رسته و پخش و باز پخش محصور در چاه در لحظات معنوی افطار اینچنین گره گشاست، قطعا حضور صاحبنظران، هنرمندان و استادان برجسته یی چون شجریان که هر کجا می روند قدر می بینند و بر صدر می نشینند، دم مسیحایی است که بیمار سنگین وزن ناتوان و پرهزینه تلویزیون را شفا می بخشد و جادوی این جعبه را باز می گرداند.»
,«در میان سکوت جانکاه مدیران بلند پایه سیما، پاسخ یکی از مدیران میانی به یکی از انتقادها تامل برانگیز است، این مدیران دلواپس مهم ترین بخش خبری سیما، در پاسخ به منتقدی که پرسید «اگر مردم از صدای شجریان محرومند آیا باید از صدای همایون شجریان نیز محروم باشند؟» فرمودند که «بالاخره او هم نان همان پدر را خورده است!». البته شجریان و ربنایش تنها یک از هزاران مطالبه یی است که مردم بی صبرانه منتظر تحقق آن هستند، بسیارند ممنوع الچهره ها، ممنوع الصداها و ممنوع البیان ها که ماه عسل مخاطب ایرانی، در حسرت دیدار آنان سپری می شود، البته روشن است که آن مدیر دلواپس هیچگاه از خودش نمی پرسد که چرا باید «خبرنگاری در گوشه و کنار شهر سرک بکشد تا درباره سوءرفتارها، «دله دزدی ها» و سوء مدیریت مدیران دون پایه افشاگری کنند اما درباره سوءرفتارها، سوءعملکردها، بورسیه های غیرقانونی و… هشت سال ممدوح شان سکوت کنند؟»
,روزنامه اعتماد، شماره ۳۰۱۷ به تاریخ ۲/۵/۹۳، صفحه ۱۶ (صفحه آخر)
,
, ,
, , بنظر نمی رسد که حضور چنین شخصیتی با این انحطاط فکری مطالبه حتی بخش اندکی از مردم باشد، کسی که در مسیر زندگی و شخصیتی خود سیر مشخصی نداشته و به هر جهت گسیل شده است چگونه می تواند دم مسیحایی داشته باشد و بر افراد تاثر مثبت بگذارد.
,کسی نیست که اندک آشنایی با موسیقی داشته باشد و شجریان را نشاسند. اما شجریان چه بود و چه شد؟ شجریان همان کسی است که به گفته خود در همان اوان نوجوانی و هنگامی که در تظاهراتهای خیابانی علیه رژیم پهلوی نقش قاری قرآن معترضان به رژیم پهلوی را بر عهده داشت و در همین دوره و در میان مردم مشهد محبوبیت فراوانی به دست آورد.
,شجریان در حدود سالهای ۵۶ و ۵۷ نیز به گفته خود به دلیل ابتذال در رادیو و تلویزیون، صدا و سیمای آن روز را رها کرد و از اجرای برنامه استعفا داد. اما پس از انقلاب اسلامی در سال ۵۷ که همه اقشار جامعه در آن حضوری فعال داشتند. بسیاری از خوانندگان پیش از انقلاب بعد از انقلاب یا پس از آن نتوانستند یا نخواستند با مردم همراه شوند و در میان چهرههای نامدار، تنها ۲ تن خواستند که به این موج بپیوندند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه