به گزارش خبرنگار شبکه اطلاعرسانی راه دانا؛ گرانی دارو مدتهاست به یکی از دغدغههای جدی بیماران و خانوادههای آنها تبدیل شده است؛ هزینهای که با افزایش قیمت داروهای مختلف، سهم بیشتری از درآمد خانوار را میبلعد و تأمین نیازهای درمانی را برای برخی بیماران دشوارتر میکند.
در این میان، اسپریهای تنفسی نیز با افزایش چشمگیر قیمت مواجه شدهاند؛ داروهایی که برای بسیاری از مبتلایان به بیماریهای ریوی، بخشی جداییناپذیر از روند درمان هستند و نمیتوان مصرف آنها را صرفاً به دلیل افزایش هزینهها نادیده گرفت. با این حال، رشد قیمت این داروها، تهیه آنها را به دغدغهای جدی برای بیمارانی تبدیل کرده که باید بهطور مستمر هزینه درمان خود را تأمین کنند.
ماجرا تنها به افزایش قیمت محدود نمیشود؛ محدودیت واردات و کاهش تنوع برخی از این داروها نیز بر دشواریهای بیماران افزوده است.
در چنین شرایطی، بیمار با دو مسئله همزمان روبهروست؛ از یک سو باید هزینه بیشتری برای تهیه دارو بپردازد و از سوی دیگر، ممکن است در انتخاب گزینه درمانی مناسب با محدودیت مواجه شود.
وقتی قیمت اسپریهای تنفسی چند برابر میشود
در این باره، علیرضا کاشفیزاده، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، با اشاره به افزایش شدید قیمت اسپریهای تنفسی اظهار کرد: در گذشته، بیماران با استفاده از بیمه، این اسپریها را با هزینهای حدود ۶۰ تا ۲۰۰ هزار تومان تهیه میکردند، اما اکنون قیمتها به حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار تا ۵ میلیون تومان رسیده است.
وی همچنین با اشاره به کاهش تنوع اسپریهای تنفسی گفت: تنوع این داروها مانند گذشته گسترده نیست و کشور با محدودیت در واردات آنها مواجه است.
به گفته کاشفیزاده، در شرایط کنونی، طیف متنوعی از اسپریهای تنفسی در دسترس نیست و همین مسئله باعث شده است بیماران در انتخاب داروی موردنیاز خود با محدودیت مواجه شوند.
مقایسه قیمتهای اعلامشده، از افزایش قابلتوجه هزینه تهیه این داروها حکایت دارد؛ افزایشی که برای بیماری که به مصرف مستمر اسپری تنفسی نیاز دارد، صرفاً یک هزینه مقطعی نیست، بلکه میتواند به بخشی تکرارشونده از مخارج زندگی تبدیل شود.
از سوی دیگر، انتخاب اسپری مناسب برای همه بیماران یکسان نیست و نوع دارو باید با توجه به شرایط بیمار و نظر پزشک تعیین شود. بنابراین، افزایش قیمت در کنار محدود شدن گزینههای موجود، شرایطی را ایجاد میکند که در آن، تأمین داروی مناسب با هزینه قابلتحمل میتواند به یکی از دغدغههای جدی بیماران تبدیل شود؛ بدون آنکه بتوان صرفاً بر اساس قیمت، داروی دیگری را جایگزین کرد.
تاوان گرانی دارو را چرا بیمار باید بپردازد؟
بیمار در تعیین قیمت دارو، سیاستهای وارداتی یا سازوکارهای تأمین آن نقشی ندارد، اما پیامدهای افزایش هزینهها مستقیماً به زندگی او منتقل میشود. کسی که برای کنترل بیماری خود به مصرف مداوم دارو نیاز دارد، نمیتواند هزینه درمان را از مخارج ضروری زندگی جدا کند؛ بهویژه زمانی که افزایش قیمت دارو، فاصله میان توان مالی و هزینه موردنیاز برای درمان را بیشتر میکند.
در چنین وضعیتی، مسئله فقط گرانتر شدن یک دارو نیست؛ موضوع اصلی، دشوار شدن دسترسی بیمار به درمان موردنیاز است. اگر فشار اقتصادی، دسترسی منظم بیمار به دارو را مختل کند، پیامدهای آن میتواند از هزینه اولیه فراتر برود و سلامت بیمار را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
از همین رو، حمایت از بیماران نباید صرفاً به تأمین دارو محدود بماند، بلکه باید بهگونهای باشد که افزایش قیمتها به مانعی جدی برای ادامه درمان بیماران تبدیل نشود.
وزارت بهداشت برای کاهش بار گرانی از دوش بیماران چه کرده است؟
افزایش هزینههای درمان، مسئلهای فراتر از اسپریهای تنفسی است و بسیاری از بیماران را در تأمین داروهای موردنیاز خود با دشواری مواجهاند.
در این میان، میزان اثربخشی حمایتهای بیمهای و سیاستهای حمایتی در کاهش سهم پرداختی بیماران اهمیت ویژهای دارد.
وزارت بهداشت بهعنوان متولی اصلی سیاستگذاری در حوزه سلامت، چه برنامهای برای کاهش سهم پرداختی بیماران، تقویت پوشش بیمهای داروها و تضمین دسترسی اقشار کمدرآمد به خدمات درمانی دارد؟ همچنین، سازوکارهای حمایتی موجود تا چه اندازه توانستهاند فشار ناشی از افزایش هزینهها را کاهش دهند؟
انتظار میرود مسئولان حوزه سلامت، با بررسی آثار افزایش هزینههای درمان بر زندگی بیماران، راهکارهای مشخص و قابل ارزیابی برای کاهش فشار مالی بر آنها ارائه دهند و درباره میزان اثربخشی حمایتهای موجود توضیح دهند.
دسترسی به دارو و درمان نباید به توان مالی افراد گره بخورد؛ چراکه حمایت از بیماران زمانی معنا پیدا میکند که هزینههای درمان، مانعی برای دریافت داروی ضروری و ادامه روند درمان آنها نباشد.
ارسال دیدگاه