یکی از این مشکلات که به تازگی گریبانگیر مردم شده است، اخراج و تعدیل نیروی چند صد نفری در شرکت آمیکو شهرستان جلفا است.
این اخراج و تعدیل نیرو در شرایطی رخ داده که پس از گذر چند هفته از این اتفاق هنوز حتی یک مسئول هم در خصوص آن عکس العملی نشان نداده است چه برسد که کار به مرحله پیگیری و حل مشکلات آن برسد!
این روزه سکوت مسئولان در قبال مشکلات شهرستانی فقط به این مورد ختم نشده و موارد بسیاری را شامل می شود که از نمونه های اخیر آن می توان به مواردی همچون، عدم تشکیل هیات رئیسه شورای شهر جلفا، کاهش آمار صادرات کالا و خدمات تولیدی در منطقه آزاد ارس و…. نیز اشاره کرد که در همه موارد شاهد سکوت مسئولان بوده ایم.
سکوتی که نمی تواند بیش از دو پیام داشته باشد؛ یا مسئولان، شهرستان را به حال خود رها کرده اند و هر کس به فکر منافع خود است ( البته در فصل بعد از انتخابات و تقسیم منصب ها چندان دور از انتظار نیست) یا اینکه برخی پشت پرده ها اجازه موضع گیری شفاف را به مسئولان نمی دهد!
دلیل این بی مسئولیتی ها هرچه که هست در صورت ادامه دار شدن آن باید به فکر واژه جدیدی به جای واژه “مسئول” برای این صاحب منصبان بود.
تصدی یک منصب صرفا کسب جایگاه و عناوین و القاب گوناگون یا تکیه بر کرسی ریاست و صدور دستور به زیردستان نبوده و پذیرش مسئولیت و پاسخگویی در قبال آن مسئولیت را به همراه دارد؛ نمی شود فردی خود را صاحب جایگاه و مسئولیتی بداند اما نسبت به مسائل و مشکلات آن بی تفاوت بوده و در مقام پاسخگویی روزه سکوت بگیرد!
این اخراج و تعدیل نیرو در شرایطی رخ داده که پس از گذر چند هفته از این اتفاق هنوز حتی یک مسئول هم در خصوص آن عکس العملی نشان نداده است چه برسد که کار به مرحله پیگیری و حل مشکلات آن برسد!
این روزه سکوت مسئولان در قبال مشکلات شهرستانی فقط به این مورد ختم نشده و موارد بسیاری را شامل می شود که از نمونه های اخیر آن می توان به مواردی همچون، عدم تشکیل هیات رئیسه شورای شهر جلفا، کاهش آمار صادرات کالا و خدمات تولیدی در منطقه آزاد ارس و…. نیز اشاره کرد که در همه موارد شاهد سکوت مسئولان بوده ایم.
سکوتی که نمی تواند بیش از دو پیام داشته باشد؛ یا مسئولان، شهرستان را به حال خود رها کرده اند و هر کس به فکر منافع خود است ( البته در فصل بعد از انتخابات و تقسیم منصب ها چندان دور از انتظار نیست) یا اینکه برخی پشت پرده ها اجازه موضع گیری شفاف را به مسئولان نمی دهد!
دلیل این بی مسئولیتی ها هرچه که هست در صورت ادامه دار شدن آن باید به فکر واژه جدیدی به جای واژه “مسئول” برای این صاحب منصبان بود.
تصدی یک منصب صرفا کسب جایگاه و عناوین و القاب گوناگون یا تکیه بر کرسی ریاست و صدور دستور به زیردستان نبوده و پذیرش مسئولیت و پاسخگویی در قبال آن مسئولیت را به همراه دارد؛ نمی شود فردی خود را صاحب جایگاه و مسئولیتی بداند اما نسبت به مسائل و مشکلات آن بی تفاوت بوده و در مقام پاسخگویی روزه سکوت بگیرد!
ارسال دیدگاه