شهیدی که با زبان روزه به استقبال شهادت رفت/«هادی» شهید امر به معروف و نهی از منکر شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای تفرش، شهید "هادی محبی" در ۲۳ فروردین سال ۵۴ در خانواده‌ای تفرشی در تهران متولد شد؛ شهید محبی در سن ۷ سالگی به تحصیل علم و دانش مشغول شد. او پس از اخذ مدرک دیپلم حسابداری از هنرستان حمزه سید‌الشهدا(ع) در دانشگاه پیام نور در رشته مدیریت پذیرفته شد. 

این شهید والامقام با الگوگیری از برادر بزرگتر خویش که یکی از یادگاران و جانبازان دوران دفاع مقدس است، در راه احیای امر به معروف و نهی از منکر فعالیت مستمری داشت. و سرانجام در دوم رمضان سال ۷۸ در حالیکه به وظیفه خود یعنی امر به معروف و نهی از منکر عمل می‌کرد، به ضرب چاقو به درجه رفیع شهادت نایل آمد. و نامش در آسمان شهادت در کنار دیگر شهدا درخشیدن گرفت.

ابراهیم محبی پدر شهید هادی محبی در گفتگو با ندای تفرش با اشاره به ویژگی‌های اخلاقی فرزند شهیدش گفت: هادی بسیار خوش اخلاق، مهربان، خوش برخورد، با اخلاص و متواضع بود. او هرگز کارهای نیکی را که انجام می‌داد، آشکار نمی‌کرد.

وی افزود: تا زمان شهادتش نمی‌دانستم که او ضابط امر به معروف و نهی از منکر است و در این راه فعالیت دارد. او هر سال ۳ ماه را روزه می گرفت ولی اعضای خانواده کمتر از روزه داری و نماز شبهای او مطلع می شدند.

محبی اظهار کرد: هادی، توسل خاصی به ائمه معصومین(ع) به خصوص امام حسین(ع) داشت و در طول ایام محرم و صفر لباس مشکی اش را از تَن بیرون نمی‌کرد. در کنار تحصیل در دانشگاه، یک باب مغازه الکتریکی در میدان امام حسین(ع) داشت که در آن مشغول بود.

وی افزود: در دوم رمضان سال ۷۸، زمانی که برای اقامه نماز جماعت به سمت مسجد می‌رفته است با فردی از اوباش که مزاحم نوامیس مردم شده بود برخورد می‌کند که با توجه به اینکه آن فرد در حال کشیدن سیگار هم بوده در یک تذکر لسانی از او می‌خواهد حرمت ماه رمضان را نگه و دست از مزاحمت بردارد.

پدر شهید محبی ادامه داد: آن فرد اوباش هادی را تهدید می‌کند که شیشه‌های مغازه‌اش را می‌شکند، هادی بی‌اعتنا به تهدیدات عازم مسجد می‌شود و بعد از اقامه نماز به محل کار بازمی‌گردد که در آن لحظه چند نفر از اراذل و اوباش با وی درگیر شده و او را به ضرب چاقو به شهادت می‌رسانند.

وی ادامه داد: یک روز پس از شهادتش بود که از بیمارستان با ما تماس گرفتند تا برویم و وسایلش را تحویل بگیریم. وسایلی که شامل دو قطعه انگشتر، کارت ضابط امر به معروف و نهی از منکر، مُهر، تسیبح و وصیتنامه‌اش بود.

محبی یادآور شد: هادی در وصیت‌نامه خود بر اقامه معروفات تاکید کرده بود و از امام حسین(ع) و اهل بیتش به عنوان الگو و اسوه در این مسیر یاد کرده و تاکید کرده بود که برای اقامه دین خدا، از تمام مادیات و عزیزان خود گذشتند.

وی با اشاره به اینکه از قصاص قاتل فرزندش گذشت کرده است و او را بخشیده است، گفت: تا روزی که قرار بود او را اعدام کنند به بخشش فکر نکردم اما در آن روز بود که با خود اندیشیدم که قصاص این فرد نتیجه‌ای نخواهد داشت اما ممکن است با بخشش او ادامه دهنده راه فرزندم باشم و یک نفر را در مسیر درست هدایت کنم.

پدر شهید محبی تصریح کرد: از اینکه فرزندم در راه احیای امر به معروف و حفظ واجبات دین به شهادت رسیده خیلی خوشحال هستم و هیچ گاه از شهادتش ناراحت نبوده و نیستم چراکه می دانم او به آنچه که آرزویش بود رسیده است.

وی با بیان این مطلب که امر به معروف و نهی از منکر باید از خانواده ها شروع شود، گفت: خانواده ها نباید از فرزندان خود غافل شوند و همیشه آنها را به خوبیها امر کنند. متاسفانه شاهدیم  که فساد و بی‌بند و باری در جامعه در حال گسترش است و مسئولان و مردم در غفلت هستند، و اقدامات فرهنگی در خصوص امر به معروف و نهی از منکر تنها به نصب چند تابلو و بنر خلاصه شده است.

محبی بیان کرد: وضعیت امروز حجاب در جامعه امروز، برای خانواده‌هایی که فرزندان خود را در راه احیای امر به معروف و نهی از منکر از دست داده اند، زجرآور است. همه افراد باید برای امر به معروف و نهی از منکر در جامعه احساس مسئولیت کنند و به نوعی از خون شهدا حراست کنند.

محبی خاطرنشان کرد: چرا دولت و مسئولین برای احیای امر به معروف و نهی از منکر اقدامی نمی کند؟ چرا قانون امر به معروف در جامعه اجرایی نمی شود تا ثمرات آن دیده شود. توقع خانواده شهدا به خصوص شهدای امر به معروف و نهی از منکر این است که در زمینه امر به معروف و نهی از منکر بیشتر قدم برداشته شود؛ وضعیت جامعه بیشتر سر و سامان داده شود تا فساد و بی‌بند و باری‌ها گسترش پیدا نکنند.

انتهای پیام/