اخبار داغ
  1. ابهام چند صد میلیاردی در شرکتهای صندوق بیمه عشایر | به نام روستائیان به کام میدری و رفقا + سند
  2. پلیس با همه توان پای کار تأمین امنیت دانش‌آموزان است
  3. آینه‌ای در برابر هشت سال پایداری؛ تکاپوی یک ژانر برای ماندگاری
  4. «رئیس‌جمهور در میدان» برای زلنسکی؛ «گفت‌وگو نکنیم، چه کنیم؟» برای پزشکیان
  5. یک بام و دو هوای سازندگی/ مقاومت برای اوکراین خوب است برای ایران نه!
  6. پایان هژمونی در سایه هزینه‌ها: چگونه جنگ ۴۰ روزه معادله قدرت جهانی را وارونه کرد
  7. اول مهر در میناب؛ زنگ مدرسه‌ای که زیر آوار خاموش شد
  8. از سخنرانی رهبر شهید تا ایستادگی شهید رئیسی؛ روایت مقاومت ایران در سازمان ملل
  9. وقتی ایران از تریبون تهدید عبور کرد؛ پاسخ قاطع تهران به نمایش جنگ‌طلبانه ترامپ در سازمان ملل
  10. پیام رهبر معظم انقلاب در پی ارتحال حضرت آیت‌الله‌العظمی شبیری
  11. رئیس‌جمهور به نیویورک سفر کرد
  12. متحدان واشنگتن پس از جنگ با ایران؛ به دنبال گزینه‌های مستقل
  13. روایتی از ۳۱ شهریور ۱۳۵۹؛ روزی که آسمان بوی باروت گرفت و خاک، آغوش غیرت شد
  14. چرا آموزش برای خانواده‌های کارگری به کابوس تبدیل شده است؟
  15. تهدیدهای ترامپ عملیات روانی است/ گلوی ترامپ را در تنگه هرمز می فشاریم
  16. گرداب غرب آسیا ترامپ را خواهد بلعید/ چرا سگ زرد دوباره ایران را تهدید کرده است؟
  17. کلیات طرح افزایش اعتبار کالابرگ تصویب شد
  18. طعم تلخ شکست‌های بیشتر را بر متجاوزان خواهیم چشاند
  19. کشف حدود ۶ تن انواع مواد مخدر از ابتدای سال/ ۱۰۹ باند مواد مخدر متلاشی شد
  20. نقدی بر مجموعه‌ی «مرد 3000 چهره»/ پایان ساعت‌های خوش مدیری در تلویزیون

شرح حالِ یک جانباز فراموش شده

شرح حالِ یک جانباز فراموش شده
زخم واقعیِ جنگ، هنوز جان و روحِ خیلی از سربازانِ وطن را می‌خراشد؛ در میان همه‌ی این زخم‌ها – البته – نادیده گرفته شدن، بدترین زخمی است که می‌تواند بر روح و جان یک سرباز بنشیند…
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کلیبرخبر؛ اسمش قبلعلی است، گر چه در برگه‌ی شرح حالِ پزشکی مراجعینِ سر پایی، آن را «قبله‌گاه» و در برگه‌ی مرخصی از بیمارستان «قبله علی» نوشته‌اند! مراجعه‌ی سرپایی! آن هم برای سربازِ «مجروح»ی که ۳۳ روز روی تخت بیمارستان بستری بوده است!

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کلیبرخبر,

تناقضات در مدارک بیمارستان البته به همین موارد ختم نمی‌شوند؛ اما هر چه هست، این گزارش، شرح حالِ اولین مجروح جنگی کلیبری در سال‌های دفاع مقدس است.

,

بر اساس این گزارش؛ «قبلعلی کاظمی» در نخستین حمله‌ی جنگنده‌های هوایی عراق به فرودگاه مهرآباد، «مجروح» شد. اگر کمی حوصله به خرج بدهید و به لکنت زبانش عادت بکنید، خاطره‌ی مفصلی از آن روز تعریف می‌کند…

,

متولد ۱۳۴۰ است. اولین فرزندِ خانواده؛ چشم چراغ و عصای دستِ پدر که در تاریخ ۱۵ خردادماه ۱۳۵۹ عازم خدمت مقدس سربازی شد. قرعه‌ی خدمتش به پادگان شماره ۲ مهرآباد جنوبی خورد.

,

در روزشمار ارتش جمهوری اسلامی ایران، نیروی زمینی معاونت عملیات، وقایع سی و یکم شهریور ماه ۱۳۵۹، آمده است: «در ساعت چهارده و ده دقیقه‌ی امروز دو فروند هواپیمای شکاری دشمن فرودگاه مهرآباد و پایگاه یکم شکاری را مورد حمله قرار دادند که دو هواپیما منهدم و به سه هواپیما، تعدادی از آشیانه‌ها و باند فرودگاه خساراتی وارد شد».

,

در برگه‌ی شرح حال پزشکی قبلعلی کاظمی نیز ساعت ورودِ «قبله علی کاظمی»، «سرباز پایگاه یکم»ِ «گروهان ۱۸»، ساعت ۱۶:۱۵ ثبت شده است. یعنی تقریباً دو ساعت پس از هجوم هوایی جنگنده‌های عراقی. با این تفاوت که روز این واقعه را سی‌ام شهریور نوشته‌اند… موضوعی که در تطبیق با اظهاراتِ خودِ قبلعلی کاظمی و سایر مستندات موجود، دارای اشکال به نظر می‌رسد.

,

, ,

یکی دیگر از تناقضات موجود در اسنادی که در اختیار کلیبرخبر قرار گرفته است، برگه‌ی تسویه حسابِ «سرباز قبلعلی کاظمی» است؛ بر اساس این برگه، وی در تاریخ هفتم مهر ماه ۱۳۵۹ به علت «نقص اعصاب» از خدمت معاف شده، در حالی که یک نامه‌ی شماره‌ی ۲۷۹۵ مورخه‌ی دوم آبان ماه ۱۳۵۹ و نامه‌ی بدون شماره‌ی دیگری به تاریخ یکم آبان ماه ۱۳۵۹ هر دو صادره از بیمارستان مرکزی ارتش جمهوری اسلامی که خطاب به پایگاه یکم نوشته شده است، نشان می‌دهد که نامبرده تا تاریخ سوم  آبان ماه همان سال در همان بیمارستان تحت نظر بوده است!

, کلیبرخبر,

برگه‌ی استشهادیه‌ی دیگری هم وجود دارد که تعداد قابل توجهی از ریش‌سفیدانِ معتمد کلیبری، مندرجات برگه‌ی تسویه حساب «سرباز قبلعلی کاظمی» را رد می‌کنند؛ «آقای قبلعلی کاظمی فرزند علی تا سال ۱۳۵۹ از سلامت عقلی کامل برخوردار بوده است… قبل از آن این ناراحتی‌ها در وی وجود نداشته است».

,

به هر حال، این روزها؛ «اولین مجروحِ کلیبریِ جنگ ایران و عراق» پس از آن که در محرم ۱۳۸۴ مادر و در صفر ۱۳۹۴ پدر خود را از دست داد، به تنهایی و تحت مراقبت برادرانِ خود زندگی می‌کند، حال آن که ورود مسؤولانه و دلسوزانه‌ی مقامات مسؤول می‌تواند مرحمی بر زخم‌های این «جانباز»ِ فراموش شده‌ی ۵۶ ساله و خانواده‌ی رنج‌دیده‌ی وی باشد.

,

انتهای پیام /

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه