از سوی عضو شورای شهر برگزار شد؛
نشستی ناقص و غیرتخصصی برای بررسی معضل کودکان کار
اینکه در لاک خود باشیم و نسخه عمومی بپیچیم و حرف علمی بزنیم و فیلم تماشا کنیم و در جلسات ما فقط تعدادی از هم فکران ما باشند گرهای باز نکرده ایم و امیدی ایجاد نکرده ایم بهتر است اول شناخت دقیق به دور از آمارهای غلط از ظرفیت فعالان اجتماعی و سازمان های مردم نهاد داشته باشیم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرنگار سرویس اجتماعی تهران نیوز ، نهمین نشست گفتوگوی اجتماعی به مناسبت روز جهانی کودک با موضوع «کودکان کار و خیابان» به سرپرستی الهام فخاری عضو کمیسیون اجتماعی شورای شهر تهران در شامگاه دوشنبه ۱۷ مهرماه در محل خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تهران نیوز,در ابتدای جلسه خانم بناساز از موسسه « کودکان سرزمین من » متنی را در حمایت از کودکان کار و آسیب های پیش رو ایراد کرد و در ادامه فیلم «والدرما» ساخته عباس امینی، اولین فیلم با موضوع کودکان کار که برنده جایزه بهترین فیلم از جشنواره پراگ به مدت ۹۰ دقیقه اکران عمومی شد.
,پس از اکران، گفتوگو در مورد مدیریت شهری و کودکان کار و خیابان با حضور، دکتر قاسمزاده، دکتر کردونی، عباس امینی، ابوالفضل جلیلی و دکتر پویا علاالدینی و جمعی از فعالان اجتماعی و موسسات خیریه در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار گردید.
,در این جلسه خانم الهام فخاری به عنوان میزبان و سرپرست سسله نشست های هفتگی «تهران امید دارد» ضمن تقدیر و تشکر از حضور افراد در جلسه این هفته بامحوریت کودکان کار وخیابان تحت عنوان یک سوال که «ریشه افزایش کودکان کار کجاست؟» گفتگو را شروع کرد ومطالبی تحلیلی در مورد آسیب های اجتماعی از جنس کودکان کار و همگرایی تمامی دستگاه های اجرایی و سازمان های مردم نهاد را مطرح کرد.
,در ادامه نشست و جمع بندی مطالب حاضرین به نقد از عملکرد سیستمهای اجرایی هم چون شهرداری و شورای اجتماعی کشور پرداختند. و فقر و تهی دستی و عدم تقسیم عادلانه ثروت را بزرگترین عامل ایجاد کودکان کار دانستند و از تمامی سازمان های مردم نهاد و فعالان اجتماعی وحدت رویه و و کار علمی را خواستار شدند.
,اما آنچه مورد تحقیق است این است که آیا خانم فخاری عضو کمیسیون اجتماعی جنس سازمان های مردم نهاد شهر تهران را میشناسد؟
,گفتنی است تعداد سمن های شهر تهران حدود۳۰۰ سازمان ثبت شده میباشد که در این جلسات کمتر دیده میشوند و جمعیت غالب اکثرا دوستان دانشجو و هنرمندان میباشند و یکی از آسیبهای جدی برای کاهش سرمایه های اجتماعی حضور گسترده سمنهایی از جنس خیریه است که اغلب پیمانکار میباشند
,اینکه در لاک خود باشیم و نسخه عمومی بپیچیم و حرف علمی بزنیم و فیلم تماشا کنیم و در جلسات ما فقط تعدادی از هم فکران ما باشند گرهای باز نکرده ایم و امیدی ایجاد نکرده ایم بهتر است اول شناخت دقیق به دور از آمارهای غلط از ظرفیت فعالان اجتماعی و سازمان های مردم نهاد داشته باشیم، چرا که عدم شناخت مساله و توانایی ها ی موجود مسیر را منحرف میکند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه