مهاباد و ضرورت تاسیس سازمان جهاد کشاورزی
تجربه نشان داده است با تشکیلات فعلی امکان توسعه کشاورزی جنوب استان مقدور و ممکن نخواهد بود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مکریان، استان آذربایجان غربی یکی از استانهای مهم کشور است که در آن پایه ی معیشت بر اساس تولیدات کشاورزی اعم از زراعی و باغی و دامی قرار دارد. در این استان رشد بخش صنعت بسیار ضعیف است و در مقابل کشاورزی از اهمیت بیشتری برخوردار است. در این میان استان به دو بخش عمده شمالی و جنوبی تقسیم می شود. جنوب استان شامل شهرهای نقده – مهاباد – اشنویه – پیرانشهر – میاندواب –بوکان –تکاب – شاهیندژ و سردشت است که به نسبت شمال استان از توانایی کشاورزی و تنوع محصولات بیشتری برخوردار است و خصوصا بخش اعظم محصولات استراتژیکی مثل گندم و چغندرقند و علوفه در جنوب استان تولید می شود و مشهور است که بوکان انبار علوفه آذربایجان غربی است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مکریان,
از طرف دیگر در جنوب این استان سه سد بسیار عمده و مهم در بوکان و مهاباد و نقده وجود دارد. در کنار این سدها سه دشت وسیع و حاصلخیز شامات و شهرویران و سلدوز به مساحت ده ها هزار هکتار وجود دارد. در کنار کشت و صنعت مهاباد (که زمانی در خاورمیانه بی نظیر بود ) و زمین های زراعی و هزاران هکتار باغات متنوع و گوناگون و انگور سیاه سردشت و… وجود صدها هزار راس گاو و گوسفند و مراتع و ییلاقهای گسترده و سرسبز و کلنیهای زنبور عسل به بافت کشاورزی منطقه توانایی های خاص و قدرتمندی بخشیده است.
اما متاسفانه تمامی موارد بالا از حالت پتانسیل و بالقوه برخوردار است و متاسفانه به شیوه درست و اصولی و علمی به آن اهمیت داده نمی شود. گفته می شود کشور هلند که اکنون از بزرگترین صادر کنندگان محصولات لبنی و گل و گیاه در جهان می باشد خاک و مراتع و باغاتش از نظر کیفی و کمی با استان آذربایجان غربی قابل مقایسه نیست.
اگر توانایی و استعدادهای وسیع و قدرتمند جنوب استان با امکاناتی که در این منطقه ی حاصلخیز وجود دارد و با اعتباراتی که به این منطقه اختصاص داده می شود مقایسه گردد بسیار بهت انگیز خواهد بود. من نمی دانم در یک مقاله ژورنالیستی کوتاه با اعداد و ارقام و آمار موضوع را از آن چه هست مبهم تر جلوه دهم ولی آمار ماشین آلات، سردخانه ها، کارخانجات و صنایع تبدیلی، اعتبارات نگهداری تاسیسات، اعتبارات پرسنلی و نیروی انسانی و غیره و غیره در سطح جنوب استان به نسبت توانایی های این منطقه چنان ناچیز است که انگار عمدا به این بلا گرفتار شده است. آیا جای سؤال نیست که چرا شهرستان بوکان، همان انبار غله استان، فاقد سیلوی مناسب است؟
شبکه های آبیاری و زهکشی شهر ویران رو به نابودی است، شبکه آبیاری و زهکشی نابود شده دشت شامات نیز نه با دلسوزی مسئولات استان بل با همت بانک جهانی بازسازی شده است. کشت و صنعت مهاباد نیز که اظهر من الشمس است. این قطب مهم قربانی شد.در یک کلام وضعیت اعتبارات و هزینه های اختصاصی به کشاورزی جنوب استان عموما و مهاباد خصوصا در بیان شفاف مرحوم مهندس ادب نماینده وقت سنندج در کنگره هه ژار نمایان است که گویا فرموده بودند: مهاباد و ارومیه مثل آلمان شرقی و غربی هستند.
راستی چه کسی یا کسانی مقصرند؟ مسئولین استان؟ شهرستان؟ یا نمایندگان مجلس؟ یا رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان آذربایجان غربی و معاونینش، با آن دستگاه و سیستم عریض و طویل و صد البته بحرانی بعد از ادغام وزارتین جهاد و کشاورزی، مقصرند یا مدیران مدیریت های جهاد کشاورزی شهرستان ها؟ هیچ کدام یا همه؟
تعدادی از نمایندگان شهرهای جنوب استان در مجلس، متاسفانه فقط به فکر نصب همراهان و هم خطان و عزل ناهمگونان با خود هستند و تنها ملاک هم نه ضابطه و لیاقت و شایسته سالاری بل روابط و روابط بوده است و تنها انگیزه هم نه دغدغه توسعه کشاورزی منطقه، که محور استقلال کشور است، بل ایجاد زمینه برای انتخاب مجدد است.
و اما چاره چیست؟، تنها راه درست برای احیای کشاورزی جنوب استان و توسعه آن بازنگری و اهمیت دادن به آن است و تنها راه اهمیت دادن به آن هم تشکیل سازمان جهاد کشاورزی در جنوب استان است. یعنی این که امورات راهبردی و اعتباری کشاورزی جنوب استان، با توجه به پتانسیل های بالقوه ی آن، از ارومیه منفک و مستقیما زیر نظر جهاد کشاورزی جنوب استان قرار گیرد.
با توجه به موقعیت جغرافیایی مهاباد و وجود سد و دشت شهرویران و کشت و صنعت و مجتمع های پرورش طیور آقای رضا سواری که چندین پشت سرهم تولید کننده برتر کشور می شود و غیره، مهاباد شرایط لازم را برای مرکزیت این اقدام دارد و این کار مسبوق به سابقه نیز می باشد چرا که قبل از انقلاب اسلامی امورات کشاورزی جنوب استان زیر نظر اداره کشاورزی مهاباد هدایت می شد. از نظر قانونی هم این امر بی سابقه نیست چنانچه هم اکنون اداره دخانیات مهاباد و صدا و سیمای مهاباد و زمانی راه قدس مهاباد اداره کل بودند و هستند و یا زمانی که استان گلستان ایجاد نشده بود امورات محصول پنبه گرگان در همان شهر، یا در استان قزوین سازمان عمران دشت قزوین یا محصولات نیشکر خوزستان هر کدام دارای ادارات و تاسیسات مستقل و خاص خود هستند.
چه کسانی باید پیگیر این موضوع باشند؟ همه دلسوزان توسعه ی کشور و منطقه در این رابطه مسئولند ولی بار اصلی و اجرایی آن برعهده نمایندگان مجلس، فرمانداران، شوراهای اسلامی شهر و روستا و مدیران مدیریت های جهد کشاورزی جنوب استان قرار می گیرد و صد البته برای این کار باید رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان نیز پیش قدم باشد چرا که تجربه نشان داده است با تشکیلات فعلی امکان توسعه کشاورزی جنوب استان مقدور و ممکن نخواهد بود.
در غیر این صورت ما شاهد افول و نزول بیش از پیش کشاورزی جنوب استان خواهیم بود، که به دنبال آن فقر و قاچاق و بیکاری و اعتیاد و بزهکاری و نا امنی و مهاجرت به شهرها افزونتر از افزون خواهد شد.
آیا برای استانی مثل آذربایجان غربی که در همسایگی چهار کشور خاص و عمدتا بحرانی قرار دارد، که دارای بافت جمعیتی شکافدار و گسل خیز قومی و ملی و مذهبی است، که…،که…،که… نباید عمیق تر و کلان تر و دقیق تر اندیشید؟ آیا نباید مسایل را کارشناسانه تر و عاقبت اندیشانه تر تحلیل کرد؟ آینده شفاف است و نسل های آتی قضاوتگر.
صلاح الدین عباسی
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه