به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ مهدی فضائلی کارشناس مسائل رسانه طی یادداشتی به مراسم اربعین حسینی و پیامهای این مراسم پرداخت و نوشت: در زمانهای که تعداد فالوورهای لَم داده در گوشهای و تعداد لایکهای بیهزینه، موجب تفاخر و نشانه اقبال قلمداد میشود، حضور میلیونها انسان برخاسته و حرکت کرده و رنج سفر و پیادهروی در گرما و سرما و امکانات حداقلی را به جان خریده را چگونه باید تفسیر کنیم؟
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,متن کامل این یادداشت بدین شرح است:
«اگر اربعین یک ابر رویداد هست،که هست و اگر اربعین را به مثابه یک رسانه و یکی از مهمترین کار ویژههای رسانه را تصویرسازی بدانیم، تصویری که ابر رسانه اربعین از تشیع و یا حتی فراتر، از اسلام به جهان نشان میدهد، چیست؟
پیاده روی اربعین حرکت و اعلام حضور با شکوه، عمیق و پرمعنایی است که حقیقت آن در هیچ منظومه تفکر مادی قابل درک نیست.
این حجم انسان با چنین تنوع جمعیتی و ملیتی و نژادی و حتی مذهبی، هر سال بیشتر از سال قبل در مسیرهایی فاقد تقریبا هرگونه جذابیت گردشگری و با مشکلات خاص خود گرد هم میآیند تا فقط عرض ارادتی (چون بسیاری در این انبوه جمعیت حتی امکان حضور در حرم و زیارت به معنای مصطلح را هم پیدا نمیکنند) کنند و برگردند!
در زمانهای که تعداد فالوورهای لَم داده در گوشهای و تعداد لایکهای بیهزینه، موجب تفاخر و نشانه اقبال قلمداد میشود، حضور میلیونها انسان برخاسته و حرکت کرده و رنج سفر و پیادهروی در گرما و سرما و امکانات حداقلی را به جان خریده را چگونه باید تفسیر کنیم؟
در شرایطی که فرهیختگان هم نمیتوانند در فضای واقعی به راحتی جماعتی را با خود همراه کنند و کمپینهای مجازی آن هم در حد محدود و در یک دوره زمانی کوتاه میآیند و تمام میشوند، این کدامین جذبه است که پس از چهارده قرن هر ساله میلیونها زن و مرد و پیر و جوان و کودک و دکتر و مهندس و تاجر و استاد دانشگاه و مجتهد و فیلسوف و فقیر و غنی و سالم و معلول و ... را به میدان میآورد تا دهها کیلومتر را پیاده طی کنند؟!
اربعین، اتصال و نقطه تلاقی دوباره صاحب نهضت عاشورا یعنی سیدالشهدا(ع) با پیغام بر این نهضت یعنی زینب کبری(س) است و عجب اتصال پرمعنایی! برخی استراتژیستهای غربی مانند فرانسوا توال، سالها پیش، قیام عاشورا را موجب بالا رفتن آستانه تحمل پیروان مکتب تشیع دانستند تا جائیکه این اعتقاد تحمل هر سختی و زحمتی را ممکن میسازد چرا که هر مصیبتی در برابر اعظم مصائب ناچیز است؛ اما علاوه بر این،حقایق دیگری هم هست!
ابر رویداد اربعین، پیامهای راهبردی مهم و جدیدی دارد؛ پیامهایی مانند آمادگی خطرپذیری برای اصلاحطلبیهای جهانی و آمادگی برای نصرت امام زمان، آنگاه که لازم باشد!
متن کامل این یادداشت بدین شرح است:
«اگر اربعین یک ابر رویداد هست،که هست و اگر اربعین را به مثابه یک رسانه و یکی از مهمترین کار ویژههای رسانه را تصویرسازی بدانیم، تصویری که ابر رسانه اربعین از تشیع و یا حتی فراتر، از اسلام به جهان نشان میدهد، چیست؟
پیاده روی اربعین حرکت و اعلام حضور با شکوه، عمیق و پرمعنایی است که حقیقت آن در هیچ منظومه تفکر مادی قابل درک نیست.
این حجم انسان با چنین تنوع جمعیتی و ملیتی و نژادی و حتی مذهبی، هر سال بیشتر از سال قبل در مسیرهایی فاقد تقریبا هرگونه جذابیت گردشگری و با مشکلات خاص خود گرد هم میآیند تا فقط عرض ارادتی (چون بسیاری در این انبوه جمعیت حتی امکان حضور در حرم و زیارت به معنای مصطلح را هم پیدا نمیکنند) کنند و برگردند!
در زمانهای که تعداد فالوورهای لَم داده در گوشهای و تعداد لایکهای بیهزینه، موجب تفاخر و نشانه اقبال قلمداد میشود، حضور میلیونها انسان برخاسته و حرکت کرده و رنج سفر و پیادهروی در گرما و سرما و امکانات حداقلی را به جان خریده را چگونه باید تفسیر کنیم؟
در شرایطی که فرهیختگان هم نمیتوانند در فضای واقعی به راحتی جماعتی را با خود همراه کنند و کمپینهای مجازی آن هم در حد محدود و در یک دوره زمانی کوتاه میآیند و تمام میشوند، این کدامین جذبه است که پس از چهارده قرن هر ساله میلیونها زن و مرد و پیر و جوان و کودک و دکتر و مهندس و تاجر و استاد دانشگاه و مجتهد و فیلسوف و فقیر و غنی و سالم و معلول و ... را به میدان میآورد تا دهها کیلومتر را پیاده طی کنند؟!
اربعین، اتصال و نقطه تلاقی دوباره صاحب نهضت عاشورا یعنی سیدالشهدا(ع) با پیغام بر این نهضت یعنی زینب کبری(س) است و عجب اتصال پرمعنایی! برخی استراتژیستهای غربی مانند فرانسوا توال، سالها پیش، قیام عاشورا را موجب بالا رفتن آستانه تحمل پیروان مکتب تشیع دانستند تا جائیکه این اعتقاد تحمل هر سختی و زحمتی را ممکن میسازد چرا که هر مصیبتی در برابر اعظم مصائب ناچیز است؛ اما علاوه بر این،حقایق دیگری هم هست!
ابر رویداد اربعین، پیامهای راهبردی مهم و جدیدی دارد؛ پیامهایی مانند آمادگی خطرپذیری برای اصلاحطلبیهای جهانی و آمادگی برای نصرت امام زمان، آنگاه که لازم باشد!
متن کامل این یادداشت بدین شرح است:
,«اگر اربعین یک ابر رویداد هست،که هست و اگر اربعین را به مثابه یک رسانه و یکی از مهمترین کار ویژههای رسانه را تصویرسازی بدانیم، تصویری که ابر رسانه اربعین از تشیع و یا حتی فراتر، از اسلام به جهان نشان میدهد، چیست؟
,
پیاده روی اربعین حرکت و اعلام حضور با شکوه، عمیق و پرمعنایی است که حقیقت آن در هیچ منظومه تفکر مادی قابل درک نیست.
این حجم انسان با چنین تنوع جمعیتی و ملیتی و نژادی و حتی مذهبی، هر سال بیشتر از سال قبل در مسیرهایی فاقد تقریبا هرگونه جذابیت گردشگری و با مشکلات خاص خود گرد هم میآیند تا فقط عرض ارادتی (چون بسیاری در این انبوه جمعیت حتی امکان حضور در حرم و زیارت به معنای مصطلح را هم پیدا نمیکنند) کنند و برگردند!
,
در زمانهای که تعداد فالوورهای لَم داده در گوشهای و تعداد لایکهای بیهزینه، موجب تفاخر و نشانه اقبال قلمداد میشود، حضور میلیونها انسان برخاسته و حرکت کرده و رنج سفر و پیادهروی در گرما و سرما و امکانات حداقلی را به جان خریده را چگونه باید تفسیر کنیم؟
,
در شرایطی که فرهیختگان هم نمیتوانند در فضای واقعی به راحتی جماعتی را با خود همراه کنند و کمپینهای مجازی آن هم در حد محدود و در یک دوره زمانی کوتاه میآیند و تمام میشوند، این کدامین جذبه است که پس از چهارده قرن هر ساله میلیونها زن و مرد و پیر و جوان و کودک و دکتر و مهندس و تاجر و استاد دانشگاه و مجتهد و فیلسوف و فقیر و غنی و سالم و معلول و ... را به میدان میآورد تا دهها کیلومتر را پیاده طی کنند؟!
,اربعین، اتصال و نقطه تلاقی دوباره صاحب نهضت عاشورا یعنی سیدالشهدا(ع) با پیغام بر این نهضت یعنی زینب کبری(س) است و عجب اتصال پرمعنایی! برخی استراتژیستهای غربی مانند فرانسوا توال، سالها پیش، قیام عاشورا را موجب بالا رفتن آستانه تحمل پیروان مکتب تشیع دانستند تا جائیکه این اعتقاد تحمل هر سختی و زحمتی را ممکن میسازد چرا که هر مصیبتی در برابر اعظم مصائب ناچیز است؛ اما علاوه بر این،حقایق دیگری هم هست!
,ابر رویداد اربعین، پیامهای راهبردی مهم و جدیدی دارد؛ پیامهایی مانند آمادگی خطرپذیری برای اصلاحطلبیهای جهانی و آمادگی برای نصرت امام زمان، آنگاه که لازم باشد!
,]
ارسال دیدگاه