به مناسبت سالروز قیام خونین مردم مشهد در سال 57؛
روایت روز دهم/ خون هایی که به رود انقلاب 57 پیوست
نهم ودهم دی ماه 1357، از روزهای خونین و فراموش ناشدنی در تاریخ تحولات اجتماعی مشهد است؛ زیرا دهها نفر از مبارزان مسلمان توسط نیروهای رژیم پهلوی به خاک و خون کشیده شدند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح توس؛ نهم ودهم دی ماه 1357 ، از روزهای خونین و فراموش ناشدنی در تاریخ تحولات اجتماعی مشهد است؛ زیرا دهها نفر از مبارزان مسلمان توسط نیروهای رژیم پهلوی به خاک و خون کشیده شدند. این واقعه بازتاب گسترده ای در خارج و داخل ایران داشت و ضربه های سختی به پیکر نیمه جان رژیم منحوس پهلوی گذارد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح توس,
مردم مشهد که همواره به برکت وجود امام رضا(ع) دارای ریشه دینی اصیل و مذهبی بوده اند همراه با روحانیت همواره دنباله روی حقیقتی اسلام بوده و در مقابل مزدوران رژیم شاهنشاهی ایستادگی کرده اند و در این راه نیز همچون قیام عظیم گوهرشاد از خون خود برای هموار کردن مسیر استفاده کردند.
,
,
در اواخر مبارزات دهه 50 شمسی و دقیقا یک ماه مانده به پیروزی انقلاب اسلامی، در دی ماه سال 57 که اوج مبارزات با رژیم مزدور پهلوی بود، مردم مشهد نیز در نهم و دهم دی ماه به مناسبت اعتراض به کشتار عظیم مردم قم در 19 دی ماه 56 با هماهنگی یکی از برنامه ریزان تظاهرات مردمی در یکی از میدان های اصلی شهر تجمع کردند.
,
,
,
,
در این میان ارتش شاهنشاهی نیز بیکار ننشسته بود و نیروهای خود را آماده می کرد و فرماندهان لشکر 77 خراسان در راستای دستور تیمسار اویسی مبنی بر کشتار فراگیر در سطح شهر مشهد، اقدام به سازماندهی ارتش می نمایند. بر همین اساس، در مراسم صبحگاه ارتش، برای تحریک احساسات سربازان و درجه داران، اجساد ساواکی ها و مأموران را که شب گذشته به قتل رسیده بودند، به نمایش گذاشتند و بدین وسیله آنان را وادار کردند تا مردم را، در کوچه ها و خیابانها قتل عام کنند و با ایجاد رعب و وحشت، جلوی قیام گسترده مردم را بگیرند.
,
طبق تصمیم، مردم مجددا روز دهم دی ماه نیز همانند روز گذشته یعنی شنبه نهم دی ماه به خیابان ها ریختند و در روز یکشنبه، بی خبر از تصمیم نظامیان برای کشتار آنها، مانند روزهای قبل به خیابان آمدند؛ چنانکه گفته شد، نظامیان رژیم مصمم به انتقام گیری از مردم به خاطر تظاهرات روز پیشین بودند.
,
,
حتی اتومبیلها نیز در خیابانهای شهر مشهد از خطر تانکهای ارتش در امان نماندند. اگر کسی با وسایل نقلیه شخصی خود برای انجام کاری از خیابانها و کوچه های شهر عبور می کرد، مورد هدف گلوله قرار می گرفت.
,
,
,
حاج آقای کاشف حسینی که خود از مجروحان حادثه دهم دی می باشد، این گونه نقل می کند: «عصر همان روز سه نفر از ارتشی هایی را که به قتل رسیده بودند، در میدان شهدا به دار آویختند، اما ظاهراً ارتش، جنازه ها را شب به داخل پادگان منتقل می کند به همراه لباسهای نو؛ حتی چکمه نویی که به پایشان کرده بود، در معرض دید ارتشیان قرار می دهد و به آنها می گوید: نگاه کنید؛ مردم شما را این جوری می کشند و ارتشیان با دیدن این صحنه ها به شدت عصبانی شدند».
, ,
,
,
,
مقام معظم رهبری که در آن دوران رهبر جریان مبارزه با رژیم درمورد این حادثه خونین بودند، روایت می کنند: « آن روز، روز عجیبی بود، خبرهایی که می رسید نشان دهنده کمال وحشیگری و جنایت دستگاه بود، از جمله خبرها این بود که ماشین های ارتشی در خیابان ها راه افتادند و هر جا صف نفت یا صف نان، که آن روزها زیاد دیده می شد، می بینند به رگبار می بندند.
,
عده ای از زنان و مردان، بچه و کوچک و بزرگ را در میان صفها به رگبار بستند که بعضی شهید و برخی مجروح شدند، در چهارراه نادری (چهارراه شهدای فعلی) و خیابانهای اطراف حملات سختی انجام شد، در جاهای مختلف شهر نیز همین طور برخورد با مردم انجام گرفت و هر کجا اجتماعی دیده می شد، با حرکت مسلحانه و بسیار خشن با مردم رفتار می کردند.
,
نیروهای نظامی رژیم در این روز، علاوه بر اینکه مردم مشهد را مورد هدف رگبار سلاحهای سبک و سنگین خویش قرار دادند، گروه زیادی را هم بازداشت کردند. بیشتر دستگیرشدگان از کسانی بودند که آن روز، نزدیک چهارراه شهدا، جلوی منزل آیة الله شیرازی، مسجد کرامت، مقابل نیروی پایداری و کوچه های اطراف آن اجتماع کرده یا در حال عبور از این مکانها بودند.
,
در ادامه درگیری ها یک فروند بالگرد نیزاز آسمان مردم را به رگبار مسلسل می بست، در این حمله خونین مأموران انتظامی، حدود 500 نفر کشته و نزدیک به یک هزار نفر مجروح شدند که بعداً نیز گروهی از مجروحان درگذشته و تعداد تلفات از پانصد نفر تجاوز کرد.
,
,
این زد و خورد تا غروب ادامه داشت روزنامه آفتاب شرق از به شهادت رسیدن دو هزار نفر در این روز (دهم دی ماه 1357 ) سخن به میان آورده و می نویسد: «رادیو لندن به گفتن چند صد تن اکتفا کرد؛ اما دولت تعداد تلفات را فقط 63 نفر و بعدها تا 109 نفر اعلام کرد؛ البته این آماری بود که به بیمارستانها داده شده بود، ولی از آمار کشته های خیابانی که توسط کامیونهای ارتشی به بهشت رضا انتقال می یافتند، خبری در دست نیست.
,
,
,
اگر رقم دو هزار گواهی مردم را قبول نکنیم، همان خبر چند صد تن رادیو لندن که از قول خبرنگار خودش در مشهد به عنوان شاهد عینی نقل کرد، برای شهر مشهد خیلی زیاد است، چرا که در طول یک سال مبارزه مردم مشهد، کشتاری این چنین وحشیانه در این شهر دیده نشده بود.
,
در پی حوادث روزهای خونین نهم و دهم دی ماه در سال 1357 ، حضرات آیات مرحوم میرزا جوادآقا تهرانی، علی فلسفی، مرحوم ابوالحسن شیرازی، سید عزالدین حسینی زنجانی و حسینعلی مروارید و غیره اعلامیه ای مبنی بر محکومیت جنایتهای رژیم پهلوی و حمله به منزل آیة الله العظمی سیدعبدالله شیرازی در مشهد، صادر کردند.
,
,
اما این خون های ریخته شده پایان ماجرا نبود، بلکه ادامه دهنده راه اصلی بود که انتهای آن به پیروزی نهضت انقلاب اسلامی و سرنگونی رژیم مزدور پهلوی ختم شد.
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه