به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تبریزبیدار، اسم گذاری مقوله بسیار مهمی است از این جهت که با اعطای کلمه ای به آن شخص یا مکان هویت داده می شود و از آن پس هویت شخص یا مکان مورد را با توجه اسمی که بر روی آن گذارده اند می شناسند و این شناخت تنها به حد ظاهر کفایت نمی کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تبریزبیدار,از این محل همواره نام گذاری مساله ای مهم در میان جوامع بوده است که حتی برای نام گذاری نوزادان در میان فرهنگ های مختلف آئین هایی خاص برگزار می شده است از این رو حساسیت ها برای انتخاب اسامی در میان مردم ملل مختلف بسیار بالا بوده است.
,البته انتخاب اسمی خارج از عرف و نامتناسب با شخصیت و هویت یک فرد یا منطقه همواره به عنوان یکی از آسیب های جدی در انتخاب اسم مطرح بوده است.
,در این میان حساسیت نام مکان ها و معابر که در قانون بر عهده شهرداری ها محول شده است اهمیت ویژه ای دارد. البته برخی اسامی متناسب با نام بزرگان و شخصیت های ویژه ای است که در آن جامعه حضور دارندهمچنین نام گذاری خیابان ها و کوچه ها با اسامی شهدای گرانقدر ۸ سال دفاع مقدس و انقلاب بوده اقدامی ارزشمند در جامعه ما بوده و یا نام گذاری معابری همچون پل شهید شیخ نمر روحانی مبارز شیعی عربستانی و یا بلوار شهدای غواص در تبریز اقدام قابل تقدیر و همگام با تحولات جامعه اسلامی است.
,با وجود این مزیت ها در تبریز که عنوان اولین ها را با خود به یدک می کشد علیرغم برخی تصمیمات مناسب ، مساله تاثیر پذیری در نام گذاری از تهران و دیگر شهرها همچنان به چشم می خورد.
,وقتی به نقشه شهر تبریز نگاته می کنیم برخورد با نام هایی چون ونک، کوی فرشته، الهیه، پارک نیاوران، خاوران و... در نگاه نخست این حس را به بیینده می دهد که احتمالا نقشه شهر تهران را به اشتباه در دست گرفته است! اما نه به واقع این اسامی امروز نام مکان هایی در تبریز شده اند.
,اینکه نام برخی معابر پس از انقلاب به اسامی دیگر تغییر کرده اند امروز برای مردم کاملا جا افتاده است اما نام گذاری تقلیدی معابر شهری، که به اذعان بسیاری از مسئولین مهد تمدن و فرهنگ است راه خطایی است. از سوی دیگر اسامی ذکر شده هر کدام معرف هویتی از منطقه ای در تهران است و اعطای این گونه اسامی به معابر تبریز گویا هویتی عاریتی به آنها می دهد! کاش مدیران شهری تبریز به جای این حرکت ها عزم مدیران پایتخت نشین در حفظ هویت تهران را سر لوحه کاری خود قرار میدادند به عنوان نمونه در تهران اگر روزگاری مکانی به واسطه حضور شخصی سیدخندان نام گرفته است امروز همان محل نام سید خندان را با خود یدک می کشد حال همین مساله را با تبریز مقایسه کنید مکان هایی همچون اسماعیل بقال و ... امروز در نقشه رسمی تبریز کجا هستند؟
,علاوه بر این به واقع اعطای نام های محلی چه ایرادی دارد که برخی مدیران شهری از ان ابا دارند، نام هایی که امروز به خودی خود نه تنها یک نام بلکه یاد آور پشتوانه های فرهنگی و تاریخی است برای همین است که هنوز مردم بسیاری از معابر را با نام های قدیمی صدا می زنند و همین مساله برای مسافرین و مراجعه کنندگان غریبه در شهر مشکل آفرین شده است. تبریز و آذربایجان مهد پرورش بزرگان و فرهنگی غنی است که نام گذاری معابر به اسامی آنها می تواند در ماندگاری آنها نقش به سزایی داشته باشد.
,با این تفاسیر امید است اعضای شورای شهر و مسئولین شهری تبریز دقت بیشتری در این خصوص به خرج دهند.
,انتهای پیام/
,
ارسال دیدگاه