نان گلگی(نان بلوط) یادگار فراموش شده عشایر کهگیلویه و بویراحمد+ تصاویر

نان گلگی(نان بلوط) یادگار فراموش شده عشایر کهگیلویه و بویراحمد+ تصاویر
نان بلوط یا همان "کَلگ"یادگار دیرین و پیوند هزار ساله ایل و بلوط و قوت لایموت زاگرس نشینان در سالهای نداری و خشکسالی بوده که دیرگاهی است در خاطرات نسل های امروز این دیار به فراموشی سپرده شده است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل ازسفیر دنا؛ بلوط این درخت بومی که قرن هاست همنشین شبها و روزهای مردمان ایلات لر نشین در کوهپایه های زاگرس است و در شب های کش دار و سرد زمستان و روز های گرم تابستان از مردمان این دیار دریغی نکرد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سفیر دنا,

 

,

شیر زنان لر نشین این دیار در کنار کوه های زاگرس سال هاست که با میوه این درخت تنومند “کلگ” درست می کنند و از “کلگ” نانی می پزند، خوش طعم و خوشبو، تا شبهای سرد زمستان را با گرمایش به بهار برسانند.

,

 

,

خاطرات گمشده

, خاطرات گمشده ,

 

,

میوه بلوط زاگرس درختی که طی سالها و قرنها با خاطرات ایل زیسته و امروز نماد زیستن در سرزمین دلاوران زاگرس است، غیر گرم نگه داشتن محفل خانواده و سایه ساریشان در تابستان سوزان، برای مردمان ایل نیز نان به همراه می آورد، نانی به نام  نان بلوط"گلگ" که کاکلی زیبا بر سر دارد و پوسته ای ضخیم تنش را از ناملایمات فصل سرد مصون می دارد.

,

 

,

, ,

 

,

بلوط درختی استوار به قدمت روزهای پر تلاطم زاگرس و دنای خسته، این درخت بومی که قرنهاست همنشین شبها و روزهای مردمان ایلات زاگرس نشین بوده، در شبهای سرد زمستان، نان "کلگش" را از مردمان این دیار دریغ نکرده است.

,

 

,

نانی که دیگر بر سر سفره نیست

, نانی که دیگر بر سر سفره نیست,

 

,

میوه بلوط پس از آنکه در آتش برشته و پوستش چیده شد، شیرین و قابل خوردن می شود،اما عشایر و روستانشینان کهگیلویه و بویراحمد از میوه بلوط " کلگ " درست کرده و با آن نان می پزند، نانی که خواص دارویی زیادی دارد و برای انواع بیماریهای معده مفید است.

,

 

,

, ,

 

,

میوه های بلوط ره آورد پاییز استان چهارفصل در دامنه های زاگرس جنوبی است و مردان و زنان روستا در روزهایی که زاگرس میزبان روزهای طلایی پاییز است، برای چیدن بلوط به کوهپایه های دنا می روند.

,

 

,

قوتی برای درمان هزاران بیماری

, قوتی برای درمان هزاران بیماری,

 

,

زنان در خانه، پوسته سخت بلوطها را با چاقویی که به آن "رُنجُک" می گویند، شکافته و میوه آن را با پوستی قهوه ای در آفتاب خشک می کنند و بعد از یک هفته پوسته قهوه ای رنگ نازک، از بلوط جدا می شود که به آن"جَفت" گفته می شود.

,

 

,

 

,

"جفت" در طب سنتی کاربردهای فراوانی دارد، برای جلوگیری از ریزش مو، آب "جَفت" را با حنا ترکیب می کنند و مانند رنگ مو بر سر می گذارند."جَفت" خون مردگی را درمان می کند، "اگزما" را از بین برده و برای درمان بیماریهای پوستی و عفونتها نیز موثر است.

,

 

,

حال میوه سفید بلوط را که در تلالو زرین آفتاب خشک شده و در زبان محلی به آن "بلی" می گویند، به تکه های کوچکتر خرد می کنند تا در مراحل دیگر به گلگ ثمر آن که قهوه ای رنگ است تبدیل شود.

,

 

,

, ,

 

,

زنان لر نشن دنا، این روستا زاد های بی ادعا،،"کلگ" را با آرد گندم مخلوط می کنند و از آن نانی خوشمزه بر سر سفره ها می گذارند، نانی که هدیه ای از سوی درخت تنومند بلوط و یادگارن ایل است، که هر رهگذر و هر روستایی با خوردن آن آرام می شود و یادگاران ایل همچون تله فیلمی در ذهنش سپری می شود.

,

 

,

همه چیز به فراموشی سپرده شد

, همه چیز به فراموشی سپرده شد,

 

,

آری، دیگر از این خاطرات باید گفت خبری نیست، خاطراتی گمشده که با سرکار آمدن دنیای مدرنیته ای امروزی همگی به دست فراموشی سپرده شده و نان بلوط هم همانند دیگر وسایل ماشینی به نانی ماشینی تبدیل شده است.

,

 

,

حال دیرگاهی است که این نان و "کلگ" در سفره خانواده های این دیار جایی ندارد و جای خود را به نانهای فانتزی، باگت و... داده است و از ان شور و شعف زنان روستایی، دور هم نشینی ها، پخت نانت محلی، درست گردن آن دتر محفل خانواده ها و حتی متیل های قدیمی آنان، و دیگر سخن ها خبری نیست.

,

 

,

یاد نان گلگی بخیر

, یاد نان گلگی بخیر,

 

,

شاید تنها سالخوردگانی از روستاهای دنا باشند که به یاد ایل، روستا، سیاه چادر و شبهای سرد و پر برف زمستانهای دور، دلشان هوای نان "لالکی" و "کلگ" و بلوط بکند و آهسته بگویند: یادش به خیر چه درانی داشتیم.

,

 

,

امروز هم بلوطها از این وضعیت نگرانند، بلوطهایی که روزی نان این مردم را می دادند امروز در طمع  قاچاقچیان زغال، چوب و الوار، یکی پس از دیگری بر زمین زده می شوند و از طرفی تبر هیزم شکنان و از سوی دیگر سوسک های بلوط خواران امان آنان را بریده است.

,

 

,

, ,

 

,

آری امروز بلوط هم نگران است، یادگاران ایلی که روزی با ایل دست دوستی داشتند و هر دو خوشحال، امروز در غمکده خودشان به یاد آن روزها غمگین تر و تن رنجورشان از خشکسالیها در امان نیست و طمع برخی نیز شاخ و برگ های‌ آنان را بر زمین زده است.

,

 

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه